در حال بارگذاری ...
  • در نشست رونمایی نمایشنامه «غلامرضا لبخندی» مطرح شد

    رئالیسم سطحی نمی‌تواند اکنونیت ما را پاسخگو باشد

    مراسم رونمایی و نقد و بررسی نمایشنامه «غلامرضا لبخندی» به نویسندگی کهبد تاراج با حضور شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

    به گزارش ایران تئاتر، آیین رونمایی و نقد و بررسی نمایشنامه «غلامرضا لبخندی» به نویسندگی کهبد تاراج در قالب تازه‌ترین پروژه «کتاب نو» چهارشنبه دوم بهمن‌ماه با حضور شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

    در این برنامه که با پخش قسمت هایی از نمایش «غلامرضا لبخندی» به نویسندگی و کارگردانی کهبد تاراج همراه بود، شهرام زرگر مدرس دانشگاه و مترجم، عباس جمالی بازیگر و کارگردان تئاتر و میلاد نیک آبادی مدرس و کارگردان تئاتر با کارشناسی و اجرای احسان زیورعالم روزنامه نگار، پژوهشگر و منتقد تئاتر به نقد و بررسی نمایشنامه پرداختند.

    شهرام زرگر در اغاز سخنانش در این نشست گفت: من نمی دانم کسی که این نمایشنامه را می خواند تا چه اندازه جنبه های هنری آن را متوجه می شود. این در حالی است که نگاه اجرایی در این نمایشنامه خیلی بیشتر از صناعت ادبی به چشم می آید.  این سنت که نمایشنامه ای چاپ شود اما برای اجرا دچار محدودیت هایی شود، امیدوارم به زودی برچیده شود.  

    عباس جمالی نیز در بخشی دیگر از این نشست بیان کرد: هر نمایشنامه ای که از نویسندگان ایرانی به ویژه از نسل خودمان منتشر می شود خیلی خوشحال می شوم. کهبد تاراج هم که جای خود دارد و در این سال ها برای رسیدن به یک زبان و فضای مخصوص به خودش کوشش کرده است. واقعیت این است که این نمایشنامه درباره یک سوژۀ شر است که در دوره ای بسیار خبرساز بوده و یک سرزمین را تحت تاثیر قرار داده است.  سوژه شر معمولاً در سه وضعیت تعریف می شود. اگر بخواهیم خیلی مختصر بگوییم وضعیت اول وضعیتی است که نمی دانیم یک سوژه چه می خواهد بگوید و زمانی که به تولید می رسد، چه در متن و چه در کنش ها چون جامعه نمی تواند آن را شناسایی کند، شر خطابش می کند. گفتمان دوم گفتمانی است که سوژه می خواهد که در سیستم حل شود، اما این فضای موجود است که آن را نمی پذیرد. در بخش سوم هم ما با سوژه های شری روبه رو هستیم که درباره کاراکترهایی می گوید که به عنوان هیولا معرفی می شوند که نمایشنامه «غلامرضا لبخندی» هم از این دست محسوب می شود.

    شهرام زرگر در بخشی دیگر از سخنانش در این نشست گفت: درام نویسان ما طبیعتاً بخش از آنچه که افکار عمومی را در زمانی قانع کرده، می تواند به عنوان ملاتی برای استنادبخشی به اثر مورد استفاده قرار دهند.

    میلاد نیک آبادی  نیز در ادامه این نشست در سخنانی گفت: ما در نیمه دوم دهه هفتاد شاهد اتفاقات تاریخی مهمی بودیم.در نمایشنامه «غلامرضا لبخندی» نکاتی هست که ممکن است این متن را به تئاتر مستند نزدیک کند و حتی می تواند این سوءتفاهم را ایجاد کند که اثری مستند است. اتفاقی که در نمایشنامه می افتد این است که مسئله کاراکتر و سوژه در آن از دو جهت قابل بررسی است. یکی از این ها وجه نمادین و دیگری وجه واقعی سوژه است. به نظر من در این متن این مسئله تا اندازه ای سر در گم است؛ به این دلیل که اسم نمایشنامه وجوهی واقعی از سوژه را یادآوری می کند ولی در متن ویژگی های نمادین کاراکتر خیلی بیشتر می شود. در واقع سوژه بین این دو وجه در رفت و آمد است ووقتی به وجه واقعی خودش نزدیک تر می شود خطری آن را تهدید می کند که به بعد احساسات گرایی و سانتی مانتالیسم نزدیک می شود و به نظرم این مسئله ای که باید نمایشنامه را از آن زدود.

    کهبد تاراج نویسنده نمایشنامه «غلامرضا لبخندی» در ادامه این نشست در سخنانی گفت: من تقریباً تمام اخبار و اطلاعاتی را که در زمان وقوع ماجرای واقعی شخصیت نمایشنامه منتشر شده بود دنبال کردم ولی هرگز نخواستم آن ها را وارد این درام کنم. به جز مونولوگ دادستان جای دیگری اشاره به اسناد و اطلاعاتی که در این باره وجود داشت نکردم. باید قبول کنیم که محدودیت ها و شرایط  اجازه چنین کاری را به ما نمی دهد و نمی توانیم خیلی چیزها را بازگو کنیم. در واقع من دلم برای این شخصیت سوخت که داستانش را نوشتم و درباره او قضاوتی نکردم.

    عباس جمالی نیز در بخشی دیگر از سخنانش در این نشست بیان کرد: از باب مسئله رئالیسم در تئاتر به عنوان یک تولیدکننده همیشه این برایم محل سئوال است که چه واقیتی و کدام واقعیت. آیا اخبار و اطلاعاتی که رسانه های ارتباط جمعی در اختیار ما می گذارند، حقیقتاً به مثابه واقعیت باید تلقی کرد؟ واقعیت این است که آن جنس از رئالیسم که با تعریف های سطحی و مخدوش پیش می آید دیگر نمی تواند اکنونیت ما را پاسخ دهد.    

     




    مطالب مرتبط

    در نشست «سه‌شنبه‌های پژوهشی تئاتر» مطرح شد

تئاتر مستند روایت‌های رسمی را به پرسش می‌گیرد
    در نشست «سه‌شنبه‌های پژوهشی تئاتر» مطرح شد

    تئاتر مستند روایت‌های رسمی را به پرسش می‌گیرد

    ششمین نشست از دور اول نشست‌های تخصصی دفتر پژوهش و انتشارات اداره کل هنرهای نمایشی‌های با موضوع «چیستی و ماهیت تئاتر مستند در جامعه امروز» سه‌شنبه 17 دی‌ماه در سالن مشاهیر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

    |

    نگاهی به اجراهای تجربی تئاتر در تماشاخانه های تهران

تجربه‌های انگشت‌شمار
    نگاهی به اجراهای تجربی تئاتر در تماشاخانه های تهران

    تجربه‌های انگشت‌شمار

    ایران تئاتر:رسانه‌های نوظهور هنر تئاتر همچون نمایش‌های مستند، تجربی، پرفورمنس، تئاتر تعاملی و گونه‌هایی از این دست سهم قابل توجهی از پویایی و تکثر فعالیت‌های نمایشی را به خود  اختصاص می‌دهند.

    |

    تاملی بر نمایشنامه «هفت روز از تیر شصت»

دیالکتیک حاکم بر تئاتر مستند سیاسی
    تاملی بر نمایشنامه «هفت روز از تیر شصت»

    دیالکتیک حاکم بر تئاتر مستند سیاسی

    ایران تئاتر_علی رحیمی:مستند سیاسی «هفت روز از تیر شصت» اگرچه به خاطر عدم ارتباط موضوعی اپیزودها به یکدیگر با ضعف هایی روبروست، اما بی شک به واسطه وسواس نمایشنامه نویس در ارائه مستند و بدون دستکاری اطلاعات بزرگترین واقعه تروریستی کشور و توجه به دیالکتیک حاکم بر تئاتر مستند ...

    |

    نگاهی  به اهمیت  «تئاتر مستند» به بهانه اجرای نمایش هفت روز از تیر شصت

الزام به واقع‌گرایی اهمیت یک جامعه آگاه است
    نگاهی به اهمیت «تئاتر مستند» به بهانه اجرای نمایش هفت روز از تیر شصت

    الزام به واقع‌گرایی اهمیت یک جامعه آگاه است

    ایران تئاتر- کیارش وفایی: حوزه «تئاتر» از شاخه‌های مناسب و کارآمد عرصه هنرهای نمایشی است که با زیرمجموعه‌های خود می‌تواند نقش بسزایی را برای مخاطبان خود داشته باشد. «تئاتر مستند» یکی از آن زیرمجموعه‌هایی است که از دیرباز تا به حال نسبت به رخدادهای مهمی که در جهان شکل ...

    |

    در واکاوی ایران تئاتر از بزرگترین حادثه تروریستی ایران انجام  شد

بازخوانی شخصیت های اصلی نمایش هفت روز از تیر شصت
    در واکاوی ایران تئاتر از بزرگترین حادثه تروریستی ایران انجام شد

    بازخوانی شخصیت های اصلی نمایش هفت روز از تیر شصت

    ایران تئاتر- علی رحیمی: نمایش هایی که تلاش دارند یک واقعه یا حادثه تاریخی را به نمایش گذارند سوای جذابیت های متنی و تصویری و نیز اطلاعاتی که به مخاطب در خصوص آن موضوع ارائه می دهند، همواره علامت سوال هایی نیز در ذهن مخاطب ایجاد می کنند.

    |

    نگاهی به نمایش  وقایع روز شماره ٣ ؛ ۸۱ ، خیابان ویکتور هوگو

روایت پناه‌جویان از تبعید بر صحنه  تئاتر
    نگاهی به نمایش وقایع روز شماره ٣ ؛ ۸۱ ، خیابان ویکتور هوگو

    روایت پناه‌جویان از تبعید بر صحنه تئاتر

    ایران تئاتر -فهیمه نجمی: اگر امروز در تهران، نمایش «آری یا نه» کودکان کار را بر صحنه می‌آورد تا به همگان ـ مردم و مسئولان ـ حضور پنج میلیونی‌شان را در کشورمان یادآوری کند، یا نمایش «هنگامی که...»، گفتار و صحنه را به دختران بنیاد امید مهر می‌سپارد، در فرانسه، نمایش «۸۱ ، خیابان ...

    |

    نظرات کاربران