در حال بارگذاری ...
  • نگاهی به نمایش «غرب غم‌زده» به کارگردانی دانیال نمازی

    ترک عادت یک کنش موثر در روزگار معاصر است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: رجوع به امیال و رفتارهای انسانی در طول تاریخ بشریت جزو نکاتی است که همیشه برای دانستن و عبرت گرفتن مورد استفاده قرار می‌گیرد. مولفه‌ای که در دو مسیر موازی همواره با انسان‌ها همراه بوده و نادیده گرفتن آن امری محال به شمار می‌آید. لذا پرداختن به این لازمه‌ مهم، کارکردی ضروری برای درک واقعیت است.

    شاید بتوان گفت در روزگاری که مسائل گوناگون از هر گونه و شکلی حالت مدرن به خود گرفته است، تنها رفتار انسان‌ها با یکدیگر بر اساس قانون نوشته شده‌ای که از قرن‌ها پیش تاکنون به اجرا در آمده در قالب مشخص خود پیش می‌رود. تمایزی که اهمیتش به برقراری روابط، داشته‌های معین و مشخص شده رخدادهایی را شامل می‌شود تا در این روزگار اهمیت کاربرد چنین مولفه‌ای ملموس و باورپذیر جلوه کند. لذا ثمرات این موضوع گاهی از جز به کل و در مواقعی از کل به جز می‌رسد که این اتفاق نشان دهنده آن است که آیا زاویه دید به کار گرفته شده در جهت بهبود شرایط و یا تسریع در انجام عملی موثر بوده است یا خیر. حال در این میان رفتارها و کنش‌ها با در نظر گرفتن موقعیت انسان و حفظ شرایط اکنون آنها نقشه راهی می‌شود که سرمنزل آن به طورحتم تبعات معینی را رقم خواهد زد. تبعاتی که در آن جنگ و صلح، آتش بس، اوج و فرود مسائل فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و با تاکید، اجتماعی پیش می‌آید تا جهان روزانه شاهد اتفاق‌های گوناگون در پیرامون خود باشد.

    بنابراین وجود این داشته‌ها باعث شده است که نگاه نویسندگان، کارگردان‌ها و سایر اقشار فرهنگی در خلق اثری بیش از پیش عمیق‌تر شود تا آنها بتوانند واکنش خود را نسبت به موضوعی در آثار خود برون ریزی کنند. تمهیدی که با استفاده از آن در اوقاتی می‌توان امیدوار بود مخاطب با الگوپذیری راه و روشی جدید را برای ادامه زندگی خود اتخاذ کرده و در آینده‌ای نزدیک قوانین شخصی خود را در مواجهه با جهان و انسان‌های دیگر تغییر بدهد. لذا حس باورپذیری در خلق چنین آثاری از موارد مهم به شمار می‌آید که اقشار فرهنگی باید همیشه به آن توجه کرده و برای لحظه‌ای آن را به گودال فراموشی نسپارند.

    نمایش «غرب غم‌زده» از جمله نمایش‌هایی است که سعی دارد با نگاهی تحلیلی نسبت به مسائل جوامع بشری، موضوع خود را با شکل و کالبد داستانی در محدوده جامعه غرب مطرح کرده و نوک پیکان را از زاویه نقد به سوی آنها بگیرد. تصمیمی که در آن بیشتر از آنکه متوجه مسائل پیرامون باشیم، تحت تاثیر روابط و رفتارهای درونی نمونه عده‌ای از آن افراد قرار خواهیم گرفت که آنها همه چیز را به طور خودخواهانه در مالکیت خودشان در آورده‌اند تا روزگار آن طور که می‌خواهند پیش برود بی‌آنکه توجه‌ای به خواسته انسان‌های اطراف خود داشته باشند. لذا با وجود این موضوع، نقد جامعه غرب بیشتر متوجه غیراصولی بودن رفتارهای انسان است. رفتارهایی که سرمنشا آن برگرفته از خشونت، خسیس بودن، خودمختاری و از همه مهم‌تر افراط در پرورش یک رفتار است.

    لذا معنا نقد و زوایه دید «مک دونا» بعنوان نویسنده نمایشنامه «غرب غم‌زده» را می‌توان بر اساس خواسته‌های خودآگاه و ناخودآگاه انسان‌هایی دانست که روزانه به انجام عمل زیاده روی مشغول هستند و شخصیت‌های نمایش با تاسی از این موضوع به رفتارمندی‌های خود جهت می‌دهند تا اوقاتشان آن طور که نویسنده و جهان این نمایش می‌خواهد ساخته شود. بنابراین چنین کارکردی در درام نمایشنامه اهمیت دوچندانی پیدا خواهد کرد، زیرا این کنش سبب شده است که فضای نمایش باتوجه به موقعیت مکانی که برای آن در نظر گرفته شده است جایگاهی برای تسویه حساب و رویارویی با اتفاق‌های پیش رو باشد. البته در این میان مزیت شخصیت محور بودن اثر موجب شده تا افراد نمایش بتوانند از جهتی چاشنی نقد مخاطب را متوجه بحران هویت و فروپاشی شخصیت کنند، زیرا زیاده روی در رفتار پیامدی جز این نخواهد داشت. در حالی که دلیل این رفتار در نوع و روش زندگی «والین»، «کلمن»، «پدر ولش» و «گرلین» تاثیری ندارد و آنها همچنان بی توجه به اطراف خود با خشونت و یاغی‌گری به راهشان ادامه می‌دهند. حال کارکرد این موضوع سبب شده است روایت در مسیر خود دچار نوسان‌هایی شود که در آن اوج و فرودها منطق خود را از دست داده تا ساختار کلی اثر خاصیتی جهان شمول به خود بگیرد. لذا در این میان باید به تاکید مقوله واقع‌گرایی نیز اشاره داشت، زیرا موضوع مطرح شده برگرفته از واقعیتی است که اکنون برای جوامع بشری امری ملموس و قابل استناد است. البته برای درک بیشتر این موضوع، در بحث طراحی صحنه نیز تمهیداتی برای عناصری چون تفنگ بزرگ و شیشه بطری در نظر گرفته شده است که این طراحی تاکیدی است برای بزرگ‌نمایی بر اساس اهمیتی که شخصیت‌ها به آن عناصر می‌دهند.

    حال باید به این نکته در درام نمایش «غرب غم‌زده» اشاره داشت که استفاده از سبک کمدی سیاه در جهت آگاه سازی مخاطب کارکرد مهمی دارد. زیرا این موضوع مخاطب را تشویق می‌کند تا آینه‌ای که پیش روی او قرار گرفته است را با دقت نگاه کند. لذا باتوجه به تمهیدی که برای باورپذیری این مقوله در نظر گرفته شده لحن طنزی است که شخصیت‌ها دیالوگ‌های خود را با آن زبان بیان می‌کنند تا خشونت موجود در اثر که طعم تلخی دارد با در نظر گرفتن هدف نمایش به مذاقشان خوش بیاید.  

    در واقع ساختار کلی و جزئی این نمایش با طراحی میزانسن‌ها و برون ریزی شخصیت‌ها کارکردی جهت هشدار و هوشیاری مخاطب است. حال دلیل این موضوع هم به اجتماعی بودن نمایشنامه مربوط است. ارتباطی که هدفش جهت تغییر ذهنیت کسانی است که نمی‌خواهند خودکامه بودن را لحظه‌ای تجربه کنند.      

     




    مطالب مرتبط

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با دانیال نمازی کارگردان نمایش «غرب غم‌زده»

ضامن اسلحه مرگبار بشریت، یک واژه پنج حرفی به نام خشونت است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با دانیال نمازی کارگردان نمایش «غرب غم‌زده»

    ضامن اسلحه مرگبار بشریت، یک واژه پنج حرفی به نام خشونت است

    ایران تئاتر: اشاره به نوع رفتارها، کنش و واکنش‌ها و تصمیم‌هایی که تحت تاثیر قوانین و روابط اجتماعی هستند بسیار می‌توان گفت. اما دقیق شدن درباره این موضوع‌ها اهمیتی دارد که می‌تواند کالبدی را به کالبد دیگر تبدیل و دیدگاهی را به دیدگاه متمایز کند. ساختاری در این روزگار بسیار ...

    |

    یادداشت نیلوفر تاجیک، کارگردان نمایش «مینی‌مالیست‌هایی برای کودکی»

نمایش زنانه برای مردانِ تماشاگر!
    یادداشت نیلوفر تاجیک، کارگردان نمایش «مینی‌مالیست‌هایی برای کودکی»

    نمایش زنانه برای مردانِ تماشاگر!

    ایران تئاتر:این روزها دو نمایش با موضوع سقط جنین در دو سالن پایتخت در حال اجراست. یکی از آنها، ‌نمایشی است با عنوان «مینی‌مالیست‌هایی برای کودکی» به نویسندگی و کارگردانی نیلوفر تاجیک؛کارگردان جوانی که گرچه کم‌تجربه و تازه‌کار اما پُرشور و انرژی است و تا دل‌تان بخواهد ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با نیلوفر تاجیک کارگردان نمایش «مینیمالیست‌هایی برای کودکی»

انسان‌های فراموشکار قاتل آرزوهای کودکی هستند
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با نیلوفر تاجیک کارگردان نمایش «مینیمالیست‌هایی برای کودکی»

    انسان‌های فراموشکار قاتل آرزوهای کودکی هستند

    ایران تئاتر: واژه تفاوت با آنکه در مرز مشترک بین خیر و شر وجود دارد. اما در ذات خود نکته‌ای کلیدی را تعریف می‌دهد که با تصمیمی ثمره آن تاثیرگذاری خود را نشان می‌دهد. رویکردی که این روزها بیشتر انسان‌ها دچار آن هستند تا نقطه اتکا خود را پیدا کنند.

    |

    نگاهی به نمایش «مینیمالیست‌هایی برای کودکی» به کارگردانی نیلوفر تاجیک

آرزوهای واقعی این روزها طعم گس و معنی محال می‌دهد
    نگاهی به نمایش «مینیمالیست‌هایی برای کودکی» به کارگردانی نیلوفر تاجیک

    آرزوهای واقعی این روزها طعم گس و معنی محال می‌دهد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: شبیه سازی کردن یکی از راهکارهایی است که می‌تواند گاهی به بسیاری از سوال‌ها پاسخ داده و در زمانی برای اثبات موضوعی نقش کلیدی داشته باشد. حال این کنش و واکنش قابلیت آن را دارد که حتی تناقض‌ها، تفاوت‌ها و البته بودن‌ها را در قیاسی درباره انسان‌ها ...

    |

    مریم کاظمی در مراسم افتتاح «جادوی پاهای من» اعلام کرد:

تئاتر دیدن یکی از حقوق کودک است
    مریم کاظمی در مراسم افتتاح «جادوی پاهای من» اعلام کرد:

    تئاتر دیدن یکی از حقوق کودک است

    مریم کاظمی دبیر بیست‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک‌ونوجوان در مراسم افتتاح نمایش «جادوی پاهای من» مخاطبان را تنها پشتیبان تئاتر دانست و ضمن تقدیر از حرکت جسورانه زهرا شایان فر دیدن تئاتر و فیلم را یکی از حقوق اجتماعی کودکان دانست.

    |

    چهارشنبه، چهاردهم شهریورماه در عمارت نوفل لوشاتو؛

«تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کُشت؟» ویژه عکاسان و اصحاب رسانه اجرا می‌شود
    چهارشنبه، چهاردهم شهریورماه در عمارت نوفل لوشاتو؛

    «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کُشت؟» ویژه عکاسان و اصحاب رسانه اجرا می‌شود

    نمایش «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کشت؟» به کارگردانی مینا میرزاآقا روز چهارشنبه، چهاردهم شهریور، ساعت19:30 در عمارت نوفل لوشاتو، ویژه عکاسان تئاتر و خبرنگاران اجرا می‌شود.

    |

    نظرات کاربران