در حال بارگذاری ...
  • نگاهی به نمایش «نظام آباد» به کارگردانی عرفان پورمحمدی

    دربست، نظام آباد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: دگردیسی‌ اتفاق‌های جهان که روزانه با آنها رو به رو هستیم برگرفته از واقعیت‌ها است. واقعیت‌هایی که مسیر زندگی را تعیین می‌کند و آدمی را به سر منزلی رهنمون می‌سازد تا سرنوشت جایگاه ویژه خود را در ذهن نمایان سازد. شاید به جرات بتوان گفت که این نشانه‌ها همه چیز را در دنیا تحت شعاع خود قرار می‌دهد تا این استنباط فراهم آید که لحظات از ابتدا تا انتها در اختیار این مقوله منحصر به فرد قرار دارد و دیگر هیچ.

    اشاره به مقوله واقعیت گرایی یکی از داشته‌های مهم و قابل اشاره است که می‌توان از آن طریق به بسیاری از ابعاد این جهان نگاه کرد و هر کدام آنها را مورد بررسی قرار داد. حال باتوجه به این موضوع و استدلال در هنرهای نمایشی از جمله تئاتر امکان رسیدن به چنین درکی در نمایشنامه‌ها و آثار نمایشی به مراتب بیشتر قابل مشاهده است. زیرا که این هنر قابلیت درک در لحظه بودن را برای مخاطب فراهم می‌آورد، درکی که قادر خواهد بود حس همذات پنداری را به عنوان عنصری نهادینه تعریف بدهد و تاثیر زیادی بر ذهن این طیف بگذارد. حال با این تعریف باید گفت روی صحنه آوردن آثاری که با این سبک به نگارش در آمده‌اند مزایایی دارند که ریشه آن برگرفته از مسائل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و هنری است. مسائلی که می‌تواند زاویه‌های تاریک را روشن ساخته و برای مخاطب مشخص سازند که چگونه و چطور شرایط در زمان حال پیش آمده است. شرایطی که عده‌ای را به آگاهی می‌رساند و عده دیگر را به عنوان منتقد در مقابل آن رویداد قرار می‌دهد. البته این دو وجه در همه وقت تعادل ندارند و نوع بازگویی از سوی راوی‌های آن سبب نوسان در تعداد طرفداران هر گروه می‌شود.

    در ابتدا شاید باید قلمداد کرد این رویکرد باتوجه به سابقه اهمیت این سبک نمایشی در گذشته با آثار موفق و قابل توجه نمی‌تواند در دنیای مدرن و کنونی آنچنان که باید رنگی به رخساره داشته باشد اما باید این نکته را یادآور شد که هر برهه زمانی شرایط خاص و مخصوص به خود را دارد. نمایش «نظام آباد» با اتکا به این موضوع سعی دارد که دریچه تازه‌ای را بگشاید تا بتواند از آن طریق شرایط را برای پذیرش روایت خود از سوی مخاطب فراهم آورد. در این نمایش از جانب نویسنده کوشیده شده است تا شرایطی برای داستان فراهم شود که بتواند دنیایی که در همین کلانشهر یعنی تهران و در منطقه‌ای که نام نمایشنامه از آن وام گرفته شده است تعریف شود. حال باتوجه به اهمیت موقعیت جغرافیایی که برای این اثر در نظر گرفته شده بسیاری از داشته‌ها و خصوصیات آن منطقه در نحوه بیان روایت، جنس بازی‌ها، طراحی صحنه و لباس نیز تاثیرگذار است. زیرا که اگر این هماهنگی در درام و موارد آن وجود نداشته باشد جریان اصلی از مسیر خود خارج می‌شود و هدف اثر توان بازگویی را نخواهد داشت. در واقع موقعیت جغرافیایی که برای این متن نمایشنامه در نظر گرفته شده است به نوعی نقشه راه را به دست مخاطب می‌دهد تا بتواند اهمیت موضوع آن را درک کند و بداند می‌تواند شانه به شانه بازیگران در مسیر روایت گام بردارد. البته این تمهید و ترفند قابلیت دیگرش آن است که تنها به محدوده خاصی تعلق ندارد و می‌تواند در هر جایی قصه‌ای را بیان کند. حال واقعیت گرایی در این نمایش سبب شده است که لحن و زبانی که برای بازیگران در نظر گرفته شده بسیار به نوع بیان روزمره در بین مردم جامعه نزدیک است. در واقع تعریف لحن این اثر سبب شده که بازیگران خود را در فضای نمایش رها سازند و روان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا روال منطقی اثر سیر مشخص خود را طی کند.

    نمایش «نظام آباد» بر اساس خصوصیت خود بسیار به روایت متکی است. زیرا که جریان سیال اتفاق‌ها و موضوعات آن در قصه و داستان نمی‌گنجد تا از آن طریق مسبب پیش آمدن لحظات موردنظر باشد. حال باید این گونه را بیان داشت که مقوله روایت در این اثر حکم سُکان را دارد، زیرا کنش‌ها و واکنش‌های بازیگران و انتقال آنها به مخاطب تنها از این طریق ممکن است. البته از زوایه مخالف یعنی جایگاه مخاطبان در صورت نبود این تمهید احتمال نوسان حسی بسیاری وجود داشت. از دیگر نکات قابل اشاره در این نمایش باید به طراحی صحنه آن اشاره داشت که بر اساس سبک موردنظر در اثر کوشیده شده است که همه چیز همچون اشیا و وسایلی که روزانه با آنها سر و کار داریم در صحنه وجود داشته باشد. البته نگاه و هدایت کارگردان اثر در برآورده ساختن اهداف نویسنده و انتقال آن به جایگاه مخاطبان از جمله مواردی است که باید از آن نام برد و امیدوار بود که داشتن این رویکرد به فراموشی سپرده نشود.

    اهمیت دیگری که در این نمایش وجود دارد آن است که در روایت واقع گرایی، نویسنده تعلیقی را برای ذهن مخاطب پیش می‌آورد که آن را ابتدا در فضای گروتسک تعریف می‌دهد و در انتها با به پایان رساندن اتفاق‌هایی که در خط سیر روایت بوده است با شگردی آن را گره گشایی می‌کند.

    در انتها باید یادآور شد پرداختن به مسائل روز از هر نوع و روشی می‌تواند سبب شود تا مخاطب بیشتر از قبل به تئاتر روی خوش نشان دهد. تفاوت سبک و نوع اجرا این قابلیت را برای بهتر دیدن و بهتر شنیدن دو چندان خواهد کرد.

         

     




    مطالب مرتبط

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن علیمحمدی بازیگر نمایش «نظام آباد»

بدون اغراق، باورپذیر کردن نقش کاری طاقت فرسا است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن علیمحمدی بازیگر نمایش «نظام آباد»

    بدون اغراق، باورپذیر کردن نقش کاری طاقت فرسا است

    ایران تئاتر: کنکاش و واکاوی درباره رفتار و اعمالی که از انسان‌ها در زمان‌ها مختلف و جوامع بشری بروز داده می‌شود از جمله نکاتی است که بسیاری از پژوهشگران، هنرمندان و از آن برای معرفی آثار خود استفاده می‌کنند. نمایش «نظام آباد» نیز کارکردی از این موضوع را برای بیان روایت خود ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عرفان پورمحمدی کارگردان نمایش «نظام آباد»

واقع گرایی اهمیت زیستن را دو چندان می‌کند
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عرفان پورمحمدی کارگردان نمایش «نظام آباد»

    واقع گرایی اهمیت زیستن را دو چندان می‌کند

    ایران تئاتر: در جهان واقعیت، نوع زندگی و شیوه آن در جوامع بشری از اهمیت زیادی برخوردار است. زیرا آنچه که در تاریخ رخ داده و تاکنون ادامه دارد از این جهان واقعی سرچشمه گرفته و ادامه خواهد داشت.

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن قصری از کارگردانان و بازیگر نمایش «کانفیدنشیال»

در جهان غیر مادی پرواز تنها با بال چپ ممکن نیست
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن قصری از کارگردانان و بازیگر نمایش «کانفیدنشیال»

    در جهان غیر مادی پرواز تنها با بال چپ ممکن نیست

    ایران تئاتر: هویت دنیای مدرن و جوامع بشری که هر لحظه بنابر خواسته‌هایشان تغییر دارد ایجاب می‌کند که باید با دقت بیشتری جهان پیرامون و انسان‌ها از هر نظر مورد بررسی قرار داد. البته در این زمان آنچه که بیشتر مورد توجه قرار دارد موقعیت‌ها و جایگاهی است که انسان به خود اختصاص ...

    |

    نگاهی به نمایش «کانفیدنشیال» به کارگردانی سپیده گل تراش‌نژاد و محسن قصری

همیشه رمزآلود بودن ملاک ابهام و غریبه بودن نیست
    نگاهی به نمایش «کانفیدنشیال» به کارگردانی سپیده گل تراش‌نژاد و محسن قصری

    همیشه رمزآلود بودن ملاک ابهام و غریبه بودن نیست

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: رمزآلود بودن جهان هستی این اجازه را به انسان می‌دهد که خود را برای کشفی بی‌انتها آماده کرده و جهت تشریح آن به مناظره‌ای در مقابل سایرین بنشیند تا حرف خود را به اثبات برساند. حال در این مجال گاهی خلق و خوی آدمی این مسیر را در ازای تصمیمی به ناکجا آباد و ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عادل عزیزنژاد کارگردان نمایش «بچه خور»

لطفا جهت مشاهده جزئیات، ذره‌بین را ابتدا به سمت خود بگیرید
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عادل عزیزنژاد کارگردان نمایش «بچه خور»

    لطفا جهت مشاهده جزئیات، ذره‌بین را ابتدا به سمت خود بگیرید

    ایران تئاتر: لزوم ارتباط بین انسان‌ها بی‌شک یکی از کنش‌های قابل تامل و مهم است که از جز به کل آن تحت تاثیر اتفاق‌های بی‌شماری در تاریخ و اجتماع رقم خورده است. اهمیت رویارویی هر یک از افراد جامعه با یکدیگر موقعیتی است که نه تنها در جهان نمایش بلکه در جهان واقعی نیز تحلیلی ...

    |

    نگاهی به نمایش «بچه خور» به کارگردانی عادل عزیزنژاد

ارزش‌های قراردادی معنای یک ضد ارزش دائمی می‌دهد
    نگاهی به نمایش «بچه خور» به کارگردانی عادل عزیزنژاد

    ارزش‌های قراردادی معنای یک ضد ارزش دائمی می‌دهد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان هستی و در کنار آن جهان انسان‌ها از هر نظر نسبت به گذشته خود در زمان حال وضعیتی متغیر دارند. بنابراین نمی‌توان انتظار داشت که شرایط با فضایی یکنواخت پیش برود. حال این خصیصه در زمان اکنون و بین انسان‌ها نیز جریان دارد که آنها سعی در تغییر روزانه ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با داود اسدالهی کارگردان نمایش «راز پنهان»

شخصیت سیاوش شاه بیت شاهنامه است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با داود اسدالهی کارگردان نمایش «راز پنهان»

    شخصیت سیاوش شاه بیت شاهنامه است

    ایران تئاتر: اهمیت نگهداری از فرهنگ، آیین و سنت‌ها جزو مواردی است که باید به آن نگاه ویژه و قابل توجه‌ای داشت. زیرا این لازمه‌ها سبب خواهند شد که در سراسر این جهان داشته‌ها و فرهنگ هر کشوری به سایرین معرفی شود. لذا هنرمندان کشورمان باید بکوشند تا این امر لازم را به تصویر، ...

    |

    نگاهی به نمایش «راز پنهان» به کارگردانی داود اسدالهی

من سیاوش هستم فرزند برومند پهلوان کیکاووس
    نگاهی به نمایش «راز پنهان» به کارگردانی داود اسدالهی

    من سیاوش هستم فرزند برومند پهلوان کیکاووس

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جوامع بشری در طول حیات خود تلاش دارند تا با داشته‌های خود بهترین‌ها را از سوی خود به سایرین ارائه بدهند. حال این موضوع به فرهنگ و هنر نیز تا اندازه‌ای مربوط می‌شود. راهکاری که از طریق آن می‌توانیم ادعای آن را داشته باشیم که کشورمان با چه سابقه ...

    |

    نگاهی به نمایش «رضای رضوان» به کارگردانی هدی آهنگر

باورهای انسانی نقطه اتکایی برای درک واقعیت‌های درونی است
    نگاهی به نمایش «رضای رضوان» به کارگردانی هدی آهنگر

    باورهای انسانی نقطه اتکایی برای درک واقعیت‌های درونی است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: خواستگاه جهان هستی و نیازهای انسان‌ با یکدیگر رابطه‌ای مستقیم دارند، به شکلی که در ازای هر عرضه‌ای یک تقاضا وجود دارد. حال کارکرد برآورده ساختن یکی از مواردی است که انسان موظف به انجام آن است که به طور حتم تبعاتی را با خود به همراه نیز خواهد داشت. در ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با هدی آهنگرکارگردان نمایش «رضای رضوان»

باورهای درونی یک راهنمای همیشه بیدار با فرمولی قابل هضم است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با هدی آهنگرکارگردان نمایش «رضای رضوان»

    باورهای درونی یک راهنمای همیشه بیدار با فرمولی قابل هضم است

    ایران تئاتر: ابعاد درونی یک انسان جزو لاینفک باورهایی که روزانه در اجتماع شاهد آن هستیم. باورهایی که در اوج سادگی بسیار با ارزش و مهم هستند. در واقع رعایت اصول درونی شرایطی را پیش می‌آورد تا انسان‌ها بتوانند در حالتی دو وجهی درون و بیرون خود را مالامال از انباشته‌های غنی ...

    |

    نظرات کاربران