در حال بارگذاری ...
  • یادداشت «مینا میرزاآقا»،کارگردان نمایش «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کشت؟»

    به اندازه‌ی کافی خوش‌شانس بودم!

    ایران تئاتر:این روزها نمایش «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کشت؟» به نویسندگی و کارگردانی «مینا میرزاآقا» در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه رفته؛کارگردان جوانی که با گذراندن دوره‌های نویسندگی نزد اساتیدی مثل فرهاد مهندس‌پور و محمد چرمشیر، بیش‌تر تجربه‌هایی در حوزه نویسندگی داشته تا کارگردانی و اکنون با اجرای این نمایش، برای نخستین‌بار کارگردانی تئاتر را آزموده و انگار خودش از نتیجه‌ی تلاش و تمرین‌های یک‌ساله‌اش راضی است.

    متن اولیه‌ی «تو کجا بودی وفتی اوفلیا خودشو کشت؟» تنها اسکلتی از یک نمایشنامه بود. دوست داشتم که متن همراه صحنه‌ها رشد بکند، همراه اتودهای بی‌شماری که بازیگرها می‌زدند. آزاد بودیم که ببینیم این اتودها ـ که گاهی آن‌قدر دوست‌داشتنی بودند که دل‌کندن از بعضی آنها واقعا سخت بود ـ ما را به کجا می‌رسانند. روندی که ما طی یک سال داشتیم، روندی تجربی (البته تجربه‌ی شخصی بازیگر ـ کارگردان) بود که دریچه‌های زیادی را برای ما باز کرد و سختی کار از آن‌جا شروع شد که باید به عنوان کارگردان دست به انتخاب می‌زدم و نتیجه آن چیزی است که می‌بینید.

    مساله از آن‌جایی شروع می‌شود که اگر یک کارگردان کار اَولی بخواهد مسیری کارگاهی، مشابه آن‌چه را ما گذراندیم بگذراند، آیا از لحاظ منابع مالی و انسانی تامین خواهد بود؟ در جهان فست‌فودی،که کسی نه حوصله‌ی خواندن دارد و نه حوصله‌ی تمرین‌های طولانی و نه توان هم‌زیستی و درک متقابل در جهت ایجاد یک اثر هنری، آیا می‌شود گروهی را یک سال در کنار هم نگه داشت؟ آیا یک کارگردان کار اَولی آن‌قدر به اندازه‌ی من خوش‌شانس است که بازیگری مثل «نسیم عرفانی» پابه‌پای او تمام یک سال گذشته در جهت  هدف مشترک «کشف و شهود» تلاش کرده باشد؟ و باز خوش‌شانسی حضور بازیگران باتجربه و پراُیده‌ای مثل «محمدصادق ملک» و «پریسا محمدی» آیا برای همه امکان‌پذیر خواهد بود؟ و حتی همراهی خانواده‌های بازیگران کودک که در این یک سال با وجود فراز و نشیب‌ها در کنار ما بودند، آیا همه از این همراهی‌ها بهره‌مند بوده‌اند؟ نمی‌خواهم از مشکلات مالی برای تولید تئاتر حرفی بزنم در شرایطی که تمام نهادهای اجتماعی درگیر این مشکلاتند و چه کسی است که از مشکلات به اجرارساندن تئاتری مستقل ـ بدون دخالت تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار ـ چیزی نداند؟ خب، حالا ما مشتاقان تجربه هستیم و انبوهی از مشکلات و سالن‌هایی که بیش‌تر مواقع تنها چهره‌ها قادر به پُرکردن‌شان هستند. باید ببینیم تا کِی زور اشتیاق و میل به تجربه بر مشکلات می‌چربد و ما به حیات‌مان در عرصه‌ی تئاتر ادامه خواهیم داد.

    شایان ذکر است این نمایش با حضورِ نسیم عرفانی، پریسا محمدی و محمدصادق ملک در مقام بازیگر، تا 25 شهریورماه، هر شب ساعت19:30 اجرا می‌شود.کارگردان «تو کجا بودی...»، یادداشت اختصاصی و کوتاهی را در اختیار سایت ایران‌تئاتر قرار داده است.




    مطالب مرتبط

    گپ‌وگفتی با محمدصادق ملک، بازیگر نمایش «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کشت؟»

از بهترین ابزارهای فرهنگسازی، هنر تئاتر است
    گپ‌وگفتی با محمدصادق ملک، بازیگر نمایش «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کشت؟»

    از بهترین ابزارهای فرهنگسازی، هنر تئاتر است

    ایران تئاتر:محمدصادق ملک بیش از دو دهه سابقه حضور در عرصه تئاتر دارد. او فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان بازیگر تئاتر، از سال 73 آغاز کرده و تا کنون در نمایش‌های بی‌شماری با کارگردان‌های متعددی اعم از پیشکسوت و تازه‌کار تجربه همکاری داشته است؛ از استاد بهرام بیضایی و عباس ...

    |

    چهارشنبه، چهاردهم شهریورماه در عمارت نوفل لوشاتو؛

«تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کُشت؟» ویژه عکاسان و اصحاب رسانه اجرا می‌شود
    چهارشنبه، چهاردهم شهریورماه در عمارت نوفل لوشاتو؛

    «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کُشت؟» ویژه عکاسان و اصحاب رسانه اجرا می‌شود

    نمایش «تو کجا بودی وقتی اوفلیا خودشو کشت؟» به کارگردانی مینا میرزاآقا روز چهارشنبه، چهاردهم شهریور، ساعت19:30 در عمارت نوفل لوشاتو، ویژه عکاسان تئاتر و خبرنگاران اجرا می‌شود.

    |

    نظرات کاربران