در حال بارگذاری ...
  • مروری بر نمایش «ورود خانم‌ها ممنوع» به کارگردانی سیاوش جامع

    مردانه دست راست، زنانه دست چپ

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: اهمیت آنکه جامعه و رفتار انسان‌ها از طریق رویکردهای متفاوت مورد بررسی قرار می‌گیرد به پیچیده بودن این توده اجتماعی و زاویه دید افراد آن باز می‌گردد. البته این یک نیاز مهم است تا جامعه‌ای از داشته‌ها و نداشته‌های خود آگاه شده و درصدد جبران بر آید. در ضمن یادمان نرود جوامع متمدن به شکل دائم از این فرمول برای واقعی بودن خود استفاده می‌کنند.

    کالبد شکافی یک جامعه آن هم با نفوذ به عمق هیچگاه نتوانسته است کمک شایانی به روند رو به بهبود و یا رشد آن جامعه کند. زیرا آن اندازه نفوذ کردن هرگز نمی‌تواند سلامت لازم را برای ادامه دادن پیدا کند، بنابراین بهتر است که مسائل امروز و یا حتی یک دهه گذشته مورد ملاک باشد تا پنجاه سال پیش از آن. حال در این میان بررسی کمبودهای اجتماعی تنها به دست محققان، مفسران و نظریه پردازان اجتماعی رفع نخواهد شد. بلکه مقوله‌های تاثیرگذار اجتماعی دیگری هم وجود دارد که مردم از آنها تاسی می‌گیرند و دیدگاه خود را نسبت به معضلات و کمبودها تغییر می‌دهند. هنر نمایش، یکی کاربردی‌ترین عنوان‌های عرصه فرهنگ است که می‌تواند با خلق آثار قابل توجه مخاطب‌های این هنر را به بهتر فکر کردن و  البته بهتر زیستن ترغیب کند. زیرا رابطه هنر نمایش با مردم یک رابطه مستقیم است. دلیل این اداعا هم آن است که مردم خواهان آن هستند تا با واقعیت‌ها و رویاهایی روبرو شوند که دوست دارند ببینند. بنابراین چه هنری بهتر از نمایش، البته ناگفته نماند که هنر سینما هم کارکردهای خودش را دارد که جادوی خیال را برای مخاطب خود فراهم می‌آورد. لذا باید اشاره که مقوله فرهنگ و داشته‌های آن عنصری قابل توجه در جهان است که می‌تواند فارغ از نقد و توضیح، در مقابل راهکاری هم بر اساس داشته‌های خود به جامعه بدهد تا اینکه انسان هر راهی را به اشتباه نرود.

    نمایش «ورود خانم‌ها ممنوع» بدون شک از جمله آثاری است که از بطن جامعه و مسائل آن خبر می‌دهد. مسائلی که روزانه همه انسان‌ها با آنها سر و کار دارند و حتی در مواقعی درگیر آن می‌شوند. ضرورت حس کردن اتفاق و تسری دادن آن به مخاطب این مزیت را دارد که او از ابتدا با اثر همراه شده و در مواقعی خود را با شخصیت‌های اثر در یک جا می‌بیند. البته شاید حس همذات پنداری هیچ‌گاه در طول نمایش به سراغش نیاید اما مسائل مطرح شده را به خوبی درک می‌کند، زیرا هر روز با یک شکل از موضوع‌های مطرح شده برخورد دارد. در واقع کاربرد جهان متن این نمایش قصد دارد که نگاه و روایت خود را در به روزترین حالتی که می‌تواند به مخاطب خود ارائه کند تا همه چیز در این جهان کوچک به پایان برسد و فردایی دیگر با نگاهی متفاوت آغاز شود. البته این نگاه در پرورش نقش و درون شخصیت‌ها نیز اتفاق افتاده است و آنها بر اساس محتوای شخصیتی که آن را ایفا می‌کنند سعی کرده‌اند ما به ازاهای قابل توجه‌ای باشند تا در کلیت نمایش همه چیز باورپذیر جلوه کند، زیرا قصد و نیت یک اثر اجتماعی تصحیح و تعدیل یک رفتار یا خواسته است که از ثمره آن روزگاری بهتری پدید آید.

    موقعیت مکانی در این اثر یکی از کارکردهای مهم به شمار می‌آید، زیرا تمام کنش‌ها و واکنش‌ها در آن مکان یعنی توالت عمومی متبادر می‌شود. شاید بتوان گفت موقعیت مکانی که نویسنده اثر آن را انتخاب کرده است یکی از مکان‌هایی است که از هر جنس انسان که مردم به آنجا وارد و یا از آنجا خارج می‌شوند و  به شکلی تنها جایی است که تبعیض و تفاوت در آن کارساز نیست. حال شخصیت‌ها با قرار گرفتن در این محیط و  بر اساس تعریفی که برای شخصیت خود دارند وارد صحنه شده و شروع به برون ریزی می‌کنند. در واقع این شخصیت‌ها از درون خود، نداشته‌ها، کمبودها و تا اندازه‌ای جهالت خود داشته‌هایشان بیرون می‌ریزند و بر خلاف باور عقلانی بر سر جامعه خود فریاد می‌کشند. دیدگاه و جهان بینی اثر جهت درستی را برای انتقال داده‌هایش به مخاطب در پیش گرفته است، زیرا باورپذیری بدون شک با طرح مسائلی که در آن انسان نقطه ابتدا و انتها است موثر خواهد بود. ساختار اپیزودیک این نمایش هم سبب شده است که با ورود و خروج هر شخصیت نیروی تاکیدی که بر سوژه‌های اجتماعی وجود داشته دارد تا مخاطب از تفکر و واکاوی موضوع جدا نشود. زیرا مخاطب در این نمایش به شکل کاملا مشهود و واضحی در مقام شاهد قرار گرفته تا اوضاع و شرایط را بررسی کند و در آخر بگوید که این پرداخت نمایشی به مذاقش خودش آمده یا خیر. جهان اثر بیشتر از موقعیت پیروی می‌کند زیرا شخصیت‌ها با قرار گرفتن در آن توالت عمومی است که با اتفاقی روبرو شده و نسبت به آن واکنش نشان می‌دهند. لذا با نکاتی که به آنها اشاره شد باید گفتکه این اثر هرگز قصد سیاه نمایی، توضیحات واضحات، قضاوت، شرح راهکار ندارد، بلکه سعی دارد که محتوای اثر را با کارکردهای واقعی و به دور از فرم‌های سرگرم کننده به کسانی که با او همراه شده‌اند نشان بدهد و کارش را به اتمام برساند.

    حال یکی از مواردی که سبب می‌شود حس باورپذیری به خوبی قابل درک باشد فضاسازی‌های مناسب در نمایش است که این مورد هم بر اساس شاخص موقعیت پدید آمده است. با این توضیح که واقع‌گرایی بعنوان اصلی‌ترین نکته و دارایی جهان اثر به شمار می‌آید، زیرا شخصیت‌هایی که مخاطب روی صحنه می‌بیند بعنوان نمونه‌های عینی خطاب خواهند شد. از طرف دیگر این واقع‌گرایی، شیوه اجرایی اثر و حتی میزانسن‌های کارگردان را نیز تحت شعاع خود قرار می‌دهد تا بازتاب نگاه شخصی کارگردان اثر که بی‌شک خودش شخصی واقع‌گرا است را به نمایش بگذارد. البته شاید واقعی دیدن و فاصله گرفتن از زیبایی‌های گوناگون یا موقتی جهان کمی ذهن را خیال‌انگیز کند اما گاهی لازم است، زیرا که انسان‌ها همیشه مفسر، محقق، دانشمند و... باقی نخواهد ماند.




    مطالب مرتبط

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با سیاوش جامع کارگردان نمایش «ورود خانم‌ها ممنوع»

اگر واقع‌گرا باشیم گوهر وجودی درون را یافت خواهیم کرد
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با سیاوش جامع کارگردان نمایش «ورود خانم‌ها ممنوع»

    اگر واقع‌گرا باشیم گوهر وجودی درون را یافت خواهیم کرد

    ایران تئاتر: لزوم برقراری ارتباط بیشتر از آنکه به جهان پیرامون و داشته‌های آن مربوط باشد تحت تاثیر جهان درونی و واقع‌گرایی است. زیرا حقیقت در بطن این عنوان نهادینه شده است تا انسان‌ها بتوانند با کیفیت مطلوبی به زندگی خود ادامه بدهند. البته این موضوع نیز کاستی‌هایی دارد که ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عادل عزیزنژاد کارگردان نمایش «بچه خور»

لطفا جهت مشاهده جزئیات، ذره‌بین را ابتدا به سمت خود بگیرید
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با عادل عزیزنژاد کارگردان نمایش «بچه خور»

    لطفا جهت مشاهده جزئیات، ذره‌بین را ابتدا به سمت خود بگیرید

    ایران تئاتر: لزوم ارتباط بین انسان‌ها بی‌شک یکی از کنش‌های قابل تامل و مهم است که از جز به کل آن تحت تاثیر اتفاق‌های بی‌شماری در تاریخ و اجتماع رقم خورده است. اهمیت رویارویی هر یک از افراد جامعه با یکدیگر موقعیتی است که نه تنها در جهان نمایش بلکه در جهان واقعی نیز تحلیلی ...

    |

    نگاهی به نمایش «بچه خور» به کارگردانی عادل عزیزنژاد

ارزش‌های قراردادی معنای یک ضد ارزش دائمی می‌دهد
    نگاهی به نمایش «بچه خور» به کارگردانی عادل عزیزنژاد

    ارزش‌های قراردادی معنای یک ضد ارزش دائمی می‌دهد

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان هستی و در کنار آن جهان انسان‌ها از هر نظر نسبت به گذشته خود در زمان حال وضعیتی متغیر دارند. بنابراین نمی‌توان انتظار داشت که شرایط با فضایی یکنواخت پیش برود. حال این خصیصه در زمان اکنون و بین انسان‌ها نیز جریان دارد که آنها سعی در تغییر روزانه ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با داود اسدالهی کارگردان نمایش «راز پنهان»

شخصیت سیاوش شاه بیت شاهنامه است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با داود اسدالهی کارگردان نمایش «راز پنهان»

    شخصیت سیاوش شاه بیت شاهنامه است

    ایران تئاتر: اهمیت نگهداری از فرهنگ، آیین و سنت‌ها جزو مواردی است که باید به آن نگاه ویژه و قابل توجه‌ای داشت. زیرا این لازمه‌ها سبب خواهند شد که در سراسر این جهان داشته‌ها و فرهنگ هر کشوری به سایرین معرفی شود. لذا هنرمندان کشورمان باید بکوشند تا این امر لازم را به تصویر، ...

    |

    نگاهی به نمایش «راز پنهان» به کارگردانی داود اسدالهی

من سیاوش هستم فرزند برومند پهلوان کیکاووس
    نگاهی به نمایش «راز پنهان» به کارگردانی داود اسدالهی

    من سیاوش هستم فرزند برومند پهلوان کیکاووس

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جوامع بشری در طول حیات خود تلاش دارند تا با داشته‌های خود بهترین‌ها را از سوی خود به سایرین ارائه بدهند. حال این موضوع به فرهنگ و هنر نیز تا اندازه‌ای مربوط می‌شود. راهکاری که از طریق آن می‌توانیم ادعای آن را داشته باشیم که کشورمان با چه سابقه ...

    |

    نگاهی به نمایش «رضای رضوان» به کارگردانی هدی آهنگر

باورهای انسانی نقطه اتکایی برای درک واقعیت‌های درونی است
    نگاهی به نمایش «رضای رضوان» به کارگردانی هدی آهنگر

    باورهای انسانی نقطه اتکایی برای درک واقعیت‌های درونی است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: خواستگاه جهان هستی و نیازهای انسان‌ با یکدیگر رابطه‌ای مستقیم دارند، به شکلی که در ازای هر عرضه‌ای یک تقاضا وجود دارد. حال کارکرد برآورده ساختن یکی از مواردی است که انسان موظف به انجام آن است که به طور حتم تبعاتی را با خود به همراه نیز خواهد داشت. در ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با هدی آهنگرکارگردان نمایش «رضای رضوان»

باورهای درونی یک راهنمای همیشه بیدار با فرمولی قابل هضم است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با هدی آهنگرکارگردان نمایش «رضای رضوان»

    باورهای درونی یک راهنمای همیشه بیدار با فرمولی قابل هضم است

    ایران تئاتر: ابعاد درونی یک انسان جزو لاینفک باورهایی که روزانه در اجتماع شاهد آن هستیم. باورهایی که در اوج سادگی بسیار با ارزش و مهم هستند. در واقع رعایت اصول درونی شرایطی را پیش می‌آورد تا انسان‌ها بتوانند در حالتی دو وجهی درون و بیرون خود را مالامال از انباشته‌های غنی ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با مجید علم‌بیگی‌کارگردان نمایش «خرده بیخودی‌های همسرداری»

درک متقابل زیستی داشته باش تا جهان برایت اوج بودن باشد
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با مجید علم‌بیگی‌کارگردان نمایش «خرده بیخودی‌های همسرداری»

    درک متقابل زیستی داشته باش تا جهان برایت اوج بودن باشد

    ایران تئاتر: ضرورت این ایام آن است که اعمال و رفتار هر یک از انسان‌ها بیشتر از آنکه فردیت را محور قرار دهد ترکیبی از فردیت و درک اجتماع باشد تا شرایط خوب و ایده‌آلی فراهم شود. شرایطی که انسان را حتی در معنای اسمش به درستی معرفی کند.

    |

    نگاهی به نمایش «مودیلیانی» به کارگردانی علیرضا یزدانی

پیکاسو به چشم ژان یک شخصیت منفور است
    نگاهی به نمایش «مودیلیانی» به کارگردانی علیرضا یزدانی

    پیکاسو به چشم ژان یک شخصیت منفور است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان انسان‌های شناخته شده بر حسب اتفاق‌هایی که در آن رخ می‌دهد مملو از موقعیت‌هایی است که هواداران آن‌ها هرگز تجربه نکرده‌اند اما در مقابل بسیار به این موارد تعصب دارند.

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با علیرضا یزدانی کارگردان نمایش «مودیلیانی»

شباهت‌های بیرونی دو انسان هرگز به ذات درونی آن‌ها ارتباطی ندارد
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با علیرضا یزدانی کارگردان نمایش «مودیلیانی»

    شباهت‌های بیرونی دو انسان هرگز به ذات درونی آن‌ها ارتباطی ندارد

    ایران تئاتر: گاهی سفر به زمان و دیدن روزگار گذشته سبب می‌شود که در پاره‌ای مواقع از تماشای آن‌ها غمگین شد و گاهی تجربه‌هایی را به داشته‌های خود اضافه کرد. حال این لزوم بنابر نیرویی که در خود دارد این اجازه را به انسان می‌دهد که تا اندازه‌ای با کسانی که در آن زمان زندگی ...

    |

    نظرات کاربران