در حال بارگذاری ...
  • یادداشت حجت الاسلام بهداروند بر نمایش «هفت روز از تیر شصت» حاضر در فجر۳۶

    دهه شصت از شعار تا واقعیت

    ایران تئاتر : حجت الاسلام محمدمهدی بهداروند به بهانه اجرای نمایش «هفت روز از تیر شصت» یادداشتی را در اختیار ایران تئاتر قرار داد.

    نمایش «هفت روز از تیر شصت» به کارگردانی کامران شهلایی و محمد لارتی روز آخر(۸ بهمن) سی و ششمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ساعت ۱۶ و ۱۸:۳۰ در تالار سایه مجموعه تئاترشهر به صحنه می رود٬ به همین بهانه یادداشتی بر نمایش را بازنشر می کنیم.

     

    به گزارش ایران تئاتر در این یادداشت آمده است : با نگاهی به تاریخ انقلاب اسلامی بخوبی می توان دهه شصت را امنیتی ترین، خطرناک ترین و سخت ترین دهه عمر انقلاب اسلامی دانست. زیرا علاوه بر بروز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران که در این دهه رخ داد و مردم، نظام و جامعه را متوجه و درگیر خود نمود ، موجبات ترور شخصیت ها، انفجارات و اقدامات خرابکارانه در تهران و شهرهای مختلف گردید.
    بی شک این دهه از خشن ترین دهه های عمر انقلاب اسلامی به شمار می رود که دشمنان این مرز و بوم درصدد تجزیه ایران اسلام بودند که با همت و مقاومت جوانان عزیز نتوانستند به هدف خویش دست یابند.
    محوری ترین شخصیت و کارکتر منفی در این دوره، شخص رئیس جمهوری یعنی ابوالحسن بنی صدر بود که رفتار آن جانمایه تمام خسارات بوجود آمده بود که نقطه اوج آن انفجار حزب جمهوری اسلامی و شهادت 72 تن از مسئولین کشور بود.
    نمایش تاریخی «هفت روز از تیر شصت» به کارگردانی برادران خوبم کامران شهلایی و محمد لارتی را در تئاتر شهر به همراه عده ای از دوستان دیدم و خاطرات آن زمان را برایم تداعی نمود.
    از آنجا که انعکاس رویداد ها و حوادث محوری تاریخ انقلاب اسلامی در قالب هنر از ضرورت های فرهنگی احساس می شود و برای انتقال آن دوران باید به ابزارهایی نظیر تئاتر روی آورد، پس از دیدن این نمایش مسائلی به ذهنم رسید که آن ها را برای قضاوت دوستان مطرح می نمایم:
    1ـ بسیاری از کسانی که نمایش هفت روز از دهه شصت را می بینند، اطلاعات جامع وحتی ابتدایی ازآن زمان و حادثه ندارند و این بازخوانی تاریخ معاصر می تواند نقطه امیدی برای تدوین تاریخ صحیح و مستند انقلاب اسلامی تلقی گردد.
    2ـ متأسفانه علیرغم گذشت سه دهه از حادثه هفت تیر، نظام فرهنگی جمهوری اسلامی و متولیان فرهنگ خصوصاً وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی نتوانسته اند کاری فاخر و مستند از این دست حوادث کلیدی خلق نمایند و جامعه جوان و نسل جدید را با آن زمانه آشنا سازند . مسلماً با تولید این اثر خوب ، حق هفت تیر ادا نشده و امید است کارهای بهتر و قوی تر در این زمینه تولید شود تا زوایای پنهان و درس های عبرت آموز آن برای همگان تبیین گردد.
    3ـ حوادث دهه شصت سرشار از سوژه های نابی است که می تواند دستمایه نویسندگان در عرصه تئاتر گردیده و منجر به نگاهی تئاتریکال در این عرصه و میدان شود.
    4ـ شروع نمایش با پخش فیلمی از مجلس شورای اسلامی و خبر عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور توسط زنده یاد مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی است که بلافاصله در میان باقی موضوعات گم می شود و رابطه آن با حوادث بعد روشن نیست.
    5ـ هر نمایش ،ترکیبی از ساختارو محتوی است. در این نمایش، محتوای آن، کاملاً مستند  البته با صرف نظر از شدت و غلظت برخی دیالوگ های آن ، اما ساختار آن دچار کاستی جدی بود. شاید اگر شخص کلاهی خود را روایت نمی کرد و فرد دیگری جای او روایت می کرد سزاوارتر بود.
    6ـ نمایش مذکور خلاصه در سه شخصیت سرافراز، تایپیست و اصغر زاده  بود و این محل تأمل است ولی میتوان در یک فضای گسترده تر و بهتر به ایفای نقش شخصیت های دیگر پرداخت. هفت تیر سرشار از ناگفته ها و سوژه های ناب دیگری است که بدان ها توجهی نشد و از کنار آنها براحتی عبور شد.
    7ـ طبق آن چه دراین نمایش از شخصیت شهید سرافراز به نمایش گذاشته شد، وی تنها فردی روزنامه خوان و منفعل جلوه نمایی می کند و نه یک تئوریسین. این شخصیت سرافراز قطعاً با آن شخصیت حقیقی و واقعی فاصله بسیار زیادی دارد که به تعبیر لطیف بی مهری در شخصیت اصیل او روا رفت.
    8ـ دیالوگ های عاشقانه شهید سرافراز و همسرش بدور از فضای واقعی آن زمان می باشد و قدری در آن افراط صورت گرفته است. در دهه شصت این گونه ادبیات محاوره ای هرگز مرسوم نبوده است.
    9- یکی از سیاست های غلط فرهنگی در عرصه اثرهای نمایشی موضوع سفارش دهی است. عجله و دوری از اتقان و مستند سازی همه جانبه و کار تحقیقاتی قوی، همه و همه می تواند در ارائه یک اثر هنری مؤثر باشند. شاید اگر اصرار بنیاد شهید بر نمایش اثر در ایام هفت تیر نبود، ما شاهد کاری بهتر و جذاب تر با مطالعه و پژوهش بیشتری در عرصه حادثه هفت تیرمی بودیم. اگر زمان اجاره می داد امکان داشت چندین کار در زمانهای متوالی و متعدد انجام می شد و از میان آنها یک کار فاخر، جذاب و قوی انتخاب و به همگان ارائه می گردید که نه کاستی های موجود را نداشته وهم بایسته های لازم را دربر می گرفت.
    حسن ختام این که، نمایش زیبای هفت روز از دهه شصت کاری درخور تحسین فراوان است و برای تهیه و نمایش آن زحمات زیادی را متحمل شده اند.
    برای کارگردانان و همه بازیگران و دست اندکاران آن آرزوی موفقیت و بهکامی دارم و امید دارم در آینده نه چندان دور شاهد آثار دیگری از ایشان در عرصه مستندسازی حوادث دهه های پیشین انقلاب اسلامی باشیم.
     




    مطالب مرتبط

    به بهانه اجرای نمایش‌های بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر

رسانه‌های جدید و اقتضائات اجرا
    به بهانه اجرای نمایش‌های بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر

    رسانه‌های جدید و اقتضائات اجرا

    ایران تئاتر- بهروز فائقیان: جشنواره تئاتر فجر فرصت مناسبی است برای بررسی درستی بکارگیری ضرورت‌ها و اقتضائات اجرا به نحوی که هم‌افزایی با کارکردهای متن و درونمایه را دچار خدشه نکند، به ویژه آنکه در تولیدات نمایشی ما عکس این مسئله به نوعی عمومیت پیدا کرده است.

    |

    ایران تئاتر با نگاهی به آثار دینی و موضوعی سی و ششمین جشنواره تئاتر فجر بررسی می‌کند

آثار موضوعی تئاتر در آیینه جشنواره فجر
    ایران تئاتر با نگاهی به آثار دینی و موضوعی سی و ششمین جشنواره تئاتر فجر بررسی می‌کند

    آثار موضوعی تئاتر در آیینه جشنواره فجر

    امسال نمایش‌هایی که با موضوع دفاع مقدس، انقلاب و نزدیکی مذاهب تولید شدند به دلیل برخورداری از کیفیت مطلوب توانستند نظر بسیاری از مخاطبان را در سی و ششمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر به خود جلب کنند.

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با احسان همت کارگردان نمایش «جادویت می‌کنم»

تخیل تماشاگر در شکل‌گیری درام نمایش اثرگذار است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با احسان همت کارگردان نمایش «جادویت می‌کنم»

    تخیل تماشاگر در شکل‌گیری درام نمایش اثرگذار است

    نمایش «جادویت می‌کنم» به کارگردانی احسان همت نمایشی‌ مشترک از ایران و بلژیک است که در آخر روز سی‌وششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در بخش تمرین اجرا و در تئاتر آفتاب اجرا شد.

    |

    نظرات کاربران