در حال بارگذاری ...
صدیقه کیانفر با تجربه ترین بازیگر جشنواره فتح خرمشهر در پاتوق ایران تئاتر

من با عشق کار می کنم، جوانان هم به مرور یاد می گیرند

ایران تئاتر: اجرای بی نقص هنرمند پیشکسوت تئاتر و سینمای ایران در بیست و دومین جشنواره تئاتر فتح خرمشهر را شاید بتوان به عنوان جذاب ترین رویداد این روزهای تئاتر کشور بنامیم.

صدیقه کیانفر در سال ۱۳۱۱ در شهر آبادان متولد شد. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۳۶ با گویندگی و اجرای نمایش در رادیو به کارگردانی خسرو کسروی تجربه کرد و پس از آن به سمت تلویزیون، سینما و تئاتر گرایش پیدا کرد و در بیش از یکصد سریال تلویزیونی، فیلم سینمایی و نمایش ایفای نقش نمود.

بازی هنرمندانه و پراحساس ایشان در سن 87 سالگی در مونولوگ 30 دقیقه ای «پیرننا» در بیست و دومین جشنواره فتح خرمشهر، علاوه بر معرفی او به عنوان با تجربه ترین هنرمند این دوره از جشنواره، نشان داد هنوز برای پیشکسوتان این وادی هنری، تئاتر چیزی فراتر از اجرا و حاشیه های آن ست. موضوعی که خودش با این عنوان کلیدی بر آن تاکید دارد: «من به کارم عشق می ورزم. چون  این عشق است که آدم را وا می دارد کاری که مورد تایید طرف مقابل است انجام دهد».


چه شد که تصمیم گرفتید در نمایش «پیرننا» بازی کنید؟

من بازیگر تئاتر و سینما هستم و حرفه ام اقتضا می کند که پیشنهادها را بررسی کنم. قبل از این اجرا در سال 97 نمایش «داری یا نداری» و در سال 96 نمایش «های لایت» را با خانم سوسن پرور در تماشاخانه باران اجرا کردیم و از صحنه دور نبودم.

در این نمایش نیز من آقای قهرمانی را نمی شناختم. یک روز با بنده تماس گرفتند و از من دعوت کردند در این نمایش بازی کنم. با وجود آنکه کسالت احوال داشتم و دوران نقاهت پس از بیماری را سپری می کردم، به خاطر عشق به تئاتر و مردم خونگرم آبادان، پذیرفتم.


تمرین یک مونولوگ 30 دقیقه ای کار راحتی نیست. به خصوص آنکه سال گذشته درگیر بیماری بودید. چطور با این دوره چند ماه کنار آمدید؟

یکی از استعدادهای ذاتی حفظ متن است و اکثر کارگردانان سینما و تئاتر این موضوع را می دانند. حتی در برخی کارهای سینمایی من متن را قبل از بازی حفظ می کنم و روبروی دوربین می ایستم. نمی دانم تجربه است یا عشق. اما احتمالا عشق است. چون این عشق است که آدم را وا می دارد کاری که مورد تایید طرف مقابل است انجام دهد.

این نمایش حدود 8 صفحه کار بود که حفظ کردم. آقای قهرمانی لطف می کردند هفته ای یکبار به منزل ما می آمدند و تمرین می کردیم. حدود 7-8 جلسه ای با راهنمایی های ایشان کار را پیش بردیم و توانستم در دو سانس در آبادان آن را روی صحنه ببرم.


به موضوعی اشاره کردید که مجبورم کمی از موضوع مصاحبه منحرف شوم. در یک پرانتز این سوال را می پرسم. یک تفاوتی میان هنرمندان قدیم و جدید وجود دارد که شما با عنوان «عشق به کار» آن را مطرح کردید. موضوعی که شاید خیلی از هنرمندان تئاتر از آن غافل هستند. به نظرتان چرا رگه های عشق به کار در تئاتر کم رنگ است؟

چون جوانان فقط عشق دارند که به روی صحنه بروند، تجربه ندارند. مطمئن باشید به مرور یاد می گیرند. جوانان همین که قدر صحنه را بدانند کافی است. من در سال 48-49 در نمایشی با عنوان «دشمن مردم» بازی کردم و با آنکه دو ماه از تمرین ها می گذشت که به جمع اضافه شدم، من ظرف 20 روز دیالوگ ها را حفظ کردم. کارگردان باورش نمی شد. 4ساعت دیالوگ بود. بعدها به من گفت هیچ کس تاکنون چنین اجرایی نداشته است. چون من با عشق کار می کنم و تمام تلاشم این است که کوچکترین اشتباهی از من سرنزد که مخاطب آزرده شود. او آمده تا من برایش لحظات خوش آیندی ایجاد کنم. اینها تعریف باید شود. جوان ما هنوز نمی داند وقتی بازی می کند باید از خودش بیرون بیاید و شخصیت دیگری شود. صدیقه کیانفر وقتی بازی می کند پیرنناست با همه ویژگی های شخصیتی اش. باید کیانفر را در صحنه فراموش کند وگرنه نمی تواند بازی خوبی داشته باشد. به عقیده من نمی شود از جوانان ایراد گرفت اینها موضوعاتی است که به مرور یاد می گیرند.


آخرین باری که در آبادان نمایش اجرا کردید در خاطر دارید؟

من اصلا در آبادان کاری اجرا نکرده بودم. از سال 1336 که کار هنری ام را در رادیو ملی تازه تاسیس آغاز کردم و برنامه به صورت زنده روی آنتن می بردم تا امروز، این اولین اجرا نمایشی من در زادگاهم بود.


پس احساس خوبی از این اجرا داشتید؟

واقعا غیرقابل وصف است. خیلی تعجب آور بود مردم خرمشهر و آبادان بیشتر مرا می شناختند. شاید باور نکنید اگر بگویم در یک روز بیش از 500 عکس یادگاری گرفتم. همه از حضور من خوشحال بودند اما من ناراحت بودم. خرمشهر این روزها دیگر خرمشهر من نبود. خیلی فرق کرده. وقتی وارد آبادان شدم خیلی ناراحت بودم. اما وقتی مردم مهربان آبادان و خرمشهر را دیدم شاد شدم. اجرا هم که خدا را شکر به نظر مورد استقبال مخاطبان بود.


جشنواره خرمشهر یکی از پایدارترین جشنواره های تئاتر کشور است که علی رغم مشکلات متعدد، 22 سال است اجرا می شود. به عقیده شما این جشنواره چه تاثیری بر روند بهسازی هنری این شهر دارد؟

من خیلی خوشحالم که مسئولان این شهر را فراموش نکردند و برای یادبود حوادث آن جشنواره دارند. از آنهایی که باعث شدند این جشنواره برگزار شود و از جناب آقای قهرمانی که این فرصت را برای من ایجاد کرد تا د زادگاهم نمایش به روی صحنه ببرم سپاسگذارم.


لازم به یادآوری است که در سانس دوم اجرای نمایش پیرننا که با حضور  مجتبی حسینی معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی،‌ قدرت‌الله طمیمیان معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد اروند، شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی، مهدی افضلی مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی، حجت‌الاسلام محمدمهدی بهداروند مشاور مدیرکل هنرهای نمایشی و حمیدرضا آذرنگ دبیر بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر برگزار گردید، از این هنرمند پیشکسوت ابادانی تقدیر شد.

 

 

 




مطالب مرتبط

8 مرداد روز بزرگداشت مقام شیخ اشراق سهروردی:

هشدار که راه خود به خود گم نکنی
8 مرداد روز بزرگداشت مقام شیخ اشراق سهروردی:

هشدار که راه خود به خود گم نکنی

ایران تئاتر: نمی دانم روزی که اوژن یونسکو در نامه به هانری کربن مترجم «عقل سرخ» نوشت: «بدون تردید شما آن متن را در خاطره ایرانیان نیز زنده کردید»، مسئولان و هنرمندان تئاتر ما چه کردند؟ اما ای کاش همین تلنگر شروعی برای ترسیم نقشه راه می شد.

|

نگاهی به موجی که کرونا ایجادکرد

بازار گرم کارگاه‌های آموزشی تئاتر در فضای مجازی
نگاهی به موجی که کرونا ایجادکرد

بازار گرم کارگاه‌های آموزشی تئاتر در فضای مجازی

ایران تئاتر- علی رحیمی : در ایام خانه نشینی کرونا برگزاری کارگاه های آموزشی مجازی تئاتر از موضوعات کمتر مورد مناقشه صاحب نظران و کارشناسان این حوزه بود. کارگاههایی که این روزها بازارشان بیش از سایر بخش های نمایشی گرم است.

|

امین اکبری نسب بازیگر «کابوس های مرد مشکوک» :

توقف اجراها  مثل یک کابوس بود
وقتی شنیدم تماشاخانه ها باز شده اند کرونا را فراموش کردم
امین اکبری نسب بازیگر «کابوس های مرد مشکوک» :

توقف اجراها  مثل یک کابوس بود
وقتی شنیدم تماشاخانه ها باز شده اند کرونا را فراموش کردم

امین اکبری نسب بازیگر «کابوس های مرد مشکوک» با اشاره به اینکه هنرمندان تئاتر دوران سختی را سپری کرده اند معتقد است اگر تئاتر شغل نیست چرا اینهمه دانشجو از دانشگاهها فارغ التحصیل می شوند.

|

بازخوانی ظرفیت های تله تئاتر در روزهای کرونا با قطب الدین صادقی

در ورود به فضای مجازی شتاب زده نباید عمل کنیم
در این بحران دیگر  سازمان های ذی نقش فرهنگی کجا هستند؟
بازخوانی ظرفیت های تله تئاتر در روزهای کرونا با قطب الدین صادقی

در ورود به فضای مجازی شتاب زده نباید عمل کنیم
در این بحران دیگر سازمان های ذی نقش فرهنگی کجا هستند؟

ایران تئاتر: قطب الدین صادقی با تاکید براینکه در ورود به فضای مجازی شتاب زده نباید عمل کرد، معتقد است بهترین کاری که هنرمندان تئاتر باید در این ایام انجام دهند مطالعه، ارتقای دانش، مرور گذشته و برنامه ریزی برای آینده است.

|

گزارشی از حال و هوای این روزهای تئاتر مستقل تهران:

سالن امن ، نمایش خوب و طیف متنوع مخاطب 
حال همه ما خوب است...
گزارشی از حال و هوای این روزهای تئاتر مستقل تهران:

سالن امن ، نمایش خوب و طیف متنوع مخاطب
حال همه ما خوب است...

ایران تئاتر: با اعلام از سرگیری تئاتر، تماشاخانه تهرانی در کمترین زمان اقدام به بازگشایی کردند و با وجود همه دلهره ها و نگرانی هایی که از نبود مخاطب و ضرر مالی، احتمال بروز بیماری و ... وجود داشت، چراغ تئاتر را پس از 4 ماه روشن کردند.

|

نظرات کاربران