در حال بارگذاری ...
  • نگاهی به نمایش «اتاق» به کارگردانی فاطمه علی‌حسینی

    خلوتی تصنعی برای آرامشی گذرا

    ایران تئاتر، پـرنـد محمدى: اتاق اثر هارولد پینتر؛ نمایشی است پرتنش، پراضطراب و پر تهدید.

    در نمایش «اتاق» این حجم از تهدید و اضطراب را در گریم نسبتاً اکسپرسیونیسم بازیگران و طراحی صحنه شاهد هستیم.
    در این نمایش، ظاهراً با نمایشی رئال و واقعی روبروییم، اما متن چیزی فراتر از واقعیت است و مخاطب را به دنیایی سورئال و فراذهنی می‌کشاند. دنیایی پر از تمثیل و استعاره.
    جملات و دیالوگ‌ها ساده است و تکراری، اما هرکدام مفهومی دارد که نشانی است در ذهن پرتنش و پرتردد رُز...
    اتاقِ نمایش که مخاطب روبروی خود می‌بیند؛ اتاقی است اجاره‌ای و زیرشیروانی، اما امن و آسوده!
    اتاقی که مأمنی است برای رُز. مأمنی که برایش پر است از آسودگی و گرمی؛ آن‌قدر که بارها و بارها به تأکید، تکرار می‌کند: «من ازاینجایی‌که هستم واقعاً راضی‌ام.»
    این همان کنجِ دنج و خلوت آسایش رُز است که با پرگویی که نشانیست از پس زدن هجمه‌های ذهنی‌اش، سعی در حفظ و نگهبانی‌اش دارد...
    گرمای این کنج خلوت را دوست دارد و در قیاس با سرمای بیرون از آن برایش غنیمتی گران‌بهاست: «هوای بیرون خیلی سرده، سرماش واقعاً کشنده است.»
    به‌زعم بنده، اتاق استعاره است از درون هریک از ما آدم‌ها.
    اتاق‌هایی تک‌نفره که در ذهن و روانمان با شکل و شمایلی دلخواه ساخته‌ایم و یا حتی اجاره کرده‌ایم!
    هرازگاهی مهمان‌هایی خوانده یا ناخوانده را در این اتاق‌های تک‌نفره مهمان می‌کنیم.
    اتاق‌های بعضی از ما شاد است و پر از رنگ و لعاب و انرژی و بالعکس بعضی دیگرمان اتاق‌هایی داریم سیاه و تاریک و نمور و تاربسته؛ آنقدرکه تمام این زشتی و سیاهی را به جانمان تزریق می‌کنیم و در خماری اش خفقان می‌گیریم.
    اتاقِ نمایش دری دارد که حدفاصل درون و بیرون است.
    دری که حکم مدخل دارد برای ورود هرآنچه ناامنی و زشتی است از بیرون به درون؛ حال چه به دعوت خودمان باشد (ورود خانم و آقای ساندز) و چه بی دعوت ما (ورود رایلی پیرمرد کور).
    گاهی ورود این عوامل تنش‌زا و منفی و سرد بیرونی که از در اتاق وارد می‌شوند آن‌قدر حجیم و ناخواسته و ورای تصور است (ورود پیرمرد کور) که دیگر توان و یارای مقاومتی باقی نمی‌ماند و این اتاق امن تک‌نفره به دنیایی سیاه و ظلمانی و بی‌نور تبدیل می‌شود. این همان‌جاست که رُز کور می‌شود و اتاق گرم و آسوده‌اش تاریک و سرد می‌شود.
    نکته قابل‌توجه این است که همزمان با این کوری و سیاهی، همچنان در اتاق بازاست و دیگر بسته نیست و سرمای کشنده بیرون به گرمای دل‌چسب و آرام‌بخش درون نفوذ می‌کند.

    مراقب اتاق‌های تک‌نفره ذهن عزیزمان باشیم و درب ورودش را به روی هر مهمان ناخوانده و نامأنوسی باز نکنیم.
     




    مطالب مرتبط

    گفت وگو با مرتضی اسماعیل کاشی بازیگر نمایش اتاق

مخاطب ایرانی حوصله دیدن مکث های پینتری را ندارد
    گفت وگو با مرتضی اسماعیل کاشی بازیگر نمایش اتاق

    مخاطب ایرانی حوصله دیدن مکث های پینتری را ندارد

    ایران تئاتر:مرتضی اسماعیل کاشی بازیگرخوش نقش ومتین تئاتر وسینما سالها است که دربازیگری وکارگردانی فعالیت می کند وبا شناخت کامل به سراغ ایفای نقش سخت و دشوار برت در نمایش اتاق رفته است .

    |

    گفت وگو با فاطمه علی‌حسینی کارگردان نمایش اتاق

شخصیت های آثار پینتر ریتم خاص خودشان را دارند
    گفت وگو با فاطمه علی‌حسینی کارگردان نمایش اتاق

    شخصیت های آثار پینتر ریتم خاص خودشان را دارند

    ایران تئاتر:یک زن پا به سن گذاشته در هزار توی اتاقی در یک مجتمع مسکنی قدیمی و پر از اسرار و ایهام دچار بحران های زیادی می شود. این مسئله بن مایه اصلی نمایش اتاق نوشته هارود پینتر بزرگ و به کارگردانی فاطمه علی حسینی است .

    |

    شهربانو امانی عضو جدید شورای شهر تهران در تماشای «اتاق»:

مشورت با هنرمندان گام نخست در اعتلای تئاتر است
    شهربانو امانی عضو جدید شورای شهر تهران در تماشای «اتاق»:

    مشورت با هنرمندان گام نخست در اعتلای تئاتر است

    نمایش «اتاق» به کارگردانی فاطمه علی حسینی سه‌شنبه‌شب هفدهم خرداد ماه با حضور مشاور رئیس سازمان محیط‌زیست در امور زنان و خانواده اجرای خود را آغاز کرد.

    |

    نظرات کاربران