در حال بارگذاری ...
  • گفت و گو با مسعود کرامتی بازیگر نمایش «بوف نه چندان کور»

    ویژگی نمایش بوف نه چندان کور این است که بوف کور نیست

    ایران تئاتر: مسعود کرامتی چهره نام آشنای تئاتر و سینمای کشور است. او سالیان درازی است که هم بر روی صحنه تئاتر و هم جلوی دوربین فعالیت می کند و بازی های قابل قبولی نیز از خود به یادگار گذارده است.

    مسعود کرامتی این روزها مشغول بازی در نمایش «بوف نه چندان کور» اولین اثر محمدعلی سجادی در کسوت کارگردان و نویسنده تئاتر می باشد. فرصتی را در پایان یکی از اجراها از ایشان گرفتیم و مصاحبه ای با ایشان انجام دادیم که در زیر نظر شما را به ماحصل آن جلب می کنیم:

     

    چه شد که تصمیم گرفتید در اولین اثر نمایشی محمدعلی سجادی بازی کنید؟

    من با آقای سجادی تاکنون کاری انجام نداده بودیم اما او را از اولین فیلمش یعنی بازجویی یک جنایت می شناسم و می دانستم که ایشان یک جسارت و دل گندگی خاصی در ورود به عرصه های مختلف هنری دارد. همیشه هم در همه عرصه هایی که ورود پیدا کرده اعم از نقاشی، رمان، شعر، سینما و ... به نوعی خودش را به عمق کار پرتاب می کند و بدون کوچکترین واهمه ای به جلو حرکت می کند. این خصوصیت ویژه اعتماد و اطمینان به او را زیاد می کرد.

    از سوی دیگر آقای سجادی اگرچه حضور حرفه ای در تئاتر نداشت اما نمایشهای زیادی دیده است و بیگانه با تئاتر نیست. ضمن آنکه سبقه فعالیت در عرصه های هنری مختلف و تجارب زیادی که داشت کمک زیادی برای او محسوب می شد و به همین دلایل بنده اعتقاد دارم که او با توجه به تجربه گرانی که دارد بی شک از کسانی که تازه به جرگه نمایش کشور پا می گذارند خیلی جلوتر است.

    وقتی ایشان بازی در این نمایش را به من پیشنهاد داد و نمایشنامه را خواندم احساس کردم کار پر از ویژگی هایی است که من در کارهای او در طول این سالها دیده بودم. از کار خوشم آمد و پیشنهادش را پذیرفتم.

     

    پس از مطالعه نمایشنامه، چه موضوعی بیشتر شما را ترغیب به بازی در این نمایش کرد؟

    نمایش با نگاهی به بوف کور صادق هدایت نوشته شده بود. در گذشته در مورد «بوف کور» درام ها، فیلمنامه ها و ... زیادی به رشته تحریر درآمده است، اما در اجرا چندان موفق نبودند و همیشه باور من بر این بود بوف کور قصه خاصی دارد که تمام بارش ادبیات و زبان است و نمی شود آنرا به درام یا فیلمنامه تبدیل کرد. به عبارتی درام در بوف کور معنا ندارد چون یک نفر مشغول درد و دل در خصوص شرایط ویژه ای که در آن قرار دارد، می باشد.

    ویژگی نمایش بوف نه چندان کور این است که بوف کور نیست نگاهی به بوف کور است و تلاش دارد تحلیل مختصری از این رمان بر مبنای مصاحبه های انجام شده با هدایت و اشخاصی که در مورد آن روایت کرده اند انجام دهد. این خاص بودن نمایش برای من جذاب بود.

     

    همانطور که عنوان کردید، نمایش  با تاملی بر بوف کور اثر فقید صادق هدایت نوشته شده است، آیا برای ایفای بهتر نقش خود تورقی بر این کتاب داشتید؟

    خوب من این کتاب را در زمان دانشجویی خیلی عمیق خوانده بودم. در آن دوران شیوه تدریس استاد ادبیات معاصر ما زنده یاد گلشیری به این نحو بود که هر دانشجو یک داستان را در طول ترم مطالعه می کرد و در زمان امتحان یک نفر یک نفر نزد استاد می رفتند و در یک مباحثه یکی دو ساعته کتاب را برای استاد را شرح می دادند. کتابی که من در آن دوران انتخاب کرده بودم بوف کور بود و ساعت ها به طور دقیق آن را مطالعه کرده و حتی مقالات، نقدها و پژوهشهای مختلفی را در این خصوص دیده بودم و این مطالعات در اجرای نقشم کمک زیادی به من کرد.

     

    شما در این نمایش، نقش پیرمردی را بازی می کردید که در شخصیت های مختلف به روی صحنه ظاهر می شد. در مورد این نقش توضیح دهید؟

    بله، همانطور که عنوان کردید در متن نقش من، مردی است که در برابر آدم های که روبروی او قرار می گیرند، در قالب های مختلف حاضر می شود و من باید 7 شخصیتی که این مرد در موقعیت های مختلف داشت مثل قصاب، قبر کن، استاد نقاشی و ... را به نوعی ایفا می کردم که مخاطب بتواند از هم تمیز کند، ضمن آنکه به اصل موضوع نیز پی ببرد. تمام تلاش من این بود که این 7 شخصیت را جدای از هم ببینم تا به نوعی برای مخاطب ملموس باشد.

     

    به عنوان یک هنرمند با سابقه در عرصه نمایش، اولین اثر نمایشی محمدعلی سجادی را چقدر موفق می دانید؟

    به عقیده من اینکار موفق بود زیرا اگر کسی بوف کور را خوانده باشد و این نمایش را ببیند دریچه جدید یا به عبارتی نگاه تازه ای از زوایای پنهان این اثر به رویش جلوه می کند و به اندوخته هایش اضافه خواهد شد و اگر کسی کتاب را نخوانده باشد و نمایش را ببیند به نظرم ترغیب می شود که یکبار کتاب بوف کور را از نظر بگذراند. اگر ما این شرایط را برای مخاطب ایجاد کرده باشیم بی شک موفق بوده ایم. ضمن آنکه براساس آنچه از دوستانی که برای دیدن نمایش می آیند شنیدم کار تا حدود قابل قبول است.

     

    مصاحبه از: علی رحیمی

     




    مطالب مرتبط

    نگاهی به نمایش «بوف نه‌چندان کور» به نویسندگی و کارگردانی محمدعلی سجادی

بازسازی اوقات ازدست‌رفته برای زندگی عاری از پوچی
    نگاهی به نمایش «بوف نه‌چندان کور» به نویسندگی و کارگردانی محمدعلی سجادی

    بازسازی اوقات ازدست‌رفته برای زندگی عاری از پوچی

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: نمایش «بوف نه‌چندان کور» با نگاه نویسنده و کارگردان این اثر از «بوف کور» نوشته صادق هدایت که تاکنون باگذشت هشتاد سال از سوی مخاطبان حوزه ادبیات و دیگر جریانات هنری بسیار مورد استقبال قرارگرفته به روی صحنه رفته که اثری تأمل‌برانگیز و همراه باذکاوتی ...

    |

    تاملی بر نمایشنامه «هفت روز از تیر شصت»

دیالکتیک حاکم بر تئاتر مستند سیاسی
    تاملی بر نمایشنامه «هفت روز از تیر شصت»

    دیالکتیک حاکم بر تئاتر مستند سیاسی

    ایران تئاتر_علی رحیمی:مستند سیاسی «هفت روز از تیر شصت» اگرچه به خاطر عدم ارتباط موضوعی اپیزودها به یکدیگر با ضعف هایی روبروست، اما بی شک به واسطه وسواس نمایشنامه نویس در ارائه مستند و بدون دستکاری اطلاعات بزرگترین واقعه تروریستی کشور و توجه به دیالکتیک حاکم بر تئاتر مستند ...

    |

    گفت و گو با نویسنده و کارگردان نمایش «هفت روز از تیر شصت»

تابستان 60 جزو سوال برانگیزترین موضوعات تاریخ معاصر ایران است
    گفت و گو با نویسنده و کارگردان نمایش «هفت روز از تیر شصت»

    تابستان 60 جزو سوال برانگیزترین موضوعات تاریخ معاصر ایران است

    ایران تئاتر: کامران شهلایی از جمله نمایشنامه نویسان خوش فکری است که در طول سال‌های حضور در عرصه نمایش، همواره نام او به عنوان یک نمایشنامه نویس توانا مطرح بوده و هست.

    |

    نظرات کاربران