در حال بارگذاری ...
  • گفتگو با نویسنده و کارگردان نمایش «پلاک 729»

    از مسئولان تقاضا دارم به فکر تئاتر در شهرستان‌ها باشند

    ایران تئاتر:مهدی کردی نویسنده و کارگردان نمایبش «پلاک ۷۲۹» در گفتگو باایران تئاتر تاکید کرد: «وقتی همه امکانات در مرکز باشد بی‌شک هنرمندان شهرستانی برای دیده شدن مجبورند به تهران بیایند. به نظر من اگر امکانات لازم در شهرستان‌ها مهیا باشد بچه‌های شهرستان برای رسیدن به موقعیت بهتر نیازی به حضور در تهران ندارند و تحقق این مهم نیازمند حمایت مسئولان است.»

     نمایش «پلاک 729» کاری از گروه هنری محراب از بندر گز استان گلستان است که از روز دوشنبه به مدت 5 روز در پلاتوی اجرای تئاتر شهر به روی صحنه می‌رود. در این خصوص گفتگویی با مهدی کردی نویسنده و کارگردان این نمایش انجام دادیم که در ادامه آن را می‌خوانید:

     

    نمایش «پلاک 729» بر چه موضوعی تأکید دارد؟

    من همیشه اصلی را در زندگی پذیرفته‌ام که انسان‌ها را باید در موقعیت‌های خاص محک زد تا به واقعیت‌های درونی آن‌ها پی برد. یعنی خیلی مواقع عادت داریم شعارهای کلی و حرف‌های بزرگ بزنیم اما وقتی در یک موقعیت خیلی ساده و پیش‌پاافتاده قرار می‌گیریم، با مشکل روبرو می‌شویم. این  اتفاقات خیلی کوچک و پیش‌پاافتاده در زندگی ما به‌کرات اتفاق می‌افتند و شاید اصلا دیده نشوند اما همین ها هستند که اتفاقات بزرگ زندگی ما را خلق می کنند. نمایش «پلاک 729» نیز بر پایه همین عقیده طراحی و به اجرا در آمد. داستان در خصوص یک پستچی است که به اشتباه نامه ای را که مربوط به پلاک 729 است به پلاک 726 که ساکنان آن یک زوج خوشبخت هستند می برد و آنها را وارد یک بازی می کند. این بازی به مرور عشق این زن و مرد نسبت به یکدیگر را به نفرت تبدیل می کند و زندگی آنها را در چند ساعت از هم می پاشد.

     

    متن نمایش در فضای جغرافیایی آمریکا سیر می کند، درصورتیکه می توانست در حال و هوای فرهنگ بومی خودمان باشد و لطمه ای به کار وارد نشود، چرا تصمیم گرفتید کارتان را در یک فضای جغرافیایی دیگر به نگارش در آورید؟

    بی شک این کار را می شد در فضای بومی خودمان هم به نگارش درآورد و شاید کار بهتری نیز برای مخاطبان ارائه می شد اما نویسندگان نمایش در ایران با یکسری مشکلات روبه رو هستند که خیلی از آنها را مجاب می کند نمایش نامه های خود را در فضایی خارج از کشورمان به رشته تحریر در آورند. یکی از این مسائل این است که ما در نمایشهای خارجی دست مان برای هرگونه شوخی و حرفی باز است و حرف ها و شوخی های ما به کسی بر نمی خورد اما وقتی کار با محتوای بومی نوشته می شود مجبوریم یک نوع خودسانسوری داشته باشیم تا به شخص یا گروهی بر نخورد و برای کار مشکل ایجاد نکند.

     

     

    نمایش «پلاک 729» را در پلاتوی اجرا که به نظر سنخیتی با کار صحنه ای شما ندارد روی صحنه بردید. چرا این ریسک را پذیرفتید؟

    همانطور که عنوان کردید این کار، کار پلاتویی نبود اما مجبور شدیم برای اینکه نمایش دیده شود این ریسک را بپذیریم. ما حدود یکسال برای این نمایش تلاش کردیم. بچه ها از درس و کارشان گذشتند تا نمایش به مرحله اجرا برسد. در استان گلستان این نمایش 6 جایزه در حوزه های بازیگری، کارگردانی ونویسندگی دریافت کرده است و این تلاش ما را متقاعد کرد که به تهران بیاییم تا نمایش بازتاب بهتری داشته باشد. با آقای شریعتی صحبت کردیم و او با نگاه مثبت کار ما را پذیرفتند اما سالنی که در اختیار ما قرار گرفت سالن پلاتو بود. ما مجبور شدیم در فرمت اجرا تغییراتی ایجاد کنیم، از زمان نمایش بکاهیم و حتی میزانسن‌ها را تغییر دهیم که تا حدودی موفق بودیم. به هر حال اینکه فرصت در اختیار ما گذاشته شد تا یک نمایش را از بندر گز به تهران بیاوریم، اتفاق مثبت و فرخنده ای است.

     

    آیا بهره گیری از یک تیم جوان و تا حدودی کم تجربه اجرای شما را در تئاتر شهر با مشکل روبه رو نکرد؟

    این بازیگران محصول کارگاه نمایش گروه محراب بندرگز هستند و ما همه تلاشمان را کردیم تا آنها به خود باوری برسند و بتوانند خود را به نمایش کشور تحمیل کنند. که به نظرم بازی شان قابل قبول بود و مطمئن هستم آینده درخشانی در انتظار آنهاست.

     

    برای آخرین سوال می خواستم در خصوص وضعیت تئاتر در شهرستان بگویید؟ در حال حاضر با چه مشکلاتی روبه رو هستید؟

    وقتی همه امکانات در مرکز باشد بی شک شهرستانها با مشکلات متعددی روبه رو می شوند که عمده ترین آن در بحث بودجه است. بچه های تئاتر برای موفقیت نیاز به دیده شدن دارند و به نظر من اگر امکانات لازم در شهرستانها مهیا باشد بچه های شهرستان برای رسیدن به موقعیت بهتر نیازی به حضور در تهران ندارند.

    در بحث مخاطب نیز هنوز تئاتر در شهرستانها آنگونه که باید پروش نیافته و خیلی از مردم تئاتر را نمی شناسند و آنهایی هم که تئاتر را در سبد خانوار دارند کار کمدی می بینند و این مسئله نیز نیاز به حمایت دارد. از مسئولان تقاضا داریم به فکر تئاتر در شهرستانها باشند.

     

    لازم به ذکر است نمایش پلاک 729 با بازی مهدی کردی، فرهنگ عمرانی، امیرحسین صید آبادی، مهدیه کاویان وسیده فاطمه میرکریمی تا روز جمعه 18 خردادماه همه روزه ساعت 18 در پلاتوی اجرای تئاتر شهر به روی صحنه می رود.

     

     گفتگو از علی رحیمی




    مطالب مرتبط

    تاملی بر نمایش پایان بازی  کاری از افشین زمانی

راز سر به مهر پادشاهی با آرمان های وارونه
    تاملی بر نمایش پایان بازی کاری از افشین زمانی

    راز سر به مهر پادشاهی با آرمان های وارونه

    ایران تئاتر- علی رحیمی: نمایش پایان بازی با وارونه جلوه دادن تفکرات پادشاهی که مهمترین وظیفه اش حفظ تاج و تخت است و مردم صلح دائمی در کشور را ماحصل بقای دائمی او می پندارند، می خواهد نشان دهد که مهمترین مانع صلح جهانی را باید از دل همین تفکر استخراج کرد.

    |

    گفت و گو با نویسنده و کارگردان نمایش «ماه هفتم»

ماه هفتم با نگاهی متفاوت مقوله جنگ را رصد می کند
    گفت و گو با نویسنده و کارگردان نمایش «ماه هفتم»

    ماه هفتم با نگاهی متفاوت مقوله جنگ را رصد می کند

    ایران تئاتر:ماه هفتم عنوان نمایشی است که این روزها با رویکردی متفاوت به جنگ در خانه نمایش اداره تئاتر به روی صحنه رفته است. این نمایش که برنده جایزه نویسندگی، کارگردانی و بازیگری ازجشنواره تئاتر دفاع مقدس می باشد، تلاش دارد آسیب هایی را که جنگ می تواند نسل ها با خود به همراه ...

    |

    همه چیز در مورد نمایش سهروردی در گزارشی از تمرین:

ماراتنی 5 ساعته برای اجرای یک مستند تاریخی
    همه چیز در مورد نمایش سهروردی در گزارشی از تمرین:

    ماراتنی 5 ساعته برای اجرای یک مستند تاریخی

    ایران تئاتر: نمایش هایی که درون مایه خود را از دل تاریخ به عاریه می گیرند و با حک عنوان مستند بر کالبد خویش، تلاش می کنند تا زوایای پیدا و پنهان یک پیشامد خاطره انگیز یا فراموش ناشدنی را از دل اسناد، مدارک، گزارشها، مصاحبه ها و ... بیرون کشند و برای مخاطب ملموس سازند، خیلی سخت ...

    |

    افشین زمانی کارگردان نمایش پایان بازی در گفت و گو با ایران تئاتر

برای لحظه لحظه این نمایش مهندسی کرده ام
    افشین زمانی کارگردان نمایش پایان بازی در گفت و گو با ایران تئاتر

    برای لحظه لحظه این نمایش مهندسی کرده ام

    ایران تئاتر: افشین زمانی کارگردان خوش آتیه ای است. او از شاگردان کلاس درس استاد سمندریان است و در سه نمایش قبلی خود ننه دلاور و فرزندانش، آندورا و خاطرات هنرپیشه نقش دوم که از آنها با نام سه گانه اول یاد می کند، نشان داد که حرفهای زیادی برای گفتن دارد.

    |

    نظرات کاربران