در حال بارگذاری ...
  • گفت و گو ایران تئاتر با عبداله حلیات از بنیانگذار جشنواره فتح خرمشهر:

    چگونه یک جشنواره با جیب خالی شروع شد

    ایران تئاتر- علی رحیمی: در ایام برگزاری جشنواره سراسری فتح خرمشهر، فرصتی پیش آمد تا مروری داشته باشیم به چگونگی شکل گیری این جشنواره مردمی، که به اعتقاد عبدالله حلیات از بنیانگذاران آن، با جیب خالی شروع شد.

    22 سال پیش، 5 جوان خرمشهری با دست خالی دست به کار بزرگی زدند که هیچ کس فکر نمی کرد امروز ثمره آن بر تئاتر کشور تاثیر گذار باشد. سال 1377 برای تئاتر خرمشهر یک رنسانس جدید بود. یک نوسازی از جنس خرمشهر که آن سالها مردمش تازه در شمیم خوش زندگی بارآرامش، در گیر بهسازی شهرشان بود و تئاتر خرمشهر از همین سال به مرور دیده شد.

    در جریان برگزاری جشنواره سراسری فتح خرمشهر،  گفت و گویی با عبداله حلیات مسئول امور هنری اداره فرهنگ ارشاد اسلامی در سال 1377 و از بنیانگذاران این جشنواره انجام دادیم و در خصوص چگونگی تولد و رشد و نمو آن انجام دادیم:

     

    از شکل گیری تئاتر فتح خرمشهر بگویید، چه شد که تصمیم گرفتید چنین جشنواره ای برگزار کنید.

    قبل از هر چیز باید بگویم که من تنها بنیانگذار این جشنواره نیستم. در آن زمان من مسئول امور هنری اداره فرهنگ ارشاد اسلامی و جزو هیئت انجمن هنرهای نمایشی خرمشهر بودم. اوایل دوران بازسازی خرمشهر بود و ما هم می خواستیم یک بازسازی هنری با همکاری هنرمندان به وجود آوریم. یک روز به مناسب فتح خرمشهر جلسه ای گذاشتیم تا برنامه ای ویژه برای این ایام برگزار کنیم. در این جلسه من، محمد رضا مطوری، سید یوسف موسوی، رضا دریس و عادل غزوان حضور داشتیم. ایده جشنواره را آقای مطوری در آنجا مطرح کردند. اول کمی نگران بودیم چون یک جشنواره از نظر اجرایی نیازمند سالن، اعتبار و امکانات خاصی است اما به لطف خدا و تلاش این دوستان، برگزار شد و ادامه یافت.

     

    در جشنواره اول، اعتبار و امکانات چطور به دست آمد؟

    شاید باور نکنید اما جشنواره اول با پول بچه ها برگزار شد. اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خرمشهر نه اینکه نخواهد بودجه بدهد، نداشت که بدهد. برنامه ما جزو تقویم فرهنگی نبود و نمی شد اعتباری به آن اختصاص داد. این بود که خرج جشنواره که حدود 50 تا 100هزار تومان شد، از جیب خودمان دادیم.

    در کنار آن، ما یک مشکل دیگر به نام سالن داشتیم. در آن زمان خرمشهر سالن نداشت و معظلی بود برای ما، اما به لطف خدا و حمایت مسئولان این مشکل هم خیلی زود رفع شد. آقای بهزاد کرامت در آن زمان مسئول امور تربیتی وقت خرمشهر بود. پیش ایشان رفتیم و موضوع را مطرح کردیم. ایشان سالنی 250 نفر در اطراف شهر داشت، موافقت کرد در صورتی که جشنواره مشارکتی برگزار شود سالن در اختیار ما بگذارد. ما هم پذیرفتیم و سالن هم آماده شد.

    در آن زمان برای گروهها نه هتل داشتیم و نه جایزه مناسب. یادم می آید جوایز گروههای برتر اتو، ظروف، پتو و ... بود. خیلی سختی کشیدیم اما خدا را شکر آبرومندانه برگزار شد.

     

    چند گروه در جشنواره اول حضور داشتند؟

    جشنواره اول با حضور هنرمندان خرمشهر و آبادان برگزار شد. فراخوان دادیم و در نهایت 5 گروه - 4 گروه از خرمشهر و یک گروه از آبادان- حاضر شدند. هر روز هم یک نمایش برگزار می شد.

    افشین هاشمی که در آن زمان در دانشگاه صنعت نفت آبادان تحصیل می کرد با نمایشی که از آبادان آمد، بود.

     

    واکنش مردم به این جشنواره چگونه بود؟

    شاید باور نکنید اما با اینکه سالن در مرکزیت شهر نبود اما در هر 5 روز برگزاری جشنواره  سالن 250 نفره پر می شد و حتی در برخی نمایش ها، خیلی ها ایستاده تماشا می کردند.

     

    پس از این دوره جشنواره از سوی مسئولان رسمیت پیدا کرد؟

     خیر. جشنواره در سالهای اول در تقویم فرهنگ خرمشهر نبود و مردمی برگزار می شد. به خاطر دارم در جشنواره دوم جناب آقای رحمانیان تازه به سمت مدیرکل فرهنگ و ارشاد خرمشهر رسیده بود و از جشنواه اطلاعی نداشت. پیش ایشان رفتم و موضوع را در میان گذاشتم و گفتم کاری کنید که جشنواره پا بگیرد.

    گفت واقعیت این است که هیچ اعتباری برای جشنواره نداریم اما سعی می کنم از جایی دیگر اعتبار را تامین کنم. خدا خیرش بدهد با شعار «بروید جلو خدا کمک رسان است» ما را حمایت کرد و این جشنواره را تا سر منزل ملی شدن رساند.

    به لطف خدا، ما تا جشنواره سوم با هنرمندان شهرستان های خرمشهر و آبادان جشنواره را برگزار کردیم. در سال 79 با درخواست هنرمندان سایر شهرستان ها این جشنواره استانی شد و تا سال 1384 بدون آنکه در تقویم فرهنگی شهر قرار گرفته باشد با کمک مردم و مسئولان شهری مثل فرمانداری، سپاه، شهرداری و ... برگزار شد.

    در سال 1384 گروهی از هنرمندان استان های مرزی نیز تقاضای حضور در جشنواره را دادند و تا سال 1387 جشنواره به همین منوال اینبار به صورت منطقه ای جشنواره برگزار شد.

     

    چه شد که تصمیم گرفتید جشنواره راه ملی کنید. به هر حال یک جشنواره ملی نیازمندی هایی مثل اعتبار، هتل، جوایز، هزینه های داوری ، تبلیغات و ... دارد، چگونه از عهده آن بر آمدید؟

    در سال 86 که جشنواره به صورت منطقه ای و با حضور هنرمندان استان های هرمزگان، خوزستان، ایلام، آذربایجان غربی و کرمانشاه برگزار می شد از جناب دکتر ایمانی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دعوت کردیم که به عنوان مقام مدعو در مراسم اختتامیه حضور یابند. ایشان در مراسم اختتامیه وقتی جو حاکم بر جشنواره را دید خیلی خوشحال شد و گفت این جشنواره حس خوبی به من می دهد، در وزارتخانه تعریف شده است؟

    گفتیم: نه متاسفانه هنور در تقویم هنری نیست و با مشارکت مردم و مسئولان استان اجرا می شود.

    ایشان در همان جا قول دادند که این جشنواره از سال آینده ثبت ملی خواهد شد و بدین ترتیب ما از سال 1387 به صورت ملی جشنواره را برگزار کردیم.

    حس خیلی خوبی بود به خصوص آنکه تا آن سال به هر نحوی بود جشنواره برگزار می شد. کمک  مسئولان از خاطرمان نمی رود. در اینجا می خواهم یادی هم از مرحوم آقای غضبان زاده رئیس حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس خوزستان بکنم. ایشان از جشنواره چهارم یا پنجم بود که جوایز جشنواره را متقبل شد و تمامی جوایز را اهدا می کرد.

     

    یک دوره هم به نظر جشنواره بین المللی برگزار شد. از آن دوره بگویید چه شد که احساس کردید می شود جشنواره فتح خرمشهر را بین المللی برگزار کرد؟

    ما این تصور را نداشتیم. واقعیت این است که ما می دانستیم که هر سطحی نیاز به امکانات دارد. باید به یک استانداردی از امکانات و اعتبارات اعم از هتل، سالن، تجهیزات و ... برسیم تا بتوانیم پذیرش شویم.

    زمزمه های بین المللی شدن جشنواره از دوره دوازدهم به گوش رسید و در دوره پانزدهم با دبیری جناب آقای سپهر رسمیت یافت. در آن دوره از 9 کشور تقاضای نمایش داشتیم و نمایش های دو کشور افغانستان و تاجیکستان به اجرا درآمد. اما به دلیل عدم پذیرش از سوی گروههای با کیفیت، در نهایت نتیجه خوبی عایدمان نشد.

     

    22 دوره از جشنواره مقاومت فتح خرمشهر با تمامی سخت های و کمبودهایش می گذرد، فکر می کنید چه عاملی باعث ماندگاری این جشنواره شده است؟

    همین کلمه «مقاومت» که در ابتدای نام جشنواره آمده است راز موفقیت ماست. فتح خرمشهر در تقویم ایران نماد مقاومت و پایداری است و باور کنید ما در تمام دوره ها نسبت به تمام بی مهری ها مقاومت کردیم. مثل این دوره که آقای آذرنگ برای آبرومندانه برگزار کردن جشنواره سختی های زیادی را متحمل شده است.

    یادم می آید نبود امکانات باعث شد تا در جشنواره دوازدهم مسئولان وقت اعلام کنند می خواهیم محل جشنواره را جابجا کنیم و به شهر دیگری ببریم. من آن روز گفتم جشنواره فتح خرمشهر نماد این شهر است اگر شلمچه را جابجا کردید این جشنواره هم جابجا می شود. مقاومت کردیم و ماندگار شدیم چون اساس این جشنواره مقاومت است. خدا را شاکریم که امروز بیست و دومین دوره آن را می گذرانیم. و امروز خودم با نمایش «لگا» قرار است در جشنواره ای که با پوست و استخوان نگه داشتیم، به روی صحنه بروم.




    مطالب مرتبط

    گذری بر چهار سال فعالیت موفق سالن های تئاتر در تعطیلات عید :

تئاتری که دیگر نمی خواهد در نوروز تعطیل باشد
    گذری بر چهار سال فعالیت موفق سالن های تئاتر در تعطیلات عید :

    تئاتری که دیگر نمی خواهد در نوروز تعطیل باشد

    ایران تئاتر-علی رحیمی: بحران کرونا در چهارمین سال اجرای طرح «تئاتر در نوروز تعطیل نیست» باعث شد تا مسئولان و هنرمندان به فکر تغییر رویکرد ارتباطی با مخاطبان با تاکید بر حضور در میان مردم از طریق رسانه های مجازی بیفتند.

    |

    مروری بر یکسال فعالیت در حوزه تئاتر دفاع مقدس و فرهنگ مقاومت

مقاومت روی صحنه نمایش 
برگزاری 7 جشنواره سراسری و اجرای بیش از 100 اثر
    مروری بر یکسال فعالیت در حوزه تئاتر دفاع مقدس و فرهنگ مقاومت

    مقاومت روی صحنه نمایش
    برگزاری 7 جشنواره سراسری و اجرای بیش از 100 اثر

    ایران تئاتر_علی رحیمی: سال 98 را بی شک باید به عنوان یکی از فعال ترین سالهای هنرمندان حوزه تئاتر دفاع مقدس بدانیم. سالی که با وجود کاهش همایش ها و جشنواره ها، بیش از 100 اثر نمایشی به اجرا درآمد.

    |

    مروری برحضور بین‎ المللی نمایش ایران در سال 98:

یکسال مراودات تئاتر ایران در جهان نمایش
    مروری برحضور بین‎ المللی نمایش ایران در سال 98:

    یکسال مراودات تئاتر ایران در جهان نمایش

    ایران تئاتر: ایران تئاتر به روال هر ساله حضور هنرمندان و گروه‌های تئاتری در رویدادهای بین المللی را در یک تصویر عمومی به مخاطبان خود ارائه می‌کند؛ و اینک تصویری از آنچه در سال 98 از سوی هنرمندان ایرانی در جهان نمایش ارائه شد، پیش روی شماست.

    |

    نگاهی به فعالیت های تئاتر کشور با موضوع دینی در  1398

یک سال اندیشه دینی در تئاتر ایران 
برگزاری 11 جشنواره و اجرای بیش از 25 نمایش ویژه
    نگاهی به فعالیت های تئاتر کشور با موضوع دینی در 1398

    یک سال اندیشه دینی در تئاتر ایران
    برگزاری 11 جشنواره و اجرای بیش از 25 نمایش ویژه

    ایران تئاتر: با برنامه ریزی مدون اداره کل هنرهای نمایشی، ‌توجه سازمانهای مرتبط با حوزه های دینی و مذهبی و حمایت هنرمندان تئاتر کشور،‌ مخاطبان 11 جشنواره و بیش از 20 نمایش دینی را در سال 98 نظاره گر شدند.

    |

    ایران تئاتر به مناسبت 22 اسفند روز گرامیداشت شهدا بررسی کرد:

یکسال تئاتر با روایت شهدا
    ایران تئاتر به مناسبت 22 اسفند روز گرامیداشت شهدا بررسی کرد:

    یکسال تئاتر با روایت شهدا

    ایران تئاتر: همزمان با 22 اسفند ماه روز گرامیداشت شهدا برا آن شدیم تا با بررسی آماری اقداماتی که هنرمندان تئاتر در مسیر گرامیداشت یاد و خاطره شهدا انجام دادند، به این سوال پاسخ دهیم که: ما برای شهدا چه کردیم؟

    |

    یک یاد آوری به مناسبت روز جهانی زن:

رد پای کمرنگ قهرمانان هویت ساز زن ایرانی در آثار نمایشی
    یک یاد آوری به مناسبت روز جهانی زن:

    رد پای کمرنگ قهرمانان هویت ساز زن ایرانی در آثار نمایشی

    ایران تئاتر- علی رحیمی: در روزگاری که در پس نوگرایی های فرهنگی و ساختاری در عرصه جهانی، جامعه در تضاد میان عقاید سنتی و مدرن با چالش های هویتی روبروست، هنرمندان تئاتری چگونه نقش فرهنگسازی خود را ایفا می کنند؟

    |

    پیشنهاد علیرضا کوشک جلالی برای هنرمندان تئاتر در بحران کرونا:

مجموعه ای شویم در کنار یکدیگر
تجربیات خود را از بهبود شرایط به اشتراک بگذاریم
    پیشنهاد علیرضا کوشک جلالی برای هنرمندان تئاتر در بحران کرونا:

    مجموعه ای شویم در کنار یکدیگر
    تجربیات خود را از بهبود شرایط به اشتراک بگذاریم

    علیرضا کوشک جلالی در پیامی صوتی از آلمان از تمام هنرمندان تئاتر خواست در ایامی که ویروس کرونا فضای جهان را ملتهب کرده است و امکان خروج از خانه و اجرای برنامه ها سخت است، به جای اندوهو نگرانی، با راه اندازی کانال در فضای مجازی، در کنار هم باشیم.

    |

    نظرات کاربران