در حال بارگذاری ...
  • جشنواره تئاتر فجر
  • نگاهی به نمایش «ورود آقایان ممنوع» به کارگردانی حسین شهبازی

    این روزها بیشتر می‌شنوم، شما چطور؟

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: همیشه صحبت از مشکلات و کمبودها آن طور که باید و شاید از راه مستقیم تاثیرات مشخص و قابل رویتی به همراه نخواهد داشت. اما در مقابل این تصمیم، زمینه سازی و معرفی آن مشکل از طریق ارکان فرهنگی راهکاری موثر برای آگاهی مردم یک جامعه تلقی خواهد شد. زیرا آنها می‌کوشند تا هر آنچه که به ذهن و باورشان نزدیک است را بپذیرند.

    اهمیت دادن به مسائل روز یک جامعه از جمله مواردی است که بسیار تحت تاثیر مردم، کارکردهای اجتماعی، فرهنگی و البته سیاسی و اقتصادی است. چهار رکنی که در این روزگار در تمامی جوامع صحبت از آنها است و نظرها و نظریه‌هایی از سوی منتقدان، موافقان، مخالفان و تحلیلگران به سطح اجتماع آن توده انسانی فرستاده می‌شود. حال با دانستن این رفتار از سوی افراد نام برده، گاهی جامعه‌ای مشخص مورد خطاب می‌گیرند و آنها از داشته‌ها، نداشته‌ها، امکانات و محدودیت‌های خود در سطح خانواده و جامعه می‌گویند. راهکاری که از سوی نهادهای طرفدار و حامی آن دسته و گروه انسانی مورد استقبال قرار می‌گیرد و کارشناس‌های اجتماعی و مطالعاتی درباره آن گروه و طبقه انسانی در رسانه‌های عمومی، فضای مجازی، مطبوعات و... شروع به برون ریزی می‌کنند تا بتوانند حرف خود را به گوش همگان برسانند.

    در واقع این حرکت نوعی ماراتن است که شاید در مدت زمان کوتاه تاثیرات سطحی و در بلند مدت ماندگاری بسیاری را شامل شود. حال این اتفاق‌ها سبب شده است تا هنرهای تصویری از جمله تئاتر و سینما در کنار ادبیات که از شاخصه‌های تاثیرگذار در بین مردم است با خلق اثری مخاطب را به دیدن نمایشی دعوت کنند که شاید در زمان حال حرف آنها را با روشی متمایز بیان می‌کند. لذا رویارویی با چنین آثاری که اجتماع و فرهنگ را در کنار یکدیگر قرار داده است می‌تواند در نوع خود تعدادی صندلی را در اختیار مخاطب خاص قرار بدهد.

     

    نمایش «ورود آقایان ممنوع» در کلیت خود یک اثر اجتماعی است که از نگاهی مستقل و مستقیم در جهت بازگویی حرف‌های خود نسبت به دیدگاه اجتماعی بهره می‌گیرد. اثری که در آن همه شرایط به طوری نمایش داده می‌شود که جنبه انتقادی آن بیشتر از سایر داشته‌های آن به چشم می‌خورد. البته فضای موقعیت زمانی و شکل گیری اتفاق‌ها در موقعیت مکانی تهران معاصر تعریف می‌شود. پایتختی که در آن روزانه شاید بسیاری مسائل هستیم که هرگز به ذهنمان نرسیده بود روزی با آنها مواجه خواهیم شد. در واقع این نمایش کوشیده است تا از موانع و محدودیت‌هایی حرف بزند که جامعه زنان با درصد اقلیت و اکثریت به آن دچار هستند و به ترفند و تصمیمی روزگار خود را در بین جامعه مردان می‌گذرانند و در مقام حامی کنار خانواده خود ایستاده‌اند. حال باید به این موضوع اشاره داشت که این اثر تلاش دارد بیشتر از آنکه شرح ماجرا بدهد با کمی سختگیری در مقام منتقد بنشیند و با مخاطب و مسئولان مربوط به مسائل اجتماعی به گونه‌ای صحبت کند. لذا این تصمیم سبب خواهد شد که آنها بدانند رویکرد مستقیم برای حل مشکل، گاهی مثمرثمر و در مقابل، زمینه سازی مسائل فرهنگی و اجتماعی با در نظر گرفتن سایر موارد مهم در تمامی زمان‌ها با لحنی متمایز نسبت به گذشته می‌تواند بیشترین تاثیر را در حل مشکل برای افراد مربوط به آن حوزه فراهم آورد حتی اگر مدت زیادی طول بکشد.

     

    موقعیت مکانی نمایش که از ذکاوت و هوشیاری نویسنده اثر می‌آید از همان ابتدا جنس متن، نوع کنش و حتی بازخورد طیف اجتماعی که با آن و مسائلش رو به رو خواهیم شد را مشخص می‌کند. بنابراین از همان شروع با طراحی‌های صحنه و لباس مشخص است که با جنس اثری با محوریت جامعه زنان و دنیای آنها در آرایشگاهی زنانه که جهان متن و اثر در آن تعریف شده است ارتباط خواهیم گرفت. در واقع موقعیت مکانی نمایش با طراحی روایت‌هایی که در این اثر می‌بینیم فضایی را برای شخصیت‌ها فراهم می‌آورند تا برون‌ریزی‌ها آنها برگرفته از مسائلی باشد که تحت تاثیر رفتاری شخص، اجتماع و همچنین بازتاب این دو مقوله به یکدیگر است. البته کارکردهای این نمایش در اپیزودهای خود برش‌هایی از زندگی زنانی را نشان می‌دهد که در جنوب شهر پایتخت کشور ما روزگار می‌گذارنند و هر کدام برای خود حرفی دارند که باید شنیده شود. در واقع از نگاهی دیگر مخاطب نمایشی را به تماشا نشسته است که به نوعی مستندی در قالب روایت داستانی است، تمهیدی که از آن طریق این امکان فراهم می‌آید تا باورپذیری برای درک موضوع و پیام نمایش بیشتر قوت پیدا کند.

     

    حال نکته دیگر که باید به آن اشاره داشت این است که شخصیت‌پردازی‌ها عنصری بسیار مهم در نمایش «ورود آقایان ممنوع» است. زیرا که آنها در قالب روای موقعیتی را پیش می‌آورند تا مسائلی چون فقر، ازدواج، روابط جمعی، جنبه‌های انتقادی و خواستگاه این جامعه فعال و کوشا به مراتب بیشتر از گذشته درک شود. در واقع شخصیت‌های این نمایش می‌کوشند تا در فرم میزانسن‌هایی که از سوی کارگردان اثر به آنها داده می‌شود ناهنجاری‌ها، واقعیت ملموس و تکرار روزمرگی‌های خود را با همه آنچه که در توان دارند برون ریزی کنند و جامعه را متوجه این موضوع سازند که همیشه برای تصمیم گیری و صحبت فرصت نیست و باید هر چه زودتر گوش شنوا پیدا کرد.

     

     




    مطالب مرتبط

    نگاهی به نمایش «ورود آقایان ممنوع» به کارگردانی حسین شهبازی

من دو گوش شنوا برای شنیدن دارم، شما حرف بزن
    نگاهی به نمایش «ورود آقایان ممنوع» به کارگردانی حسین شهبازی

    من دو گوش شنوا برای شنیدن دارم، شما حرف بزن

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: همیشه صحبت از مشکلات و کمبودها آن طور که باید و شاید از راه مستقیم تاثیرات مشخص و قابل رویتی به همراه نخواهد داشت. اما در مقابل این تصمیم، زمینه سازی و معرفی آن مشکل از طریق ارکان فرهنگی راهکاری موثر برای آگاهی مردم یک جامعه تلقی خواهد شد. زیرا آنها ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با حسین شهبازی کارگردان نمایش «ورود آقایان ممنوع»

تقدیر، ترجمه رفتارهای خود خواسته ما نیست
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با حسین شهبازی کارگردان نمایش «ورود آقایان ممنوع»

    تقدیر، ترجمه رفتارهای خود خواسته ما نیست

    ایران تئاتر: دلایل بسیاری وجود دارد که مسائل روز جهان و اجتماع روزانه از سوی اجتماع یا جوامع بشری مورد توجه و حتی نقد قرار بگیرد. زاویه‌ای که گاهی در جهت بهبود شرایط و گاهی با تمهیدی برای جلوگیری از زوال کاربردش مشخص خواهد شد. حال در این میان آثار تصویری و نمایشی در چرخه فرهنگی ...

    |

    نگاهی به نمایش «ماشینِری» به کارگردانی هادی حوری

همیشه باید به نوار زرد و کلاه قرمز احترام گذاشت
    نگاهی به نمایش «ماشینِری» به کارگردانی هادی حوری

    همیشه باید به نوار زرد و کلاه قرمز احترام گذاشت

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان انسان‌ها با تمام داشته‌هایش همیشه در تلاش هستند که نسبت به روز قبل خود تغییراتی داشته باشند که این هدف گاهی در جهت منفی و گاهی مثبت سوق پیدا می‌کند. البته این رفتار به نوعی معرف تفاوت دیدگاه از جانب هر دو گروه است. لذا این در میان این مجادله گروه ...

    |

    نگاهی به نمایش «آیا می‌شناسید راه شیری را؟» به کارگردانی محمدعلی زمانی

انسان چندوجهی نمونه‌ای کامل از جهان هستی است
    نگاهی به نمایش «آیا می‌شناسید راه شیری را؟» به کارگردانی محمدعلی زمانی

    انسان چندوجهی نمونه‌ای کامل از جهان هستی است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: جهان هستی باتوجه به داده‌هایی که به انسان می‌دهد و داشته‌هایی که در خود پنهان می‌کند جذابیت خود را حفظ کرده و حتی در اوقاتی ماهیتش را تغییر می‌دهد. حال بنابر این تغییرات و پدید آمدن عصر مدرنیته انسان کالبدش را در پوسته‌ای قوت می‌بخشد تا در شرایط ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محمدعلی زمانی کارگردان نمایش «آیا می‌شناسید راه شیری را؟»

شناخت هویت، مهم‌ترین نشانه کشف وجود و ماهیت بشر است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محمدعلی زمانی کارگردان نمایش «آیا می‌شناسید راه شیری را؟»

    شناخت هویت، مهم‌ترین نشانه کشف وجود و ماهیت بشر است

    ایران تئاتر: انسان بعنوان مهمترین مخلوق، با تفکر و اراده خود سبب شده که اتفاق‌های گوناگون و زیادی در جهان هستی که دارای نظمی توامان است رخ بدهد. رویدادهایی که گاهی نشان از کائنات و قدرت‌های ماورایی دارد و در لحظاتی به درون و باورها اشاره می‌کند. کالبد این ضمیر در هم تنیده ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با هادی حوری نویسنده و کارگردان نمایش «ماشینِری»

تراژدی همیشه معنای واقعی و مستقیم کمدی است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با هادی حوری نویسنده و کارگردان نمایش «ماشینِری»

    تراژدی همیشه معنای واقعی و مستقیم کمدی است

    ایران تئاتر: پرداختن به زاویای مهم کلان اجتماعی یکی از شاخص‌هایی است که می‌توان از طریق آن افراد آن اجتماع و شرایط حاکم بر آن را شناخت. البته این پیش زمینه قوه محرکی است که سبب می‌شود کنش و واکنش‌های مثمرثمری در اثری شکل بگیرد که تبعات آن می‌تواند در تصمیمی موثر باشد.

    |

    نگاهی به نمایش «شهر تنهایی من» به کارگردانی حسن عسگری

پنهان کاری و تاوان دادن دو گزینه محرک فراموش شدن هستند
    نگاهی به نمایش «شهر تنهایی من» به کارگردانی حسن عسگری

    پنهان کاری و تاوان دادن دو گزینه محرک فراموش شدن هستند

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: شرایط فردی و جمعی در هر زمانی بعنوان یکی از کارکردهای مهم برای انسان‌ها تلقی می‌شود که در لحظه آنها کنش و واکنش‌های متفاوتی را از خود بروز می‌دهند. حال این موضوع در بستر اجتماع و رویارویی افراد با یکدیگر متفاوت و حتی متمایز است به شکلی که باور درون ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با حسن عسگری کارگردان و بازیگر نمایش «شهر تنهایی من»

جهان رازآلود امروز، تحت تاثیر اشک‌ها و لبخندهای یک انسان مدرن است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با حسن عسگری کارگردان و بازیگر نمایش «شهر تنهایی من»

    جهان رازآلود امروز، تحت تاثیر اشک‌ها و لبخندهای یک انسان مدرن است

    ایران تئاتر: جامعه و مسائل پیرامون آن را می‌توان دراماتیک، هزارتو و مالامال از اتفاق‌هایی است که جاومع بشری را دچار خود کرده است. حال در این میان روابط بین انسان‌ها بعنوان محرک‌های هدایت شده در این مسائل جای می‌گیرند که هر کدام سعی در پنهان و یا افشا کردن رازهایی دارند که ...

    |

    نگاهی به نمایش «شب بخیر مادر» به کارگردانی ملیکا رضی و پیمان یاقوتی

درک درونی، تاوان متقابل یک تجربه طولانی مدت از شرایط موجود است
    نگاهی به نمایش «شب بخیر مادر» به کارگردانی ملیکا رضی و پیمان یاقوتی

    درک درونی، تاوان متقابل یک تجربه طولانی مدت از شرایط موجود است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: گاهی برای پیشرفت و درک شرایط باید از اصولی پیروی و آن را جهت آگاهی در مسیری مشخص هدایت کرد. آثار مهم و قابل توجه در هر گونه‌ای حرف‌های زیادی برای خود دارند. حال اهمیت آنها در زمانی افزوده می‌شود که آن آثار بتوانند به شکلی چند وجهی ذوق مخاطب را ترغیب به ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با ملیکا رضی از کارگردانان نمایش «شب بخیر مادر»

علاقه زیادی به ساختارشکنی دارم
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با ملیکا رضی از کارگردانان نمایش «شب بخیر مادر»

    علاقه زیادی به ساختارشکنی دارم

    ایران تئاتر: اهمیت آنکه در جهان نمایش به آثاری مهم توجه شود یک خواسته اصولی و لازم است. زیرا ساختار درست و قابل توجه چنین آثاری است که به هنرمندان این عرصه در زمان اکنون این اجازه را می‌دهد که خود را محک زده و حتی با نگاهی نو نمونه‌ای از آن آثار را تولید کنند.

    |

    نظرات کاربران

  • جشنواره گام دوم
  • جشنواره سراسری تئاتر رضوی
  • جشنواره ملی تئاتر خرمشهر