در حال بارگذاری ...
  • جشنواره تئاتر فجر
  • نگاهی به نمایش «شاتر شیطان» به کارگردانی مریم برزگر

    شناخت درون نسخه تجویزی جهان هستی به انسان است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: انسان بر اساس خاصیت‌های کشف و شهود نسبت به داده‌ها و داشته‌های جهان هستی، موجودی جستجوگر است که در ازای کشفی سعی می‌کند از اهمیت به دست آورده بهره‌ای جهت پیشرفت و ترقی بهره برده و زندگی خود را در سیر تکاملی قرار بدهد. حال با این نگاه می‌توان اشاره داشت رابطه متقابل انسان و خواسته‌هایش یا انسان و باورهایش مرزی باریک با جهان هستی دارند که سبب می‌شود همیشه بهانه‌ای برای رویارویی مهیا باشد تا ضرورت‌ها معنای خودشان را نمایان کنند.

    جوامع بشری با آنکه در زمان اکنون از باورها و تلاش خودشان به بسیاری از  زیربناهای علمی، فرهنگی، سیاسی و... دست پیدا کرده‌ و آنها را در راستای سود و ضرر موقعیتی که در آن قرار گرفته‌اند به کار می‌گیرند، اما آنچه که بیش از همه به آن وابسته هستند نشات گرفته از درونشان است. با این توضیح که انسان بنابر فطرت و باورهای درونی خود تصمیم به تغییر و تحولات کوچک و بزرگ در زندگی می‌گیرد تا بتواند تاثیری در روند رو به رشد در آینده داشته باشد. حال با این نگاه باید اشاره داشت انسان در این موقعیت نه تنها در موقعیت کسب است، بلکه داشته‌هایی از جهان درونش را به پیرامونش بروز می‌دهد. لذا این داد و ستد از زاویه‌ای دیگر تعریف درستی از خلقت معنا می‌شود تا ثمره‌ای از آن را بنابر نیازها تعریف نماید. در واقع این روش بهانه‌ای است تا انسان آگاه شود که خرده باورهای فلسفی‌اش بر چه اساس و معیاری رنگ واقعیت به خود می‌گیرند تا از آن طریق بتوانند در طول عمر خو حرفی متمایز نسبت به سایر موجودات بیان کنند. شاید بتوان گفت اجتماع انسان‌ها توده‌ای کنش‌مند است که نسبت به هر اتفاق و رویدادی از خود عکس‌العمل نشان می‌دهد که این اتفاق در راستای میل به کنجکاوی و دانستن پیش می‌رود. بنابراین تمرکز ساحت وجودی انسان نوعی غریضه ذاتی است که جهان پیرامون را تا ابد تحت تاثیر باورهای درونی او قرار می‌دهد و به نوعی برگرفته از خواستگاهی است که او طلب می‌کند. درست مانند عقربه‌های ساعت که هر دقیقه آن تعریفی مختص به خود را دارند که قادر هستند هزاران اتفاق را با تعریفی مشخص شرح بدهند.

    نمایش «شاتر شیطان» با لزوم پیش آوردن اتفاق‌هایی که مدنظر دارد می‌کوشد تا اهمیت داده‌ها و داشته‌ها را با ترکیبی درست در ازای فضایی دراماتیک پیش بگیرد. فضایی که در آن هر علت و معلولی که با در نظر گرفتن رویدادی تعریف مشخص با خود به همراه داشته باشد تا اهمیت کنش و واکنش‌ها جایگاهی قابل رویت را تعریف بدهند. جهان متن این اثر با تاسی به باورهای درونی و ذاتی هر شخصیت که ما به ازایی از انسان است در صدد آن بر می‌آید به جهان خویشتن خود سفر کرده و باورهای درونی‌اش را با تاثیراتی که از جهان پیرامون می‌گیرد برون‌ریزی کند. البته این کنش در ازای این موضوع است که در ابتدا کشفی رخ بدهد و در ادامه آن کشف به عنصری برای بازگو کردن مبدل شود. لذا در این مجال نیز باز هم لازم و ملزوم‌ها در ظاهری متغیر عمل می‌کنند تا این روایت چند لایه در درجه اول از تصویرسازی و سپس با در نظر گرقتن تغییر و تحولی معنادار فضاسازی اثر را جهت شرح نمایان سازند. حال در این میان برون‌ریزی شخصیت‌ها در ازای موقعیتی که در آن قرار می‌گیرند معنا خواهد شد، زیرا جهان اثر با استفاده از مولفه روایت سعی دارد که داشته‌های درام را با بهره گرفتن از شکل تدریجی پیش آوردن لحظاتی تاثیرگذار فراهم آورد. مخرج مشترک خواسته جهان متن با نیازهای جهان اثر این امکان را فراهم آورده تا شخصیت‌ها هر کدام به خودی خود بعنوان عنصری تاثیرگذار عمل نمایند که این تصمیم از موقعیت مکانی که برای جهان اثر تعریف شده آغاز  و تا سایر جزئیاتی که درام را پوشش می‌دهند ادامه دارد.

    جهان اثر در فضایی غیرواقعی شکل می‌گیرد، فضایی که در آن پیش آوردن هر امری ممکن و دور از ذهن نیست که در این فضا شخصیت‌ها هویتی فراتر از حد انتظار باور مخاطب داشته باشند. البته این تصمیم که بر اساس خواسته‌های جهان متن رخ داده یکی از نکات قابل توجه اثر به شمار می‌آید، زیرا بروز کنش و واکنش‌ها دیگر ملاکی از باورپذیری معطوف به حقیقی بودن با خود به همراه ندارند، بنابراین مخاطب قادر خواهد بود تا هر تصمیم و باوری که از اثر به دست می‌آورد در جهان تخیل که نقطه عطفی در اثر شناخته می‌شود بارور کند تا بتواند به هدف اصلی که مدنظر نویسنده و کارگردان بعنوان پیام این نمایش است دسترسی داشته باشد. شخصیت‌ها در این اثر موقعیت محور در مقام راوی قرار می‌گیرند که از گذشته خود و اتفاقهای آن صحبت کرده و با پیش آوردن شرایطی در دو روایت موازی آنها را شرح می‌دهند تا دلیل پیوستن زمان گذشته به زمان اکنون آنها و تبدیل شدن هر شخصیت به شکل دیگری از انسان مشخص شود. لذا ارتباط بین شخصیت‌ها نیز برگرفته از موقعیت‌های نمایشی اثر است که سبب می‌شود مخاطب پیش روی آنها در مقام شاهدی کاشف باشد. کاشفی که با اتصال دادن خرده اتفاق‌ها و برون‌ریزی شخصیت‌ها قادر خواهد بود تا تحول هر شخصیت را در روایت‌های موازی تشخیص بدهد.

    داده‌هایی از مسائل روانشناسی، جامعه‌شناسی و البته خرده باورهای فلسفی نسبت به تحول درون و بیرون هر انسان جزو جزئیاتی بوده که همسو با موقعیت و خواسته جهان اثر پیش رفته‌اند که تا اندازه‌ای بتواند شخصیت‌ها در دو وجه متمایز معرفی کند. البته شاید یکی از عنوان‌هایی که باید بعنوان دغدغه نویسنده و کارگردان این اثر از آن نام برد به مقوله ذهن انسان و تاثیرات آن در جهان هستی مربوط است. دغدغه‌ای که بعنوان قوه محرک اثر توانسته ذهن شخصیت‌ها در فضایی غیرواقعی با رگه‌هایی از رئالیسم جادویی شناور سازد تا آنها بتوانند با استفاده درست از صحنه در ازای برونریزی‌های خود مختصاتی قابل درک از میزانسن‌های کارگردان که بر مبنای تاکیدهای روایی طراحی شده است را عیان کنند. به طور حتم موازی پیش رفتن شخصیت «تسواف» در زمانی و «شیطان» در زمان دیگر ، خدمتکارش «واگنر» و دختری به نام «تیرگرام» که سبب ساز قرار گرفتن آنها در برزخی ذهنی است کاربردی‌ترین داشته دراماتیک در روایت‌های موازی نمایش «شاتر شیطان» خوانده می‌شود که با قرار گرفتن در موقعیت‌های جدید هویتی متفاوت را به خود می‌گیرند.

    شخصیت‌پردازی‌های قابل باور، طراحی‌های مرتبط به جهان متن و اثر، هدایت شخصیت‌ها، لحن جهان نمایش از جمله مواردی هستند که تمایزهایی عیانی را برای آنکه مخاطب بتواند با ذهنی پرسشگر از سالن خارج شود فراهم می‌کند. زیرا دغدغه اصلی تئاتر و نمایش‌هایی که تولید می‌شوند بنابر لزوم پیدایش تفکر به جهان هستی و باورهای درونی و بیرونی است که انسان را در هر زمان تحت تاثیر خود قرار می‌دهد.  




    مطالب مرتبط

    نگاهی به نمایش «سکوت سفید» به کارگردانی کوروش سلیمانی

رهایی، مرز میان بودن و نبودن است
    نگاهی به نمایش «سکوت سفید» به کارگردانی کوروش سلیمانی

    رهایی، مرز میان بودن و نبودن است

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: امیال انسانی جزو گزینه‌هایی است که می‌تواند شرایط کلی و جزئی جوامع بشری را تحت اختیار خود داشته باشد تا از آن طریق بتواند تاثیرات زیادی به وجود آورد.

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با مهران مرادی کارگردان نمایش «فاش»

تغییر در ناخودآگاه مخاطب
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با مهران مرادی کارگردان نمایش «فاش»

    تغییر در ناخودآگاه مخاطب

    ایران تئاتر: شرایط جهان اکنون جوامع بشری بی‌شک می‌تواند در پیش آوردن اتفاق‌های درونی و بیرونی هر شخص در جغرافیای جهانی نقش تعیین کننده داشته باشد، زیرا اهمیت هر موضوع به باورها و نیازهای انسان‌ها مربوط است. لذا واکاوی لحظات که در ازای گذر زمان رخ خواهد داد بیانگر تحلیل و ...

    |

    نگاهی به نمایش «فاش» به کارگردانی مهران مرادی

بله، شما قضاوت کنید
    نگاهی به نمایش «فاش» به کارگردانی مهران مرادی

    بله، شما قضاوت کنید

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: کارکرد جهان انسان‌ها در زمان اکنون بیشتر از طریق نوع عملکرد و باور آنها نسبت به موضوع یا دلایلی می‌تواند مورد ارزیابی قرار بگیرد. حال این ضرورت از نگاه جهان هستی دارای ضعف و قوت‌هایی است که قادر خواهد بود هر لحظه از زندگی بشر را تحت تاثیر قرار داده و ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با سوگل جعفری کارگردان نمایش «کد 13»

دغدغه‌ها باید به فراخور ضرورت در جامعه بیان شود
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با سوگل جعفری کارگردان نمایش «کد 13»

    دغدغه‌ها باید به فراخور ضرورت در جامعه بیان شود

    ایران تئاتر: جهان اکنون داده‌ها و داشته‌های خود را بر اساس باورهای درونی و بیرونی انسان‌ها در اختیار قرار می‌دهد تا در ازای آن بتواند ثمره و نتیجه‌ قابل دلخواه خود را در جهت تغییر به دست آورد. لذا انسان‌ها در طول حیات خود تلاش می‌کنند تا موجودی متمایز نسبت به سایر همنوعان ...

    |

    نگاهی به نمایش «کد 13» به کارگردانی سوگل جعفری

غیبت غیرموجه، یعنی حذف
    نگاهی به نمایش «کد 13» به کارگردانی سوگل جعفری

    غیبت غیرموجه، یعنی حذف

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: تاثیر رویدادها در جهان اکنون یکی از مواردی است که سبب می‌شود انسان‌ها برای درک بهتر شرایط یا به آن موضوع نزدیک شوند و یا بر اساس آنچه که دیده یا شنیده‌اند از عنصر قضاوت استفاده کنند. لذا جهان پیرامون همیشه محلی برای ارتباط تلقی می‌شود که در ازای کشف ...

    |

    نقد نمایش «دراماتورژ» اثری از گروه «ه»

تطبیق حقیقت با واقعیت همیشه امری مسجل نیست
    نقد نمایش «دراماتورژ» اثری از گروه «ه»

    تطبیق حقیقت با واقعیت همیشه امری مسجل نیست

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: لازمه‌های شناخت جزو نیازهای ابتدایی بشر است که در ازای آن می‌توان اهمیت هر موضوع یا اتفاق را به نمایش گذاشت. لذا این شکل از رفتار راهکاری جهت تاکید داشتن بر تاثیرگذاری رفتارها نسبت به داشته‌های جهان هستی است. بنابراین انسان بعنوان مخلوقی که توانایی ...

    |

    نگاهی به نمایش «تا باران چند پاییز مانده» به کارگردانی آرمان شهبازی

باورت دارم چون اینجایی، درست همین حوالی
    نگاهی به نمایش «تا باران چند پاییز مانده» به کارگردانی آرمان شهبازی

    باورت دارم چون اینجایی، درست همین حوالی

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: اهمیت واکاوی شرایط و اتفاق‌ها جزو یکی از کنش‌هایی است که انسان‌ها در طول مدت حیات خود به آن روی می‌آورند تا بتوانند رویکردی نو به اشخاص پیرامون خود داشته باشند. لذا از این جهت است که می‌توان انسان را بعنوان موجودی در عین حال دو سویه نامید، زیرا در ...

    |

    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن نجارحسینی کارگردان نمایش «سه کیلو و 250 گرم»

نمایش دادن زندگی واقعی یک تحلیل دراماتیک است
    گفت‌وگوی ایران تئاتر با محسن نجارحسینی کارگردان نمایش «سه کیلو و 250 گرم»

    نمایش دادن زندگی واقعی یک تحلیل دراماتیک است

    ایران تئاتر: واکاوی خصوصیات درونی و بیرونی مردم یک جامعه بیانگر بخش کلانی از روایت تاریخ معاصر است که در آن اوج و فرودها و حتی رخدادها معنا و مفهومی مختص به خود دارند. رخدادهایی که در آن بازتابی از باورهای درونی و رفتارهای بیرونی به شکلی عینی مشاهده می‌شود که در ازای عرضه یا ...

    |

    نگاهی به نمایش «من تاجی‌ام» به کارگردانی محمد زعفرانی

باورهای درونی از تاریخ شفاهی جهان پیرامون نشات می‌گیرند
    نگاهی به نمایش «من تاجی‌ام» به کارگردانی محمد زعفرانی

    باورهای درونی از تاریخ شفاهی جهان پیرامون نشات می‌گیرند

    ایران تئاتر، کیارش وفایی: اتفاق‌هایی که در جهان هستی و پیرامون انسان‌ها رخ می‌دهد هر یک برای خود دلیل یا دلایلی دارد که به نوعی در سرنوشت و تقدیر موثر هستند. حال این رابطه مستقیم بین اتفاق و انسان نیز یکی از دراماتیک‌ترین رخدادهایی بوده که در جهان هستی به وجود آمده و بسیار ...

    |

    نظرات کاربران

  • جشنواره گام دوم
  • جشنواره سراسری تئاتر رضوی
  • جشنواره ملی تئاتر خرمشهر