در حال بارگذاری ...
  • با تحلیلی بر آرای جامعه‌شناس آلمانی بررسی شد (بخش اول)

    تاثیر کلان‌شهر بر حیات ذهنی شخصیت‌های نمایشی

    ایران تئاتر: متن پیش رو بخش اول مقاله ای با عنوان «تاثیر کلان‌شهر بر حیات ذهنی شخصیت‌های نمایشی» به قلم علی رویین است که در همایش پژوهشی« شهر، شهروندی و تئاتر »سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در قالب یک کتاب منتشر شد.

    پژوهش حاضر می‌کوشد با رویکردی تحلیلی و تمرکز بر آرای فیلسوف ـ جامعه‌شناس آلمانی گئورگ زیمل، چگونگی تاثیرپذیری شخصیت‌های نمایشی را از عناصر اصلی سازگانی و ساختاری شهرها واکاوی کرده و روابط حاکم بر آنها را مورد ارزیابی قرار دهد.
     برای انجام این تحلیل، پس از ارائهٔ تعاریف کاربردی از مفاهیم اصلی مورد بررسی ـ شهر، کلان‌شهر و حیات ذهنی ـ با دسته‌بندی شاخص‌های پیشنهادی زیمل در چهار عنوان ـ بنیاد روان‌شناختی فرد کلان‌شهری، تاثرات پایدار، دل‌زدگی و احتیاط ـ ساختار اجرایی پژوهش را ترسیم کرده و سپس، با تحلیل تطبیقی مفاهیم اصلی و شاخص‌های چهارگانهٔ زیمل، فرضیهٔ اصلی خود را مبنی بر چیرگی کلان‌شهر بر شخصیت‌های آثار نمایشی، با تمرکز بر کنش‌گری شخصیت‌های برگزیده از دو نمایشنامهٔ ایرانی ـ به قلم اسماعیل خلج ـ بیازماید.
    فرایند تحلیلی پژوهش، با بررسی کنش‌های شخصیت‌های برگزیده به واسطهٔ ویژگی‌های هشت‌گانهٔ کلان‌شهر به پایان می‌رسد. برایند پژوهش، بیانگر تایید فرضیهٔ پژوهش در دو سطح انطباقی (در نمایشنامهٔ گلدونه خانوم) و نسبی (در نمایشنامهٔ شبات) است. همچنین، چیرگی شاخص سوم پژوهش یعنی نگرش دل‌زده، بر سه شاخص دیگر و نسبی بودن شاخص احتیاط در نمایشنامه‌های مورد بررسی تایید می‌شود. در نهایت امید است یافته‌ها و الگوی تحلیلی پژوهش حاضر، روشنگر اهمیتِ جایگاه و نقش پدیدارِ تئاتر در راستای بهبود کیفیت و فرایند شهرنشینی بوده و نیز گام کوچکی باشد برای ترغیب و انجام پژوهش‌های کیفی و کمّی بیشتر در حوزه‌های مشترک تئاتر و شهر.
    چنان‌که گفته شد، پژوهش حاضر می‌کوشد با تمرکز بر آرای گئورگ زیمل  در یکی از مهم‌ترین آرای جامعه‌شناختی او دربارهٔ شهر ـ مقالهٔ کلان‌شهر و حیات ذهنی  ـ چگونگی تاثیرگذاری شهر (به مثابه یک فرم یا قالب اجتماعی ) را بر کارکنش‌های ذهنیِ شخصیت‌های برگزیده از یک نمایشنامه‌نویس ایرانی ـ اسماعیل خلج ـ واکاوی کند. برای رسیدن به این هدف، نخست با طرح دو پرسش اصلی، حدود و گسترهٔ پژوهش تعیین شده و پس از بازخوانی یافته‌های به دست آمده از دیگر پژوهش‌های انجام‌گرفته در حوزهٔ تئاتر و شهر، تحلیل سنجه‌های گزینش شده از نمایشنامه‌ها با استفاده از مفاهیم کلیدی به انجام می‌رسد.
     نقشهٔ راه پژوهش با تمرکز بر دو پرسش زیر ترسیم می‌شود:
    الف) مهم‌ترین شاخص‌های اثرگذارِ کلان‌شهر بر شخصیت‌های مورد بررسی چیست؟
    ب) کنش‌گری شخصیت‌های نمایشی تا چه اندازه وامدارِ فضا و سازگان شهری حاکم بر نمایشنامه‌ها است؟

    پیشینه
     در میان پژوهش‌های پرشمار انجام گرفته در حوزهٔ شهر و شهرسازی و پژوهش‌های کم‌شمار در حوزهٔ تحلیل متون و شخصیت‌های دراماتیک ـ با رویکرد جامعه‌شناختی ـ شمار اندکی از آنها دارای رویکرد تحلیلیِ نزدیک به رویکرد پژوهش حاضر بوده و شمار پژوهش‌های انجام گرفته با محوریت شهر و تئاتر (با تمرکز بر تحلیل تاثیر شهر در متون و شخصیت‌های نمایشی) به تحقیق ، نزدیک به صفر است. از آن میان می‌توان موارد زیر را برشمرد. نخستین پژوهش با عنوان تصویرهای ذهنی و مفهوم مکان (به قلم رعنا سادات حبیبی)، با تمرکز بر مفاهیم زمان و مکان در گسترهٔ شهر، عوامل موثر در کیفیت مشاهده و ثبت تصاویر شهری را در ذهن مردم ـ در جایگاه شهروندان ـ از منظر دانش شهرسازی و با رویکردی توصیفی، در ساختاری منسجم مورد ارزیابی قرار داده است. پژوهش دیگر با عنوان کلان‌شهر و نگرش دل‌زده (به قلم ارسلان ریحان‌زاده) با تمرکز بر مقالهٔ زیمل ـ کلان‌شهر و حیات ذهنی ـ و عنصر دل‌زدگی، تفسیری شخصی از مناسبات زندگی شهری در شهر تهران ارائه کرده که از منظر چهارچوب نظری با پژوهش حاضر مشابه و گه‌گاه منطبق است. زیمل: پرسه‌زنی خوشه‌چین (به قلم مهدی ادیبی سده و محمود رشیدی) با زبانی متبختر و رویکردی الصاقی و نه تحلیلی، عناوین و تخیلات نویسندگان خود را به شکلی ناپخته و مشابه با نظریهٔ برچسب‌زنی، به اندیشه‌های زیمل پیوند داده و کوشیده است با داعیهٔ تمرکز بر تفسیرِ شخصی تُنک و نارسای خود، مسئلهٔ زمان تاریخی و تاریخ فلسفه را، ذیل مرور روزنامه‌ای آثار زیمل گزارش کند. در مقالهٔ بعدی با عنوان پیشنهاد روشی برای تحلیل شخصیت شهر (نوشتهٔ مهتا میرمقتدی) نویسنده کوشیده است با معرفی و سپس ترکیب دو روش رایج در شناخت شهرها ـ یعنی ساخت اصلی و برداشت از نسج شهری ـ و نیز با تفکیک عناصر اصلی شهرها به دو بخش انسان‌ساخت و طبیعی، به روشی برای مطالعهٔ شخصیت یا هویت کالبدی یک شهر، برسد. مقالهٔ بعدی، بررسی وجوه توسعه پایدار محیطی در معماری تئاتر شهر تهران با رویکرد پدیدارشناسی (از قرشی مینا آباد و دیگران) چنان‌که از عنوان آن برمی‌آید، با تمرکز بر آرای یک معمار فنلاندی ـ یوهانی پالسما ـ به بررسی و واکاوی عناصر اصلی معماری در ساختمان تئاتر شهر تهران پرداخته است. همسان با پژوهش پیشین، نوشتار دیگری با عنوان بررسی طراحی مجموعه تئاتر شهر و تاثیر آن بر ارتقا سطح فرهنگ جامعه (به قلم صیاف و جانی‌پور) پیوند میان تئاتر و شهر را در نقطهٔ اشتراک هردو ـ این بار در بنای تئاتر شهر اهواز ـ مورد بررسی قرار داده است. به سوی منظر فرهنگی در شهر (به قلم منصوری و آتشین بار) مقالهٔ دیگری است که با بررسی خیابان ولیعصر تهران با محوریت کمیت و رخدادهای اجتماعی، از منظر دیگری به ساختمان تئاتر شهر، در جایگاه یکی از قدیمی‌ترین نمادهای فرهنگی، پرداخته است.
     با توجه به موارد یادشده و با استناد به پایگاه اطلاعات علمی ایران، می‌توان گفت عمده پژوهش‌های صورت‌گرفته در حوزهٔ تحلیل مناسبات تئاتر و شهر، با تمرکز بر وجوه شهرسازی و معماری به انجام رسیده و بر این اساس، پژوهش حاضر نخستین گام در راستای تحلیل متون و شخصیت‌های نمایشی با تمرکز بر وجوه شهری و دراماتیک ـ به صورت هم‌زمان ـ تلقی می‌شود.

    مفاهیم کلیدی
    در این بخش هم‌زمان با ارائهٔ تعاریف کاربردی از مفاهیم کلیدی، مهم‌ترین سنجه‌ها و سنجش‌گرهای تحلیلی در پژوهش حاضر ارائه می‌شود.

    شهر/ کلان‌شهر
     تعریف و بیان مفهوم شهر و کلان‌شهر، به اندازهٔ گسترهٔ دربرگیرندگی رویکردها، رخدادها، ساختارها و سازگان‌های این دو مفهوم است. در ساحت واژگانی و در زبان پارسی ، شهر از واژهٔ خشتر یا خشتهر در اوستا گرفته شده و در ایران باستان، با دو معنی کنونی شهر و نگهبان شهر، کاربرد داشته و در معنای پادشاهی و توانایی یا سلطنت و اقتدار نیز به کار می‌رفته (پورداوود، 1355: 55). همچنین شهر به معنای قلمرو حکومت، شهربان (یا خشترپاون) (پاکزاد، 1384: 95و94). در پارسی میانه دچار دگرگونی ظاهری ـ به شار ـ شده و با معانی نزدیکِ دیگری چون مُلک، سرزمین و شاهنشاهی کاربرد داشته (نیبرگ، 1382: 183). این‌چنین است بازتاب واژهٔ شهر در شاهنامهٔ فردوسی در واژهٔ پیوندیِ ایرانشهر ، با پیوند شهر و شهریاری یا دارندهٔ توانی قدسی و برین (پیوسته با قدرتی برین) و کاربردی زمینی یا برزمینی برای نامیدن پهنهٔ یک کشور (سلطانزاده، 1390: 16 ـ 14).
     از دید جامعه‌شناختی، شهر بستر مطالعهٔ پدیده‌ها و آزمایشگاه جامعه‌شناسی است (ربانی، 1385: 16). مکانی که دربرگیرندهٔ کنش‌های اجتماعی گوناگونِ گروه‌های اجتماعی است (وبر، 1370: 55)؛ سکونت‌گاهی بزرگ و دایمی (Kuper:1996 و Goodall:1987). که مرکز فعالیت‌های اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اداری بوده و ویژگی اساسی آن تراکم جمعیت است (آندرانویچ و ریپوسا، 1380: 21).
    این زیستگاه انسان‌ساخت، دربردارندهٔ تمرکز جمعیتیِ نسبتا پایدار، خرده‌فرهنگ‌های پرشمار، (فکوهی، 1383: 29) شخصیتی پویا و درحال تغییرِ مدام (Mackerown، 2004: 2) و در نهایت، رخدادهای منحصربه خود (Chalupsky: 1998: 3) است.
     سازمان ملل در سال 1989 شهر را، مکانی با تراکم بالای جمعیت و مرکزیت سیاسی، اداری وتاریخی تعریف کرده که در آن، فعالیت اصلی مردم، غیرکشاورزی است و به دست دولت محلی اداره می‌شود. تعریفی که با یک نقطهٔ اشتراک ـ بی‌توجهی به نقش فرهنگ و هنر در پیدایش شهر ـ و چند نقطهٔ افتراق جزئی ـ در خصوص حدود و داده‌های آماریِ جمعیت‌محور ـ در قانون تقسیمات کشوری ایران  نیز به چشم می‌خورد.
     با تمرکز بر جنبه‌ها، رویکردها و یا تخصیص ویژگی‌های گوناگون دیگری به پدیدهٔ شهر، می‌توان شهر را در گسترهٔ ژرف‌تری تحدید و تعریف کرد؛ جن هاروی در کتاب خود (2009) در بررسی نسبت تئاتر و شهر، شهر را انگاره‌ای از نسبیت‌گرایی و پویایی تعریف کرده که تئاتر می‌تواند ما را در درک چگونگی زیست در این انگارهٔ پویا، یاری دهد (هاروی، 1393: 22ـ17). «انگاره‌ای» که سالن‌های تئاتر موجود در آن، به مثابه یکی از نشانه‌های اصلی آن تلقی شده و خواسته یا ناخواسته، از دید تعریف‌کنندگان شهر در سازمان ملل و برنامه‌ریزان شهری در ایران، پنهان مانده است. همچنین به تبع گوناگونی معیارهای تعریف شهر از جمله پیوستگی آبادانی ـ به سبک فرانسوی ـ (فیالکوف، 1388: 14) و یا با اتخاذ رویکردهای تحلیلی متن‌محور (شهر به مثابه متن)، موقعیت محور (زمان و مکان محور) و دیگرمانندها، مفهوم شهر را می‌توان کاوید.
     اما مفهوم دیگری که در آغاز، برساختهٔ سازگان شهری بوده و اکنون دربرگیرندهٔ آن تلقی می‌شود، کلان‌شهر نام دارد. کلان‌شهر یا مادرشهر ، دارای تمامی ویژگی‌های یک شهر بوده و مهم‌ترین عنصر ممیز در تعریف آن، شمارِ افزونِ جمعیت و کنش‌گران یا شهروندان موجود در آن است. بنابر تعاریف شهرسازی، کلان‌شهر به شهری اطلاق می‌شود که یک میلیون نفر و یا بالاتر جمعیت داشته و نیز، دارای مرکزیت دولتی و شاخص‌های جمعیت‌شناختی ـ از جمله زندگی کردن حداقل 500000 نفر در فاصلهٔ زمانی 45 دقیقه از مرکز شهر ـ است.


    حیات ذهنی
     برای دریافت مفهوم حیات ذهنی ـ در جایگاه مفهوم مورد تحلیل این پژوهش و نیز، برساختهٔ ادراکیِ زیمل ـ می‌باید، هم‌زمان با تعریف این مفهوم در جایگاه بنیادین خود یعنی در دانش روان‌شناسی، مفهوم شهر را در آرای گئورگ زیمل، به ویژه در مقالهٔ بسیار مهم و اثرگذار او ـ کلان‌شهر و حیات ذهنی ـ نیز، مورد بازخوانی قرار داد؛ چرا که حیات ذهنی در گام نخست، برایند زندگی انسان (در ساحت روان‌شناختی) در سازگان شهری (در ساحت جامعه‌شناختی) بوده و محصولی است که هم‌زمان به شیوهٔ خودآگاه و ناخودآگاه، بر و در انسان شهری، بُوش و زیست می‌یابد.

     زیمل در مقالهٔ یادشده، به صورت مستقیم به تعریف شهر نپرداخته، بلکه با تمرکز بر ویژگی‌های شهر، شهروندان و زندگی شهری، زوایای پنهان و چگونگی تاثیر محیط شهر بر سبک زندگی شهرنشینان (فیالکوف، 67:1388) را واکاوی کرده است. کلان‌شهر و حیات ذهنی دربرگیرندهٔ رابطهٔ میان خصوصیات شهر و طبایع فرد است و پرسش اصلی زیمل در آن، به دنبال یافتن شیوهٔ تبیین منش روشنفکرانهٔ نفسانیات [درونیات یا اندیشه‌های فرد کلان‌شهری: فردی که در کلان‌شهر به صورت پیوسته زندگی می‌کند] در مقایسه با منش مبتنی بر احساسات و روابط عاطفی فرد ساکن در یک شهر کوچک است؛ فرایندی که در مسیر خود و به واسطهٔ شیوهٔ مبادلهٔ کالا (مقولهٔ اقتصاد پولی)، تحریکات عصبی، پیدایش گروه‌های دومین (گروه‌های جدید: غیر از خانواده و همسالان) از گروه‌های نخستین (خانواده و گروه همسالان) و تنش‌های درون و برون گروهی میان آنها، سبب پیدایش گونه‌ای از زندگی یا حیات شده که ریختار برونی و درونیِ آن را می‌توان به شکل مستقیم و بی‌واسطه در شهروندان یک شهر یا کلان‌شهر و به شکل غیرمستقیم و با واسطه در بازنمود، تفسیر و تاویل آن، در آثار هنری ـ در اینجا متون نمایشی ـ مورد واکاوی قرار داده و همگام و هم‌رای با زیمل، آن را حیات ذهنی یا زندگی اندیشگانی نام داد و خواند.
     این گونه از حیات در اندیشهٔ زیمل، به واسطهٔ مکان زندگی و شماری از شاخص‌های جامعه‌شناختی، گونه‌گون و متفاوت تعبیر می‌شود. حیات ذهنی ـ با احتساب یک فرد به مثابه سنجش‌گر و شاخص اصلی ـ متشکل است از بنیادهای درونی (حسی) و بیرونی (اجتماعی). بنیاد(های) درونی یا حسی، به دلایلی چون ضربان، حرکت و تنوع زندگی اقتصادی، آگاهی اجتماعی، تصاویر و تصورات ذهنی و ماهیت و ساختار روابط فردی و میان‌فردی، که به واسطهٔ حضور یا بودباشِ [سکنی‌گزیدن یا ساکن شدن یا بودن] فرد در شهر یا روستا رقم می‌خورد، درونی یا حسی نامیده می‌شود (زیمل، 1372: 54). اما بنیاد(های) بیرونی، که محصول حیات اجتماعی (غیرذهنی یا وابسته به کنش‌های غیرشخصی) یک فرد در جامعه ـ شهری یا روستایی ـ است، دربرگیرندهٔ داشته‌ها و تاثیرات اکتسابی‌ای است (همان‌جا) که به صورت خواسته یا ناخواسته فرد را پذیرای خود کرده و شیوهٔ زندگی او را همراه با بنیاد درونی، در سه شکل چیره، برابر و کم، تعیین می‌کند.
    به سخن دیگر منظور از حیات ذهنی در این نوشتار، نمود کرداری و گفتاری یا کُنشیِ افرادی است که به واسطهٔ حضور و کنش‌گری در شهرها و کلان‌شهرها، بازتاب‌دهندهٔ ویژگی‌های قطعی و بارز این سازگان‌های اجتماعی شده و به تبعِ آن، شهروند و فرد کلان‌شهری قلمداد، شناخته و خوانده می‌شوند.
     
    بحث و بررسی
     در این بخش، با استفاده از شاخص‌های چهارگانهٔ پیشنهادی زیمل در کلان‌شهر و حیات ذهنی، تحلیل کارکنش‌های شخصیت‌های اصلی ـ هاشم و گلدونه خانوم ـ در دو نمایشنامهٔ شبات  و گلدونه خانوم  نوشتهٔ اسماعیل خلج به انجام می‌رسد. از جمله دلایل گزینش این دو شخصیت و نمایشنامه می‌توان به اشتراک در زمان نگارش، وجود نمودهای بارز اجتماعی (اشخاص متعدد در اجتماع و...) و تکرارشدن و همسانیِ وجوه نمایشی این دو اثر (مکان، اشخاص، شیوهٔ روایی، تمرکز بر نقش شهر و تاثیر و تاثر اشخاص در آن) در اغلب نمایشنامه‌های نویسنده اشاره کرد.

    بنیاد روان‌شناختی فرد کلان‌شهری:
     نخستین شاخص قابل استنباط از مقالهٔ زیمل، برای تحلیل کنش‌گری فرد کلان‌شهری و نسبت او با سازگان شهری، تحلیل بنیاد روان‌شناختی فرد کلان‌شهری است. این سنجش‌گر یا شاخص، محصولِ دگرگونی تند، شتابان و بی‌وقفهٔ محرک‌های عصبیِ برونی و درونی بر فرد کلان‌شهری است (همان، 55) که برای تحلیل آن، تفکیک و تحلیل تاثرات لحظه‌ای و آنچه ماقبل یا پیش از تاثرات لحظه‌ای وجود دارد، الزامی و اجتناب‌ناپذیر است.
     در نمایشنامهٔ شبات، با هاشم که شخصیتی عصیانگر است روبه‌رو هستیم. کنش‌های گفتاری و کلامی وی، محصول فشارهای مکرری است که به واسطهٔ ارتباط او با افراد پیرامونش ـ از همسر گرفته تا صاحبخانه ـ با پیشرفت نمایشنامه، به مرور افزایش یافته و بنیاد روان‌شناختی این شخصیت را دچار تاثرات شکننده و جبران‌ناپذیر ذهنی (یا روحی) می‌کند.
     این فرایند را می‌توان در نمایشنامهٔ گلدونه خانوم نیز، با شمایل و ظاهر دیگری مشاهده کرد. گلدونه خانوم، شخصیتی واقعی و در عین حال نمادین است. نمادی از زنان تنهایی که شوهرانشان آنها را به حال خود رها کرده و هماورد آنان در شمایل یک گلدونهٔ واحد یا زن نمادین تبلور یافته است؛ زنی که دربردارندهٔ کیفیات و خصوصیات شخصیتیِ تمام زنان پیدا و ناپیدای نمایشنامه بوده و محرک‌های متاثرکنندهٔ او، همانندِ شخصیت هاشم در شبات، ناشی و برایند گزینش زندگی در شهری به مراتب بزرگ‌تر از شهرِ پرورانندهٔ ذهن و روح اوست.
     پرخاشگری، خودآزاری و دیگرآزاری، به ترتیب مهم‌ترین ویژگی‌های شخصیت هاشم را تشکیل می‌دهند. ویژگی‌هایی که برایند و محصول محرک‌های بیرونی ـ شامل: روابط پرتنش و متقابل با همسایه‌ها و همسر (خلج، 1383: 439ـ435)، مرگ فرزندش در گذشته (همان، 452)، برقراری رابطهٔ نامتعارف و نامشروع جنسی (همان، 453) و تقاضای کمکِ خواهرش (همان، 466) ـ و محرک‌های درونی ـ شامل: خودآزاری، دیگرآزاری و آگاهی از فساد و خیانت همسرش (همان، 475ـ465) ـ بر او چیره بوده و با پیشروی روایت و افزایش آگاهی هاشم از زوایای پنهان و وجوه ناپیدا و آثار دردناک محرک‌های یادشده، تقویت و تثبیت می‌شود.
     در گلدونه خانوم، شخصیت گلدونه که پرداخت ژرفتری از گذشتهٔ او ـ توسط دیگر زنان ناپیدای نمایشنامه ـ در نمایشنامه ارائه شده، بیشترین تاثیر را، در فرایند بازخوانی و مرور ذهنیِ محرک‌های درونی ـ شامل: یادآوری دوران کودکی و گذشته خود (همان، 130ـ133)، آینده‌نگری (همان، 131)، خیال‌پردازی (همان، 133)، ترس از تنهایی (همان، 132) ـ و سپس بیرونی ـ شامل: تجاوز به حریم شخصی (همان، 126، 128)، انتخاب شغل (همان، 131)، انتخاب نام مستعار (همان، 132) ـ واقع‌شده در گذشتهٔ خود، پذیرفته است.
     فصل مشترک هر دو شخصیت را، می‌توان در نبود و نداشتن هدف یا انگیزهٔ زندگی جست. چنان‌که از مشخصات و شیوهٔ کارکنش‌های هاشم و گلدونه خانوم برمی‌آید، آنان نیز مانند افراد توصیف‌شده توسط زیمل (زیمل، 1380: 231)، با هیچ گونه ایدهٔ مشترک و انگیزهٔ راسخی، زندگی نمی‌کنند؛ بلکه هستی آنها، پاسخی است به محرک‌های درونی و بیرونی آنها و از این رو، برایند این فروپاشی یا نابسامانی روانی و اجتماعی ـ در مقیاس دو هستنده یا فرد نمایشی ـ بنیاد روان‌شناختی آنها را، به دلیل پیوستگی و شتاب بیش از اندازهٔ دگرگونیِ محرک‌ها، از میان می‌برد و پایان زندگی آنها را در نمایشنامه، با مرگی خودخواسته رقم می‌زند.




    مطالب مرتبط

    با تحلیلی بر آرای جامعه‌شناس آلمانی بررسی شد (بخش دوم)

تاثیر کلان‌شهر بر حیات ذهنی شخصیت‌های نمایشی
    با تحلیلی بر آرای جامعه‌شناس آلمانی بررسی شد (بخش دوم)

    تاثیر کلان‌شهر بر حیات ذهنی شخصیت‌های نمایشی

    ایران تئاتر: متن پیش رو بخش دوم مقاله ای با عنوان «تاثیر کلان‌شهر بر حیات ذهنی شخصیت‌های نمایشی» به قلم علی رویین است که در همایش پژوهشی«شهر، شهروندی و تئاتر»سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در قالب یک کتاب منتشر شد.

    |

    معاون هنری وزیر  در حاشیه همایش «شهر، شهروند و تئاتر»عنوان کرد:

برگزاری همایش‌ها راهی برای رسیده به ایده‌ها نو
    معاون هنری وزیر در حاشیه همایش «شهر، شهروند و تئاتر»عنوان کرد:

    برگزاری همایش‌ها راهی برای رسیده به ایده‌ها نو

    علی مرادخانی معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با ابراز خرسندی از برگزاری همایش «شهر، شهروند و تئاتر» گفت: «مباحث مطرح‌شده در میزگردهای این نوع همایش‌ها و سمینارها، کمکی است برای جرقه ایده‌های نو تا به فراخور حال، آنها را به مرحله اجرا برسانیم.»

    |

    وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اختتامیه جشنواره تئاتر فجر گفت:

ایران به حوزه تئاتر نگاه می‌کند
    وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اختتامیه جشنواره تئاتر فجر گفت:

    ایران به حوزه تئاتر نگاه می‌کند

    اختتامیه سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاون هنری وزیر، مدیرکل هنرهای نمایشی، دبیر جشنواره مدیران فرهنگی و هنری، هنرمندان، گروه‌های نمایشی و اصحاب رسانه در تالار وحدت برگزار شد. سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در این ...

    |

    با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سی و هشتمین جشنواره تئاتر فجر برگزیدگان خود را شناخت

بیگانه در خانه؛شاه ماهی فجر38
    با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سی و هشتمین جشنواره تئاتر فجر برگزیدگان خود را شناخت

    بیگانه در خانه؛شاه ماهی فجر38

    اختتامیه سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاون هنری وزیر، مدیرکل هنرهای نمایشی، دبیر جشنواره مدیران فرهنگی و هنری، هنرمندان، گروه‌های نمایشی و اصحاب رسانه در تالار وحدت برگزار شد. اهدای جوایز برگزیدگان بنیاد حفظ آثار، بخش رادیو ...

    |

    معاون صدای رسانه ملی در حاشیه حضور در جشنواره تئاتر فجر:

پوشش باکیفیت جشنواره تئاتر فجر وظیفه رسانه ملی است
    معاون صدای رسانه ملی در حاشیه حضور در جشنواره تئاتر فجر:

    پوشش باکیفیت جشنواره تئاتر فجر وظیفه رسانه ملی است

    حمید شاه‌آبادی در حاشیه تماشای رادیوتئاتر «سردار عشق» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با اشاره به حمایت رادیو از این رویداد هنری گفت: پوشش باکیفیت جشنواره تئاتر فجر از وظایف رسانه ملی است. اداره کل هنرهای نمایشی رادیو نیز باید به نیازهای مجموعه شبکه‌های رادیویی در زمینه ...

    |

    مرور ایران تئاتر بر حضور زنان در 8 سال اخیر جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر

قدم های آهسته و مقتدر زنان در تئاتر ایران
    مرور ایران تئاتر بر حضور زنان در 8 سال اخیر جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر

    قدم های آهسته و مقتدر زنان در تئاتر ایران

    ایران تئاتر: در روند جشنواره سی‌وهشت ساله تئاتر فجر که با انگیزه ارزیابی سالانه فعالیت هنرمندان عرصه تئاتر شکل گرفت، با نگاهی اجمالی، می توان دریافت حضور زنان هنرمند سال های سال به شکلی کم رمق ولی محسوس تداوم داشته تا اینکه در سال های اخیر به قدم های آهسته و مقتدر زنان در ...

    |

    شهرام کرمی در مراسم رونمایی از کتاب و سایت جشنواره تئاتر فجر گفت:

سایت فضایی تعاملی برای مخاطبان داخلی و خارجی فراهم می‌کند
    شهرام کرمی در مراسم رونمایی از کتاب و سایت جشنواره تئاتر فجر گفت:

    سایت فضایی تعاملی برای مخاطبان داخلی و خارجی فراهم می‌کند

    به گزارش ایران تئاتر آیین رونمایی از کتاب تاریخچه و فاز اول سایت جامع جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر عصر امروز یکشنبه 20 بهمن‌ماه در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد. شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی در این مراسم گفت: سایت جامع جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر فضایی تعاملی ...

    |

    امروز از رادیو نمایش همزمان با اجرا در فجر38

نمایش رادیویی «سردارعشق» زنده پخش می‌شود
    امروز از رادیو نمایش همزمان با اجرا در فجر38

    نمایش رادیویی «سردارعشق» زنده پخش می‌شود

    رادیو تئاتر «سردار عشق» با موضوع سپهبد شهید قاسم سلیمانی به کارگردانی بهرام ابراهیمی عصر امروز یکشنبه نوزدهم بهمن ماه هم زمان با اجرا در تالار رودکی به صورت زنده از رادیو تئاتر پخش می‌شود.

    |

    از سوی دبیرخانه جشنواره

نامزدهای مسابقه نمایش‌های خیابانی فجر38معرفی شدند
    از سوی دبیرخانه جشنواره

    نامزدهای مسابقه نمایش‌های خیابانی فجر38معرفی شدند

    نامزدهای دریافت جوایز بخش مسابقه نمایش های خیابانی سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در 6 رشته موسیقی، طراحی فضا، بازیگری مرد، بازیگری زن، طرح و ایده‌پردازی و کارگردانی معرفی شدند.

    |

    نظرات کاربران