در حال بارگذاری ...
  • نگاهی به نمایش «نظام آباد» به کارگردانی عرفان پورمحمدی

    دربست، نظام آباد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: دگردیسی‌ اتفاق‌های جهان که روزانه با آنها رو به رو هستیم برگرفته از واقعیت‌ها است. واقعیت‌هایی که مسیر زندگی را تعیین می‌کند و آدمی را به سر منزلی رهنمون می‌سازد تا سرنوشت جایگاه ویژه خود را در ذهن نمایان سازد. شاید به جرات بتوان گفت که این نشانه‌ها همه چیز را در دنیا تحت شعاع خود قرار می‌دهد تا این استنباط فراهم آید که لحظات از ابتدا تا انتها در اختیار این مقوله منحصر به فرد قرار دارد و دیگر هیچ.

    اشاره به مقوله واقعیت گرایی یکی از داشته‌های مهم و قابل اشاره است که می‌توان از آن طریق به بسیاری از ابعاد این جهان نگاه کرد و هر کدام آنها را مورد بررسی قرار داد. حال باتوجه به این موضوع و استدلال در هنرهای نمایشی از جمله تئاتر امکان رسیدن به چنین درکی در نمایشنامه‌ها و آثار نمایشی به مراتب بیشتر قابل مشاهده است. زیرا که این هنر قابلیت درک در لحظه بودن را برای مخاطب فراهم می‌آورد، درکی که قادر خواهد بود حس همذات پنداری را به عنوان عنصری نهادینه تعریف بدهد و تاثیر زیادی بر ذهن این طیف بگذارد. حال با این تعریف باید گفت روی صحنه آوردن آثاری که با این سبک به نگارش در آمده‌اند مزایایی دارند که ریشه آن برگرفته از مسائل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و هنری است. مسائلی که می‌تواند زاویه‌های تاریک را روشن ساخته و برای مخاطب مشخص سازند که چگونه و چطور شرایط در زمان حال پیش آمده است. شرایطی که عده‌ای را به آگاهی می‌رساند و عده دیگر را به عنوان منتقد در مقابل آن رویداد قرار می‌دهد. البته این دو وجه در همه وقت تعادل ندارند و نوع بازگویی از سوی راوی‌های آن سبب نوسان در تعداد طرفداران هر گروه می‌شود.

    در ابتدا شاید باید قلمداد کرد این رویکرد باتوجه به سابقه اهمیت این سبک نمایشی در گذشته با آثار موفق و قابل توجه نمی‌تواند در دنیای مدرن و کنونی آنچنان که باید رنگی به رخساره داشته باشد اما باید این نکته را یادآور شد که هر برهه زمانی شرایط خاص و مخصوص به خود را دارد. نمایش «نظام آباد» با اتکا به این موضوع سعی دارد که دریچه تازه‌ای را بگشاید تا بتواند از آن طریق شرایط را برای پذیرش روایت خود از سوی مخاطب فراهم آورد. در این نمایش از جانب نویسنده کوشیده شده است تا شرایطی برای داستان فراهم شود که بتواند دنیایی که در همین کلانشهر یعنی تهران و در منطقه‌ای که نام نمایشنامه از آن وام گرفته شده است تعریف شود. حال باتوجه به اهمیت موقعیت جغرافیایی که برای این اثر در نظر گرفته شده بسیاری از داشته‌ها و خصوصیات آن منطقه در نحوه بیان روایت، جنس بازی‌ها، طراحی صحنه و لباس نیز تاثیرگذار است. زیرا که اگر این هماهنگی در درام و موارد آن وجود نداشته باشد جریان اصلی از مسیر خود خارج می‌شود و هدف اثر توان بازگویی را نخواهد داشت. در واقع موقعیت جغرافیایی که برای این متن نمایشنامه در نظر گرفته شده است به نوعی نقشه راه را به دست مخاطب می‌دهد تا بتواند اهمیت موضوع آن را درک کند و بداند می‌تواند شانه به شانه بازیگران در مسیر روایت گام بردارد. البته این تمهید و ترفند قابلیت دیگرش آن است که تنها به محدوده خاصی تعلق ندارد و می‌تواند در هر جایی قصه‌ای را بیان کند. حال واقعیت گرایی در این نمایش سبب شده است که لحن و زبانی که برای بازیگران در نظر گرفته شده بسیار به نوع بیان روزمره در بین مردم جامعه نزدیک است. در واقع تعریف لحن این اثر سبب شده که بازیگران خود را در فضای نمایش رها سازند و روان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا روال منطقی اثر سیر مشخص خود را طی کند.

    نمایش «نظام آباد» بر اساس خصوصیت خود بسیار به روایت متکی است. زیرا که جریان سیال اتفاق‌ها و موضوعات آن در قصه و داستان نمی‌گنجد تا از آن طریق مسبب پیش آمدن لحظات موردنظر باشد. حال باید این گونه را بیان داشت که مقوله روایت در این اثر حکم سُکان را دارد، زیرا کنش‌ها و واکنش‌های بازیگران و انتقال آنها به مخاطب تنها از این طریق ممکن است. البته از زوایه مخالف یعنی جایگاه مخاطبان در صورت نبود این تمهید احتمال نوسان حسی بسیاری وجود داشت. از دیگر نکات قابل اشاره در این نمایش باید به طراحی صحنه آن اشاره داشت که بر اساس سبک موردنظر در اثر کوشیده شده است که همه چیز همچون اشیا و وسایلی که روزانه با آنها سر و کار داریم در صحنه وجود داشته باشد. البته نگاه و هدایت کارگردان اثر در برآورده ساختن اهداف نویسنده و انتقال آن به جایگاه مخاطبان از جمله مواردی است که باید از آن نام برد و امیدوار بود که داشتن این رویکرد به فراموشی سپرده نشود.

    اهمیت دیگری که در این نمایش وجود دارد آن است که در روایت واقع گرایی، نویسنده تعلیقی را برای ذهن مخاطب پیش می‌آورد که آن را ابتدا در فضای گروتسک تعریف می‌دهد و در انتها با به پایان رساندن اتفاق‌هایی که در خط سیر روایت بوده است با شگردی آن را گره گشایی می‌کند.

    در انتها باید یادآور شد پرداختن به مسائل روز از هر نوع و روشی می‌تواند سبب شود تا مخاطب بیشتر از قبل به تئاتر روی خوش نشان دهد. تفاوت سبک و نوع اجرا این قابلیت را برای بهتر دیدن و بهتر شنیدن دو چندان خواهد کرد.

         

     




    مطالب مرتبط

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن علیمحمدی بازیگر نمایش «نظام آباد»

بدون اغراق، باورپذیر کردن نقش کاری طاقت فرسا است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن علیمحمدی بازیگر نمایش «نظام آباد»

    بدون اغراق، باورپذیر کردن نقش کاری طاقت فرسا است

    ایران تئاتر: کنکاش و واکاوی درباره رفتار و اعمالی که از انسان‌ها در زمان‌ها مختلف و جوامع بشری بروز داده می‌شود از جمله نکاتی است که بسیاری از پژوهشگران، هنرمندان و از آن برای معرفی آثار خود استفاده می‌کنند. نمایش «نظام آباد» نیز کارکردی از این موضوع را برای بیان روایت خود ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عرفان پورمحمدی کارگردان نمایش «نظام آباد»

واقع گرایی اهمیت زیستن را دو چندان می‌کند
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عرفان پورمحمدی کارگردان نمایش «نظام آباد»

    واقع گرایی اهمیت زیستن را دو چندان می‌کند

    ایران تئاتر: در جهان واقعیت، نوع زندگی و شیوه آن در جوامع بشری از اهمیت زیادی برخوردار است. زیرا آنچه که در تاریخ رخ داده و تاکنون ادامه دارد از این جهان واقعی سرچشمه گرفته و ادامه خواهد داشت.

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با غلامرضا عربی کارگردان نمایش «شاباش خوان»

رویاها صادقانه ترین اتفاق‌های زندگی بشر هستند
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با غلامرضا عربی کارگردان نمایش «شاباش خوان»

    رویاها صادقانه ترین اتفاق‌های زندگی بشر هستند

    ایران تئاتر: خیال یکی از عناصری است که می‌تواند آدمی را سرذوق آورد و امیدواری را در ذهن و جانش قوت بخشد. حال این کنش قانون‌مند در حالی که واقعیت را با خود همراه کرده شرایطی را ایجاد می‌کند که آدمی با تخیل خود در لحظاتی که دوست دارد شناور شود. لذا این رویکرد دراماتیک یکی از ...

    |

    نگاهی به نمایش «شاباش خوان» به کارگردانی غلامرضا عربی

نوای ناگفته‌های اسرار آمیز خیالم بهتر که جهانم باشد
    نگاهی به نمایش «شاباش خوان» به کارگردانی غلامرضا عربی

    نوای ناگفته‌های اسرار آمیز خیالم بهتر که جهانم باشد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: گاهی باید برای گفتن واقعیت‌ها از زبان دیگری سخن به میان آورد و از جان دل همه چیز را مرور کرد. جهان هستی نیز همچون این تعریف کوشیده است که اوقاتی انسان‌ها از ماجرا یا اتفاقی آگاه سازد.

    |

    نگاهی به نمایش «همه درها به بیرون باز می‌شوند» به کارگردانی رضا ایزد خواه و حسین ملامحمد مهدی

نظام ارتباط انسانی رابطه کنش‌مند یک به یک است
    نگاهی به نمایش «همه درها به بیرون باز می‌شوند» به کارگردانی رضا ایزد خواه و حسین ملامحمد مهدی

    نظام ارتباط انسانی رابطه کنش‌مند یک به یک است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: سیر تاریخ تحولات انسان در برآورده ساختن نیازهایش در ازای تمایل درونی خود، مرزی مشترک و هم اندازه با جامعه و پیرامون خود دارد. زیرا این نسبیت شاخصی انکار ناشدنی در طول حیات بشر بوده است. حال با پیشرفت جوامع این مرز هر روز کمرنگ می‌شود که دلیلی بجز ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با رضا فوادی کارگردان نمایش «دوپامین»

تلاش برای رسیدن به زبانی که مورد توجه نسل جوان  باشد
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با رضا فوادی کارگردان نمایش «دوپامین»

    تلاش برای رسیدن به زبانی که مورد توجه نسل جوان باشد

    ایران تئاتر: انسان بر اساس شاخص‌های درونی و بیرونی خود دچار پیچیدگی‌ها و البته فراز و نشیب‌های بسیاری است. اوج و فرودهایی که قابلیت دارند تا هر چیزی در ثانیه تغییر داده و مسیری نو را نشان بدهد. حال ضمیمه این لزوم تصمیم و خواسته است که بنابر ضرورت بودن یا نبودن پیش رو قرار ...

    |

    نگاهی به نمایش «دوپامین» به کارگردانی رضا فوادی

انگیزه لازم بودن، غریزه استثنایی یک موجود زنده است که فکر می‌کند
    نگاهی به نمایش «دوپامین» به کارگردانی رضا فوادی

    انگیزه لازم بودن، غریزه استثنایی یک موجود زنده است که فکر می‌کند

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: اجتماع و مردم در سیر تاریخ همیشه منبعی قابل توجه برای پرداخت به مسائل مهمی از جمله تاریخی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بوده است. جایگاهی که همیشه این قابلیت را دارا بوده تا اشاره به کنش‌های جمعی و یا فردی تعریفی مشخص را ارائه بدهد. تعریفی که در آن لزوم شکل ...

    |

    نگاهی به نمایش «گفتگوی شبانه» به کارگردانی راحله شمس آبادی

لطفا از سرقت ترازوی عدالت اجتناب کنید، پیگرد قانونی دارد
    نگاهی به نمایش «گفتگوی شبانه» به کارگردانی راحله شمس آبادی

    لطفا از سرقت ترازوی عدالت اجتناب کنید، پیگرد قانونی دارد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان پیرامون که انسان‌ها به نوعی آن را بنابر خواسته‌ها و داشته‌های خود اداره می‌کنند مالامال از عناصری است که گاهی هم راستا با عقایدشان و گاهی خلاف آن شکل می‌گیرد. حال ضرورت این کارکرد در دنیای امروز برگرفته از نکاتی است که در آن مفاهیم فلسفی، ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با پیمان یاحقی یکی از نویسندگان و کارگردان‌های نمایش «ناتمام»

بازگویی از جهان حقیقت مرز مشترک بین رویا و واقعیت است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با پیمان یاحقی یکی از نویسندگان و کارگردان‌های نمایش «ناتمام»

    بازگویی از جهان حقیقت مرز مشترک بین رویا و واقعیت است

    ایران تئاتر: پرداختن به مسائل انسانی از جمله مواردی است که می‌تواند بازتاب‌های گوناگونی را در آثار نمایشی شکل بدهد. روندی که اگر در مسیر درستی هدایت شود این امکان را فراهم می‌آورد تا مخاطب دیدگاه جدیدی به طرح موضوع و مسئله در ذهنش شکل بدهد و حتی در مواقعی درصدد تغییر ذائقه ...

    |

    نظرات کاربران