در حال بارگذاری ...
بررسی نویسندگانی که در تابستان بیش از یک اثر بر صحنه داشته اند

گرما بر پرکاری تعدادی از نویسنده ها اثری ندارد

ایران تئاتر: از اول تیرماه تا ۳۱ شهریورماه ۱۳۹۶ در تهران ۱۶۰ نمایشنامه توسط کارگردان های تئاتر روی صحنه رفت که در این میان، ۱۱ نویسنده بیش از یک اثر بر صحنه داشتند.

در فهرست نمایشنامه نویسانی که این 160 اثر  بر اساس متن آنها در تهران اجرا شده تقریبا از می توان گفت که از نام نویسندگانی از نسل های مختلف نمایشنامه نویسی ایران را دید. بهرام بیضایی، محمد چرمشیر، کیومرث مرادی، سیروس همتی، نغمه ثمینی، بهاره رهنما، ایوب آقاخانی، امیررضا کوهستانی، روزبه حسینی، سید محمد مساوات و علی صفری از جمله این نمایشنامه‌نویسان هستند. نویسندگانی که در سه ماهه دوم سال 96 آثارشان بیش از یک بار روی صحنه رفته است.

 

بهرام بیضایی؛ کماکان دور از وطن

در گرمترین فصل سال دو نمایشنامه از بهرام بیضایی به صحنه رفت، اما خود او همانند چند سال گذشته از جان گرفتن نمایشنامه هایش روی صحنه توسط دیگران محروم بود، همانطور که تئاتر ایران و سالن هایش از حضور استادی برجسته محروم است. بهرام بیضایی زاده ۵ دی ۱۳۱۷ است. از فعالیت های او می توان به کارگردانی فیلم و نمایش، تدوین فیلم، تهیه فیلم، مقاله‌نویسی، نگارش داستان و چند شعر و بیش از چهل فیلمنامه و بیش از سی نمایشنامه و انبوهی پژوهش تاریخی و استادی در دانشگاه اشاره کرد. بیضایی از فیلم‌سازانِ صاحب‌سبک و معتبر سینمای ایران و از نویسندگان برجسته ادبیات نوین فارسی به‌شمار می‌رود. بعضی از نمایشنامه‌هایش به انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، عربی و زبان‌های دیگری درآمده و در آسیا و اروپا و آمریکای شمالی چاپ و اجرا شده‌است. حاصل پژوهش‌های او به صورت کتاب نمایش در ایران چاپ شده، که یکی از منابع مهمّ تاریخ نمایش ایرانی است. «خاطرات هنرپیشه نقش دوم» یکی از نمایشنامه هایی بود که شهریور امسال توسط علی روانبد کارگردانی و در تئاتر باران با بازی امیر شریعت، ایمان نظیفی، مریم قریشی، فربد علی‌نقیان، مرتضی مرادی، ابوالفضل سلحشور، مسعود رحیمی، حوریه پورصائب، بهاره اشخاصی، نیلوفر امامی، حانیه پورمحمدیان، سجاد غفاری، حسن هژبری، پریا خماریان به صحنه رفت. این نمایشنامه سال ۱۳۶۰ نوشته شد و بهار ۱۳۶۲ در انتشارات دماوند به چاپ رسید، و این تنها انتشار رسمی این کتاب بوده است. دو مرد روستایی - موهبت و ذوالفقار - در واپسین ماه‌های حکومت پهلوی به امید یافتن کار به شهر می‌روند، کاری که این دو سرانجام پیدا می‌کنند بدل‌پوشی برای شرکت در تظاهرات در طرفداری از رژیم شاه است. بیضایی «خاطرات هنرپیشه نقش دوم» را بر صحنه نبرده است، ولی این نمایشنامه توسط کارگردان های دیگر به صحنه رفته، از جمله با کارگردانی هادی مرزبان با ۴۲ بازیگر در تماشاخانه سنگلج در پاییز سال ۱۳۸۲. «آیینه های رو به رو» دومین نمایشی است که از بهرام بیضایی با کارگردانی محمد رحمانیان در تالار وحدت به صحنه رفت. بیضایی این متن را سال ۱۳۵۹ نوشت، امکان ساخت فیلمِ آن فراهم نشد و سرانجام در سال ۱۳۶۱ به وسیله انتشارات دماوند چاپ و منتشر شد. «آینه‌های روبرو» تنها اثر بیضایی است که مستقیم به مسایل مربوط به انقلاب ایران در سال ۵۷ می‌پردازد و در ذات خود یکی از عاشقانه‌ترین آثار بیضایی است. رحمانیان فیلم تئاتر «آیینه های رو به رو» را با بازی حبیب رضایی، بهنوش طباطبایی، احسان کرمی، رویا بختیاری،علی تاجمیر، یاسر خاسب، رویا تیموریان، نوشین اعتماد، علی امیری، سامان مظلومی، آلاله زارع طلب، کسری کندری، فرید فرمانبرداری، فرهاد اتقیایی، حسام الدین آریان فر، محمد گل محمدنیا، طناز فضائلی، رضا مرشد، مهشید نوروزی، شهاب اشکان، احسان مالمیر، ندا عباسی، مژده شهبازی دوانی نژاد، حمیرا موسوی، رها سلیمانی، کاوه کریمیان، صفا کوشا، مارال جمال پناه، حامد بدیعی، مهشید رضا زاده، شیدا پهلوان، پویان حاجی حسنی، سارا سرابی، آنیسا رضایی، نگار نیکزاد، زهرا جولایی، امیر آرام، حسام رضائیان، پوریا محمودی و مهدی قمر در بخش تئاتر و سیامک اطلسی، پرویز پور حسینی، داریوش ارجمند، بهزاد فراهانی، رضا بابک، فهیمه رحیم نیا، علیرضا مجلل، داوود فتحعلی بیگی، مجید مظفری، علی عمرانی، حمید امجد، هومن برق نورد، شقایق فراهانی، مهران احمدی، افشین هاشمی، هدایت هاشمی، علی سلیمانی، قربان نجفی، الهه حسینی، پرستو رحمانیان، سانیا سالاری، سحر روزبهانی، الناز اسماعیلی، الهام عزیز زاده، بهاره خالقی، آناوا صدر هاشمی، المیرا صارمی، نرگس کشانی، مهرناز آژند، علی شیرپی، سرمه رحمان زاده، پوریا حیاتی، محمد رییسی، محمدرضا هلال زاده، سید محمد طیبی جزایری، مازیار دل بسته، کارن قریشی، محمود ایزدی، میثم فخرایی، دنیا دریادل، سعید اسد سنگی و امیرمهدی شیری در بخش فیلم به صحنه برد. محمد رحمانیان پیش از این نمایش «مجلس ضربت زدن» از بیضایی را نیز روی صحنه برده است. از فیلمنامه های بیضایی نیز میتوان به سگ کشی، باشو غریبه کوچک، وقتی همه خوابیم، روز واقعه و مسافران اشاره کرد و از اژدهاک، آرش، کارنامه بندار بیدخش، دیوان بلخ، ندبه، مرگ یزدگرد و شب هزار و یکم به عنوان نمایشنامه های او نام برد.

 

محمد چرمشیر؛ نوشتن تا لحظه آخر

محمد چرمشیر هم نویسنده ای است که در فصل تابستان از او دو نمایشنامه به صحنه رفت. چرمشیر که متولد 1339 است، بیش از صد نمایشنامه نوشته است. وی پنجاه و چهار نمایشنامه چاپ شده دارد و نمایشنامه‌هایش به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و فرانسوی ترجمه و در کشورهای ایران، آلمان، انگلستان، فرانسه، سوئد، ایتالیا و آمریکا اجرا شده‌اند. «ناتمام» نمایشنامه ای است که چرمشیر 13 سال پیش آن را نگاشته و آناهیتا اقبال نژاد آن را کارگردانی کرده بود و مرداد امسال کهبد تاراج آن را با بازی الهام شعبانی، غزاله جزایری و ترانه کوهستانی در سالن سایه تئاترشهر به صحنه برد. این نمایشنامه داستان سه زن با نام‌های فائقه، بیتا و نازنین است که در مکانی نامشخص درباره فردی نامعلوم شهادت می دهند. «یک دقیقه و سیزده ثانیه» نمایشنامه دیگری است که چرمشیر به همراهی بهمن عباسپور آن را نگاشته اند و شهرام گیل آبادی آن را کارگردانی کرده. بازیگران این اثر پانته آ بهرام، سیما تیرانداز، لادن مستوفی و مینا دریس بودند. «یک دقیقه و سیزده ثانیه» که به معضلات زنان به ویژه زنان کارتن خواب می پرداخت، مرداد ماه در سالن استاد سمندریان مجموعه ایرانشهر به صحنه رفت. این روزها از چرمشیر دو نمایشنامه دیگر نیز روی صحنه است: چشم های بسته از خواب به کارگردانی یوسف باپیری در تماشاخانه انتظامی و تنها خدا حق دارد بیدارم کند به کارگردانی محمد عاقبتی در تماشاخانه هامون رشت. از نمایشنامه های دیگر چرمشیر می توان به کبوتری ناگهان، کسی نیست همه داستان ها به یاد آورد، رقص مادیان ها و در مصر برف نمی بارد اشاره کرد.

 

کیومرث مرادی؛ استقبال از نوشتن

کیومرث مرادی نویسنده و کارگردانی که در سال ۱۳۵۱ متولد شده است. او تابستان امسال علاوه بر نویسندگی و کارگردانی «نامه های عاشقانه از خاورمیانه» که به آن پرداختیم، نمایش «هملت؛ تهران۲۰۱۷» را نیز با نویسندگی و کارگردانی خود به روی صحنه داشت. در این نمایش که تیرماه در پردیش تئاتر شهرزاد به صحنه رفت، سینا ساعى، زهرا بهروزمنش، آرمیتا فروزنده، محیا صدرزاده، دریا خلیلی، پانته‌آ قدیریان، دلنیا قادرپور، فرهاد رادمان، میلاد معیّری، محمد مسگری، سلمان صالحی و رضا داوودوندی ایفای نقش می کردند. «هملت؛ تهران ۲۰۱۷» داستان گم شده ایی از رابطه عاشقانه افیلیا و هملت است، داستانی گم شده در میانه سیاست، جنگ و انتقام در تهران امروزی و معاصر. نکته جالب در کارنامه کاری کیومرث مرادی، این است که او در اکثریت مواقع نمایشنامه هایی از نغمه ثمینی را کارگردانی و به صحنه برده است، اما تابستان امسال دو نمایشنامه که یکی را خود نگاشته و دیگری را به همراهی محمد مساوات و پوریا آذربایجانی به تحریر درآورده، به صحنه برده است.

 

سیروس همتی؛ کارنامه ای پربار با موضوعات مذهبی و آیینی

سیروس همتی متولد 1351 نویسنده، کارگردان و بازیگری است که این روزها در نمایش کلنل به کارگردانی خیرالله تقیانی پور ایفای نقش می کند و دو نمایشنامه از او در سه ماهه تابستان به صحنه رفت. «بر پهنه چشمان مغری ات» نمایشنامه ای است که با کارگردانی سعید بصیری و بازی عباس افشاریان، سهیلا جوادی، رضا نعمتیان و نیلوفر دهقان مرداد ماه در تماشاخانه حوزه هنری به صحنه رفت. این نمایشنامه راجع به دختر مطرب‌زاده‌ای است که بر اساس نذری که کرده، می‌خواهد بر گلدسته‌ حرم امام رضا(ع) نقاره بزند. اصل نمایش، قصه‌ عاشقانه‌ای است که روساخت مذهبی دارد. همچنین در اجرا نیز از جذابیت‌های نمایش‌های ایرانی همچون سیاه‌بازی و عروسک‌گردانی استفاده شده بود. «گوهر» نمایشنامه دیگری از همتی است که توسط سعید نجفیان کارگردانی و در تماشاخانه حوزه هنری اجرا شد. در این نمایش که تیرماه به صحنه رفت، شیوا خسرومهر، علی یعقوب‌زاده، بهار کریم زاده، محمدهادی عطایی، حمیدرضا کشوردوست، مسعود انعامی و سالار نجفیان ایفای نقش می کردند. «گوهر» قصه‌ کارگری به نام جمعه است که در پروژه‌ ساخت مسجدی مشغول به کار است و عاشق بانو گوهر، مهندس معمار این مسجد می‌شود. سه سه، ریحانه و الهه از دیگر نمایشنامه های همتی هستند.

 

نغمه ثمینی؛ تابستانی پرکار اما بی کارناوال

نغمه ثمینی متولد ۱۳۵۲ فیلم‌نامه‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، نویسنده، منتقد سینمایی، روزنامه‌نگار و عضو هیئت علمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. نغمه ثمینی که این روزها مشغول نگارش فصل سوم سریال «شهرزاد» است؛ تابستان پرکاری را پشت سر گذاشت. او نمایشنامه «زبان تمشکهای وحشی» را نوشت تا شیوا مسعودی آن را با بازی الهام کردا، صابر ابر و علی شادمان در تماشاخانه پالیز به صحنه بیاورد، این نمایشنامه درباره زن و شوهری است که در راه شمال هستند تا مدارک خود را از مادر زن در شهری در شمال بگیرند و از هم جدا شوند. در طول مسیر آن ها در سالهای زندگی شان به عقب و جلو می روند گویی به دنبال واکاوی دلایل طلاق هستند. پسر عجیبی - که نمی دانیم‌کیست- در مقام راوی، داستان آن ها را برای ما روایت می کند و در تلاش است که آن ها به هیچ وجه در جاده نمانند و شب را در هتل بابل نگذرانند. در این نمایش یک واقعۀ اسطوره ای که ریشه های تاریخی نیز دارد با این اپیدمی روزمره و فراگیر پیوند می خورد و در بستر داستان با کمک مدیا روایت می شود؛ واقعۀ برج بابل. برج و همچنین باغ های معلق بابل جزو یکی از عجایب هفت گانۀ جهان باستان به شمار می روند.«زبان تمشک های وحشی» که هفته پیش به اجراهای خود پایان داد، دومین همکاری ثمینی و مسعودی در مقام نویسنده و کارگردان است؛ این دو 4 سال پیش نمایش «اینجا کجاست» را با تم مهاجرت در سالن سایه مجموعه تئاترشهر به صحنه برده بودند. دومین پروژه ای که ثمینی در مقام نویسنده در تابستان امسال در آن حضور داشت، کنسرت نمایش «سی» بود که در محوطه مجموعه کاخ سعدآباد اجرا و با استقبال بی نظیر تماشاگران مواجه شد. «سی» پروژه ای از همایون شجریان و سهراب پورناظری با کارگردانی علی اصغر دشتی بود که در آن بهرام رادان، سحر دولتشاهی، صابر ابر، مهدی پاکدل، بانیپال شومون، حسین صوفیان و دلنیا آرام ایفای نقش می کردند.«سی» براساس سه داستان از داستان های شاهنامه، زال و رودابه، رستم و اسفندیار و رستم و سهراب با موسیقی ای که برگرفته از موسیقی نواحی، سنتی و معاصر ایران است به صحنه رفت. این کنسرت نمایش، تلاشی بود جهت بازسازی هویت ملی که با تکیه بر موضوع فرهنگ، هنر و اندیشه ایرانی، با کمک موسیقی، نمایش و همچنین انیمیشن به صحنه رفت تا پلی ارتباطی میان نسل امروز و شاهنامه فردوسی باشد. نغمه ثمینی که تاکنون 8 کارناوال با حضور دانشجویان خود از دانشگاه تهران برگزار کرده و اکثرا نیز در تابستان اجرا می شدند، امسال کارناوالی را برگزار نکرد و آخرین کارناوال او آبان 95 در تماشاخانه موج نو برگزار شد و می توان از کارنال های اعتراف، انتقام و انفعال نام برد. همچنین به عنوان فیلمنامه نویس در فیلم های طعم شیرین خیال، خون بازی و سه زن حضور داشته و از نمایشنامه های او می توان به افسون معبد سوخته، شکلک، خواب در فنجان خالی، سه جلسه تراپی، هیولا خوانی، خانه و نگاهمان می کنند اشاره کرد.

 

بهاره رهنما؛ نویسنده ای از جنس  مونولوگ

بهاره رهنما نویسنده، بازیگر و کارگردان متولد 1352 است. او این روزها مشغول بازی در دو نمایش است؛ «خورشیدهای همیشه» به نویسندگی و کارگردانی خود رهنما در پردیس تئاتر شهرزاد و «اپراتور نسل چهارم» به نویسندگی و کارگردانی باقر سروش در تئاتر مستقل تهران. رهنما که یکی از بازیگران زن پرکار تئاتر در نیمه اول سال است، دو نمایشنامه از او در تابستان به صحنه رفت؛ یکی «آرامش زن زیبایی است که شوهر دارد» که به همراه فرناز تبریزی نگاشته شده  و اقتباسی از نمایشنامه باور دارم اثر انزو کرمن است که تیر ماه در رشت و همچنین تماشاخانه پالیز با کارگردانی امیرحسین اسانی به صحنه رفت و خود رهنما تنها بازیگر این نمایش بود. در این نمایش مونولوگ، زنی خاطرات گذشته خود را روایت می‌کند و این وهم را ایجاد می‌کند که همسرش را کشته است. نمایشنامه بعدی نیز مونولگ است؛ «چشم هایی که مال توست». این نمایش سال 91 و 92 با کارگردانی نسیم ادبی در فرهنگسرای نیاوران، تماشاخانه باروک و سالن کهن دیار با بازی رهنما به صحنه رفته بود؛ اما این بار رهنما علاوه بر نویسندگی و بازی در این اثر، کارگردانی را نیز برعهده گرفته بود و شهریور ماه در پردیس تئاتر شهرزاد به صحنه رفت. «چشم هایی که مال توست» ماجرای زنی است که پس از به دنیا آوردن فرزندش، شوهرش او را ترک کرده و تماشاگر شاهد واگویه های زن خواهد بود که لحظاتی به صورت ذهنی با همسر جدا شده اش هم گفتگویی می کند. از نمایشنامه های رهنما می توان به تو دهنتو میبندی یا من؟، دورهمی زنان شکسپیر و با من بستنی میخوری؟ اشاره کرد.

 

ایوب آقاخانی؛ تجربه های جدید و متفاوت در نوشتن

نویسنده بعدی ایوب آقاخانی نمایشنامه نویس و کارگردان متولد 1 آبان 1354 است. «ماه پیشونی» نمایشنامه ای است که ایوب آقاخانی آن را نگاشت و آزاده انصاری آن را کارگردانی کرد. این نمایش عروسکی و موزیکال که سال 1384 در تئاترشهر به صحنه رفته بود، تیر و مرداد در پردیس تئاتر شهرزاد و شهریور ماه در پردیس تئاتر تهران به صحنه رفت. در «ماه پیشونی» که درباره دلباختن شاهزاده ای جوان به دختری است که ماه بر پیشانی دارد، مینووش رحیمیان، مرضیه ایمان خانی، ندا کوهی، نسترن نظری، طناز جلوسی و ساحل شفیعی به عنوان بازیگر و عروسک گردان حضور داشتند. «هفت عصر هفتم پاییز» نمایشنامه بعدی ای است که آقاخانی علاوه بر نوشتن، کارگردانی آن را نیز بر عهده داشته است. در این نمایش که از 22 شهریور شروع و تا 28 مهر در سالن چهارسو تئاترشهر بر صحنه است، رحیم نوروزی، لیلا بلوکات و محسن بهرامی ایفای نقش می کنند. «هفت عصر هفتم پاییز» در ادامه «تکه های سنگین سرب» و «کابوس شب نیمه آذر» که سه گانه آقاخانی در رابطه با جنگ است، به موضوع زندگی شهید جهان آرا می پردازد. همچنین در طی اجراهای این نمایش، مراسم رونمایی از کتاب «هفت عصرِ هفتم پاییز» به عنوان بیست و نهمین اثر مکتوب این نویسنده و کارگردان تئاتر، پنجم مهر همزمان با سالروز شکست حصر آبادان با حضور تعدادی از هنرمندان و مدیران در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد. از دیگر آثار ایوب آقاخانی می توان به روزهای زرد، رویاهای رام نشده، امپراطور و آنجلو، رودکی جادوگر واژگان سبز، فصل خون، تمام صبح های زمین، مرثیه ای برای یک سبک وزن، آواز از دورترین کرانه مه آلود زمین، کسوف و رویاهای رام نشده اشاره کرد.

 

امیررضا کوهستانی؛ بر مدار موفقیت 

امیررضا کوهستانی نویسنده و کارگردان متولد 1357 است. او با اجرای بیش از ۲۰۰ تئاتر در خارج از کشور، از جمله موفق‌ترین کارگردانان تئاتر ایران به شمار می‌رود. کوهستانی امسال دو نمایش گذشته خود را در تئاتر مستقل تهران بازتولید کرد: یکی «درمیان ابرها» است که اولین بار سال 1384 به صحنه رفت. در دور جدید اجراها در تئاتر مستقل، محمدحسن معجونی و باران کوثری در این نمایش بازی می کردند و در تعدادی از اجراها بجای کوثری، شیوا فلاحی به ایفای نقش پرداخت. «درمیان ابرها» درباره خانواده ایمور از قشقایی‌هایی است که بعد از تولد او، تصمیم می‌گیرند دیگر کوچ نکنند و یکجا نشین شوند. حالا که او در میانسالی، تصمیم گرفته به صورت غیرقانونی از راه کوه و دشت و دریا خودش را به انگلستان برساند، سنت اجدادش را به یاد می‌آورد.  حسن معجونی برنده ی جایزه ویژه و «در میان ابرها» کاندیدای جایزه‌ بزرگ فستیوال هنر زوریخ به عنوان بهترین نمایش شد. نمایش بعدی «شنیدن» است که سال 1394 در سالن چارسو مجموعه تئاترشهر با بازی الهام کردا، مونا احمدی، مهین صدری و آیناز آذرهوش برای اولین بار به صحنه رفت و تابستان امسال با همان گروه بازیگران در تئاتر مستقل اجرا شد. «شنیدن» در ادامه تورهای خارجی خود به تازگی در شهرهای بلگراد (صربستان) و اسکوپیه (مقدونیه) به صحنه رفته است. این نمایش در پنجاه و یکمین فستیوال بین المللی تئاتر بیتف در شهر بلگراد اجرا شد و توانست جایزه ویژه این فستیوال را با عنوان یاوون کریلوف دریافت کند. در خلاصه این نمایش آمده: کسی در خوابگاه دخترانه، صدای خنده پسری را می‌شنود. این موضوع دهان به دهان می‌چرخد تا به گوش کمیته انضباطی دانشگاه می‌رسد. حالا دخترها پیش از آنکه به کمیته احضار بشوند باید راه چاره‌ای پیدا کنند. از دیگر نمایشنامه های کوهستانی می توان به قصه های درگوشی، رقص روی لیوانها، تجربه های اخیر، دیوار چهارم، ایوانف و سالگشتگی اشاره کرد.

 

روزبه حسینی؛ از دراماتورژی تا برگزاری رپرتوار

روزبه حسینی نویسنده، کارگردان و طراح نور متولد ۱۳۵۷ است. او که سرپرست گروه فیلم و تئاتر وناگهان است، تابستان امسال رپرتوار آثار اقتباسی‌ای را در سالن انتظامی خانه هنرمندان برگزار کرد که خود نویسنده آن سه اثر بود. اولین نمایشنامه «چرا که صدای تو با صدای من آشناست» بود که فاطیما بهارمست آن را کارگردانی و خود و وحید منتظری در آن ایفای نقش کردند. این نمایشنامه اقتباسی از رمان خاطرات آدم و حوا اثر مارک ترین بود که به رابطه عاطفی انسان ها از آدم و حوا تا رابطه های امروزی پرداخت. «مزاحم بورخس نشو» دیگر نمایش این رپرتوار به کارگردانی مرتضا حقیقت بیان بود که در آن علی افشاری، سهیل بابایی و پریسا صنعت‌کار ایفای نقش کردند‌‌. این اثر اقتباسی از داستان کوتاه مزاحم از خورخه لوئیس بورخس است که به خشونت‌هایی که علیه زنان اتفاق می‌افتد، می‌پردازد. آخرین اثر این رپرتوار «من در پوست شیرم نمی‌گنجم» به کارگردانی صبا آزادی و با بازی فرهاد تفرشی، علیرضا دری، کیا شقاقی، میثم غنی‌زاده و فاطمه نوروزی بود. این اثر اقتباسی از نمایشنامه در پوست شیر شون اوکیسی با محوریت آزادی‌خواهی بود. همچنین در تیرماه دراماتورژی نمایشنامه «پالت» به نویسندگی و کارگردانی محمد حاتمی را برعهده داشت. حسینی نمایشنامه‌هایی چون ببند اون دهنو، با مسیح به صلیب می‌کشند با ما چه می‌کنند، حکایت الکتریک عاشق، دستی نام تو را روی ماه نوشته است، قصه‌ی باور نکردنی و عجیب و غریب ماه‌پیشونی، وقتی روح لیر از ژوکر مرخصی می گیرد، سه عاشقانه‌ تنها و آرام و نامربوط به لام تا لام و روایت محبوب توی تلفن را نگاشته است.

 

محمد مساوات؛ تمریناتی سخت، اجراهایی درخشان

محمد مساوات زاده ۱۳۶۱ در تهران نقاش، نویسنده و کارگردان تئاتر است. مساوات پیش از این نمایشنامه هایی چون خا نه وا ده، قصه ظهر جمعه، یافت آباد، بیضایی، ارتش میرزا ملکم خان خانبلوکی و بی پدر را نگاشته است. او که این روزها با نمایش «این یک پیپ نیست» در تئاتر مستقل حضور دارد، در فصل تابستان هیچ کاری را به عنوان کارگردان بر روی صحنه نداشت اما دو نمایشنامه از او اجرا شد: «اخککندو» به کارگردانی سید هادی عامل که تیر و مرداد در سالن قشقایی تئاترشهر اجرا شد، یک کمدی موزیکال با موضوعیت حضور یک جن در خانه و با بازی لبخند بدیعی، حمید رحیمی، شهرام مسعودی، محمدرضا ایمانیان، مریم سالمی، فاطمه عباسی، مرضیه موسوی، امیر اورعی و میثم یوسفی. نمایشنامه دوم «نامه های عاشقانه از خاورمیانه» بود که برای بار دوم بازتولید می شد و محمد مساوات به عنوان نویسنده در سری دوم اجراها با کیومرث مرادی و پوریا آذربایجانی به عنوان نویسنده همکاری کرد. دور اول اجراهای«نامه های عاشقانه از خاورمیانه» که آذر، دی و بهمن 95 در تماشاخانه پالیز به صحنه رفته بود توسط کیومرث مرادی و پوریا آذربایجانی نگاشته شد و هانیه توسلی، طناز طباطبایی و پانته آپناهی ها در آن ایفای نقش می کردند. اما در دور دوم اجراها در تئاتر مستقل تهران، با تغییر یک اپیزود و دو بازیگر، محمد مساوات نیز به عنوان نویسنده در کنار دو نویسنده دیگر قرار گرفت؛ در این دور در کنار پانته آ پناهی ها، آزاده صمدی و هانا کامکار نیز به عنوان بازیگر حضور داشتند. این نمایشنامه به موضوع زنان خاورمیانه و مهاجرت های اجباری آن ها می پرداخت.

 

علی صفری؛ استقبال از زمستان با هجوم

علی صفری نویسنده، کارگردان و بازیگر جوانی است که دو نمایشنامه در تابستان از او به صحنه رفته است. «آشویتس زنان» که صفری علاوه‌بر نویسندگی، کارگردانی اثر را نیز برعهده داشته است. این نمایشنامه که شهریورماه در تماشاخانه دا به صحنه رفت، به دغدغه ها و مشکلات زنان می پردازد و وجود کوره های آدم سوزی در آشویتس تنها یک بستر برای بیان دردهای این زنان است. این نمایش زندگی سه دختر لهستانی، فرانسوی و آلمانی را روایت می کند که هرکدام از آنها در بازه‌ای از زمان زندگیشان تحت الشعاع جنگ قرار می گیرد و هرکدام به ترتیبی پایشان به آشویتس باز می شود. نقطه مشترک زندگی این افراد یک هنرمند نوازنده پیانو است که به جنگ اعزام می شود اما در نهایت به یکی از جنایتکارترین نازی‌های جنگ جهانی دوم تبدیل می شود، اسم این شخصیت هانس زیمر است. همچنین در این نمایش امیر شمس، یگانه رجبی، شهرزاد محمودی و یاسمن میرزایی ایفای نقش می‌کردند. «آخرین نبرد» نمایشنامه دیگری از صفری است که سعید تقوایی آن را کارگردانی و شهریور ماه در تماشاخانه بازیگاه به صحنه برد. در خلاصه داستان این نمایش که محمدمهدی توکلی‌زاده، نادر کریمی و سعید تقوایی در آن ایفای نقش می‌کردند آمده: روایت پارودی برخورد از نوع نزدیک دو اسطوره و افسانه داستانی یعنی آژاکس و دن کیشوت. این دو نفر در زمان خود با نوعی توهم سر در گریبان بوده و به جای دشمنان، گوسفندان را سلاخی  می‌کردند. حال در یک زمان نامعلوم با هم ملاقات داشته و این دیدار به نزاع و مرگ ختم می‌شود. «هجوم» نمایشنامه ای دیگر از صفری است که قرار است زمستان امسال با کارگردانی رها حاجی زینل به صحنه رود. از نمایشنامه های دیگر او می‌توان به میرا، مربع و بازکردنِ بسته اشاره کرد.




مطالب مرتبط

ایوب آقاخانی در گفت‌وگو با ایران تئاتر عنوان کرد

گربه روی شیروانی داغ را در پاییز 97 روی صحنه اجرا می کنم
ایوب آقاخانی در گفت‌وگو با ایران تئاتر عنوان کرد

گربه روی شیروانی داغ را در پاییز 97 روی صحنه اجرا می کنم

ایران تئاتر: ایوب آقاخانی هنرمند توانمند و مولفی است. این مولف بودنش در کارگردانی ، نویسندگی و بازیگر بودنش قابل مشاهده است. هنرمندی که به روز می نویسند و تحت تاثیر رخدادهای اجتماعی دور و برش است. آخرین کار صحنه آقاخانی نمایش دفاع مقدسی هفت عصر هفتم پاییز بود که مورد توجهات ...

|

پس از بررسی آثار توسط هیات انتخاب کانون تخصصی تئاتر خیابانی

14 نمایش خیابانی در سال 97 برای عموم اجرا می‌شود
پس از بررسی آثار توسط هیات انتخاب کانون تخصصی تئاتر خیابانی

14 نمایش خیابانی در سال 97 برای عموم اجرا می‌شود

بعد از گذشت 5 سال از آخرین اجرای عمومی یک تئاتر خیابانی، سال آینده 14 تئاتر خیابانی منتخب کانون تخصصی تئاتر خیابانی اداره کل هنرهای نمایشی در طول سال برای عموم اجرا خواهند شد.

|

یادداشت شوکا حسینی بر نمایش «سیم و سرمه» به کارگردانی روزبه حسینی

روایت‌های متکثر راویانِ فضاهای گوناگون
یادداشت شوکا حسینی بر نمایش «سیم و سرمه» به کارگردانی روزبه حسینی

روایت‌های متکثر راویانِ فضاهای گوناگون

ایران تئاتر- شوکا حسینی : «سیم و سرمه» نمایشی، تجربه‌ایست که با هجوم نوستالوژی‌ها در پهنه‌ای از دال‌ها در روایت‌های متکثر راویانِ فضاهای گوناگون، بر سیم‌های هنر نمایش نواخته می‌شود. هر نُتی از آن مدلولی‌ست که با نشستن در کنار دال خود، یک نوستالوژی را زنده می‌کند.

|

نظرات کاربران