در حال بارگذاری ...
درباره بازی قابل احترام بهنوش طباطبایی در یک نقش متفاوت

ستارگی با «مری پاپینز»

ایران تئاتر- وحید سعیدی: نمایش «مری پاینز» در تالار وحدت روی صحنه است. تاآلان چندین نمایش موزیکال براساس آثار مطرح با فوجی از ستاره های مطرح روی صحنه رفته است. آثاری که از قضا همگی با استقبال مخاطبان روبه رو شده اند. توفیق تجاری این نمایش ها چند دلیل اصلی دارد.

تاآلان چندین نمایش موزیکال براساس آثار مطرحی چون «الیورتویست»، «بینوایان»، «عروس مرده» با فوجی از ستاره های مطرح سینما و تئاتر روی صحنه رفته است. آثاری که از قضا همگی با وجود بیلت های گران قیمت با استقبال مخاطبان روبه رو شده اند. توفیق تجاری این نمایش ها چند دلیل اصلی دارد، یکی اسم و رسم خود آثار و دیگری سبک و سیاق اجراها و موزیکال بودنشان است، اما در کنار همه این ویژگی ها، مهمترین دلیلی که باعث شده تا آثاری از این دست با اقبال تجاری و... مواجه شود حضور ستاره های سینما و تئاتر در آن هاست.
در واقع خیلی از مخاطبان و یا شاید بتوان گفت اکثر آنها برای دیدن بی واسطه ستاره های مورد علاقه شان به دیدن این نمایش ها می روند. آنها برای این کار هزینه زیادی هم صرف می کنند، گذشته از قیمت بالای بلیت، هزینه های رفت و آمد و خوراکی را که حساب کنید رقم گنده ای می شود. حالا این رقم گنده برای این هزینه شده که طرف ضمن تماشای بی واسطه ستاره مورد علاقه اش از هنر بازیگری او هم لذت ببرد، یعنی آنچه را که روی پرده یا قاب تلویزیون دیده را حالا بی واسطه ببینند؛ اما در نهایت چیزی عایدش نمی شود، چون ماحصل آنچه که روی صحنه می بیند بازی های بی رمقی است که زیرحجم بالایی از حرکات ریتمیک، آواز و طراحی صحنه و لباس مدفون شده و به چشم نمی آید.
اینجا بازیگر است که باید انرژی دو صد چندانی بگذارد تا بدون اینکه از چهارچوب خارج بزند، در هیاهوی همسرایان، آواز و جلوه‌گری صحنه و لباس این نوع نمایش ها، بازی اش را به رخ بکشد. اتفاقی که شاید تا الان فقط یک نفر از پسش برآمده. آن یکی هم کسی نیست جز بهنوش طباطبایی که این روزها با نقش «مری پاپینز» در نمایشی به همین نام روی صحنه تالار وحدت است. دلیل این ادعا هم این است که مری پاپینز در بین نمایش های موزیکالی که روی صحنه رفته به ذات موزیکال است و برای اجرای صحنه ای موزیکال نشده. از همین رو از همان ابتدا برای ترانه خوانی ها، حرکات ریتمیک و... طراحی شده و بازیگر برمبنای آن چگونگی خلق شخصیت را طراحی و سپس اجرا کرده است.
طباطبایی برای به باور نشاندن «مری پاپینزی» ی که روی صحنه به آن جان داده با دو چالش روبه رواست، یک غلبه بر هیاهوی این نوع نمایش ها و دیگری ایجاد حس همذات پنداری مخاطب با کاراکتری چون مری پاپینز. او می بایست در دل این رقص و آوازها و حجم سنگین موسیقی و ... مخاطبش را با مری پاپینز همراه کند. کاری که از همان اولین لحظه حضور در صحنه آن را به درستی شروع و در نهایت به بهترین شکل ممکن به سرانجام می رساند.
نخست انتخاب لحن درست برای مری پاپینز است که در همان جا تفاوت او با دیگر آدم های نمایش را هویدا می کند، این لحن درست همراه است با طراحی درستی که برای رفتار حرکتی (نوع راه رفتن و قدم برداشتن تا حراکات دست و سر) این کاراکتر توسط بازیگر انتخاب و اجرا شده است. این طراحی هوشمندانه دو کارکرد دارد، یکی تفاوت مری پاپینز با دیگر کاراکترها را هویدا می کند و دیگری اینکه این طراحی همگام است با بخش های موزیکال و ریتمیک نمایش. در اینجا بازی بازیگر در لایه های حرکات ریتمیک و آواز خواندن ها نه تنها پنهان نمی شود، بلکه خود را به بهترین شکل ممکن بروز می دهد.
بهنوش طباطبایی در تئاتر به یک بلوغ رسیده او طی این سال ها در تئاترهای سختی بازی کرده از «فصل شکار بادبادک ها» تا فیلم – نمایش «آینه های روبه رو». او در کار اولی بیش از 90 دقیقه در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه ای تقریبا معلق یک نمایش سخت را به سرانجام می رساند و در دومی مسیر استحاله شدن یک دختر را باز آفرینی می کند. آنهم در دو مدیوم صحنه و تصویر. او با کوله باری از این تجربیات به مصاف نمایش موزیکال مری پاپینز رفته و از پس آن برآمده است.




نظرات کاربران