در حال بارگذاری ...
مجموعه نامه‌ها روی میز امیر ابراهیم‌زاده(4)

تجربه عجیب بی‌همانی

در تمام نقاط دنیا، قرنطینه برای کسانی که اهل نوشتن‌اند، بهترین فرصت است؛ نوشتن نه فقط برای خود نویسنده، بلکه برای دیگری، برای همه. ایران تئاتر در این روزها، به سراغ نمایشنامه نویسان می رود تا ببیند مشغول به نگارش چه متن جدیدی هستند، چه چیزهای تاثیر گذار و جالبی خوانده یا دیده‌اند و در پایان از آنها خواستیم تا یک بخش از نمایشنامه، رمان، داستان کوتاه و... را که این روزها مشغول نوشتن آن هستند را در اختیار ما بگذارند تا با عنوان آنچه روی «میز کار» شان است با شما به اشتراک بگذاریم.

به گزارش ایران تئاتر واژه «قرنطینه خانگی» حالا به دایره لغات روزمره مردم دنیا اضافه شده است. بسیاری از شهرها و کشورها، ماندن در خانه برای مبارزه با ویروس کشنده کرونا را اجباره کرده‌اند. تا همین چندماه پیش که اسم کرونا سر زبان‌ها نبود، بسیاری به دنبال فرصتی برای انجام کارهای عقب مانده خود بودند؛ زمانی برای استراحت، وقتی برای تماشای فیلم و سریال، ساعتی برای مطالعه و یا حتی فرصتی برای مرتب کردن یکی از اتاق‌های خانه. حالا اما اغلب مردم، از هیچ‌کدام از آنها راضی نیستند و دوست دارند هرچه زودتر به وضعیت عادی برگردند.

عمل نوشتن، تا حدودی بدون انزوا و تنهایی ممکن نیست؛ البته لزوما به این معنی نیست که نویسنده باید منزوی و گوشه‌گیر باشد. گوشه‌نشینی و عزلت برای برخی از نویسندگان، چنان مایه پرورش تخیل و احساس است که در آثارشان حتی به ستایش آن می‌پردازند. همچنین در انزوا و توقف در مکان، به درک دیگری از زمان و وقایع می‌رسند.

خواسته ما صحبت با تک تک نمایشنامه‌نویسان ایرانی چه در تهران و چه در استان‌هاست و امیدواریم بتوانیم این طرح را با کمک همه نمایشنامه‌نویسان ادامه دهیم. در این گفت‌و‌گو به سراغ امیر ابراهیم‌زاده رفته ایم.

ابراهیم زاده متولد 9 مرداد 1374 و کارشناس کارگردانی از دانشگاه سوره است. او برای نگارش نمایشنامه فرآیند به همراه علی کرسی‌زر تندیس سی‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر و تقدیر از بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی و برای نمایشنامه است به همراه پرنیا شمس برگزیده بخش نمایشنامه‌نویسی بیست‌ودومین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی را گرفته است. از دیگر کارهای او می‌توان به لچک، مقدس، شیهیدن، پنج ثانیه برف، بکت و مالی سوئینی اشاره کرد.

 

امیر ابراهیم‌زاده و تجربه عجیب بی‌همانی

تو این مدت جدا از کارهای معمول مثل خواندن کتاب و دیدن فیلم، عمده وقتم را به نوعی بطالت واقعی گذراندم. تقریبا روزانه سه الی چهار ساعتی به دیوار و سقف خانه خیره‌ام. گاهی هم این نگاه خیره را به سمت حیاط یا باغ می‌گردانم. گمانم این است که در در حال فکر کردن به پیرامون خود،  به وضعیتی که در آن گرفتاریم و چیزهایی از این قبیل هستم؛ اما تصویرم بیشتر به رودربایستی و بدهکاری به متفکر بودن می‌ماند.

در این مدت من هیچ نمایشنامه‌ای تولید نکرده‌ام. البته در شرایط عادی هم هیچ‌وقت به تنهایی این کار را نکرده‌ام. همیشه کسی درباره طرح یا موضوعی از من نمایشنامه‌ای خواسته و یا سر تمرین چیزی شکل گرفته و من سر و شکلی به آن داده‌ام.

این روزها بیشتر تمرین نوشتن کرده‌ام و سعی کرده‌ام با واژه‌ها سر و کله بزنم و تلاشی داشته باشم تا امکانات زبانی و محدوده‌ای که در اختیار من هست کمی وسعت بیابد. در این مسیر همواره حسرت توانایی افرادی چون محمدرضا اصلانی ،بهرام اردبیلی، حمید عرفان، قاسم آهنین جان، هوشنگ چالنگی و... را داشته‌ام و این روزها بیشتر کمی یدالله رویایی.

در این ایام خواندن رمان «بی‌همان» از هانس فالادا و ترجمه محمد همتی که بر اساس آن فیلمی نیز تولید شده؛ برای من بسیار تجربه عجیب و تاثیرگذاری بود. رمان به طرز عجیبی ما را با جوانب بسیار زیادی از زندگی در آلمان نازی و روابط آدم‌ها در آن بافت ارائه می‌دهد.

در روزهای قرنطینه، شروع به نوشتن مجموعه نامه‌هایی کرده‌ام که از حال و هوای این روزها مایه گرفته و قصه‌ای را روایت می‌کند.

 

«نامه یکم» فرستاده شده در روز ۱ فروردین

عزیزم سلام.

اول از همه میخوام بگم دلتنگم برات. اینو همین اول میگم تا دیگه بهش برنگردم و یادآوریش نکنم ولی تو بدون این ابرِ دلتنگی آنقدر وسیع شده توی این خونه که پناه ِ خشک و ایمنی ازش ندارم .

دوم اینکه عیدت مبارک .هر چند میدونم اهل این برنامه‌ها نیستی و این عید و مناسبات برای تو علی‌السویه‌ست و تنها لذتی که از این مناسبات می‌بری مثل خودم جمع شدن بچه‌ها و دوستا دور هم و صحبت و خنده و مدتی با خیال راحت و بی‌دغدغه خاطر ولوشدن و هیچ کاری نکردنه. لذتی که این قرنطینه ما رو ازش محروم کرد حتی همون ولو شدن بی‌دغدغه رو.

سوم عزیزم میدونم که برات سخته و میدونم که دلت میخواهد گاه و بیگاه با من حرف بزنی و عکسی ببینی یا حتی چتی تصویری داشته باشی تا رفع گرفتگی و دلتنگی باشه ولی اون موقع هم بهت گفتم که بیا این‌بار اینجوری بگذرونیم. من واقعا دارم از هرچیز مجازی‌ حالم بهم میخوره. این همه دردسترس بودن حتی لذت دلتنگی رو هم از ما گرفته. این چجور دوری و هجرانه که دم به دقیقه توی حلق همدیگه باشیم. بذار چند صباحی هم این در رو این شکلی از پاشنه نگردونیم. بذار یه‌کم حس کنیم چیزی به اسم دلتنگی رو که توی وجودمون هست و ما این همه‌سال با بی‌حوصله‌گی یکیش کردیم.

برام بنویس عزیزم از همه‌چیز بنویس من با خوندن کلمه‌هایی که تو نوشتی حالم بهتر میشه.

از خودت مراقبت کن.

 

 




مطالب مرتبط

نمایشنامه «حقایقی درباره سگ‌ها و گربه‌ها» روی میز  محمد منعم

روزهای نه چندان کسالت‌بار
نمایشنامه «حقایقی درباره سگ‌ها و گربه‌ها» روی میز محمد منعم

روزهای نه چندان کسالت‌بار

در تمام نقاط دنیا، قرنطینه برای کسانی که اهل نوشتن‌اند، بهترین فرصت است؛ نوشتن نه فقط برای خود نویسنده، بلکه برای دیگری ، برای همه. ایران تئاتر در این روزها، به سراغ نمایشنامه نویسان می رود تا ببیند مشغول به نگارش چه متن جدیدی هستند، در این میان چه چیزهای تاثیر گذار و جالبی ...

|

استاندار تهران در پی سرعت گرفتن شیوع کرونا خبر داد:

تعطیلی سالن های سینما و تئاتر در تهران 
همزمان با توقف فعالیت مشاغل دیگر
استاندار تهران در پی سرعت گرفتن شیوع کرونا خبر داد:

تعطیلی سالن های سینما و تئاتر در تهران
همزمان با توقف فعالیت مشاغل دیگر

استاندار تهران از تعطیلی فعالیت برخی مشاغل از جمله سالن های سینما، تئاتر و مراکز مشابه ه منظور جلوگیری از شیوع بیماری کرونا در شهر تهران برای مدت یک هفته خبر داد.

|

بازخوانی ظرفیت های تله تئاتر در روزهای کرونا با قطب الدین صادقی

در ورود به فضای مجازی شتاب زده نباید عمل کنیم
در این بحران دیگر  سازمان های ذی نقش فرهنگی کجا هستند؟
بازخوانی ظرفیت های تله تئاتر در روزهای کرونا با قطب الدین صادقی

در ورود به فضای مجازی شتاب زده نباید عمل کنیم
در این بحران دیگر سازمان های ذی نقش فرهنگی کجا هستند؟

ایران تئاتر: قطب الدین صادقی با تاکید براینکه در ورود به فضای مجازی شتاب زده نباید عمل کرد، معتقد است بهترین کاری که هنرمندان تئاتر باید در این ایام انجام دهند مطالعه، ارتقای دانش، مرور گذشته و برنامه ریزی برای آینده است.

|

یادداشت جهانشیر یاراحمدی

«نمایشخانه» و چند نکته برای تاریخ
یادداشت جهانشیر یاراحمدی

«نمایشخانه» و چند نکته برای تاریخ

ایران تئاتر-جهانشیر یاراحمدی:کرونا، در آغاز ظهورش‌، خیلی زود درها را به روی انسان‌ها بست. برای مردمی که سخت‌ترین کار دنیا برایشان «در خانه ماندن» است، باید کاری می‌کردیم. «ایده ای» از بندری در مرکز جهان شکل گرفت و خیلی زود فراخوان شد برای ایران زمین؛ و شگفت که ایده به سرعت ...

|

دیوید کارناوالی در مقاله ای خواندنی بررسی کرد

شرایط اضطراری تئاتر در زمان کرونا ویروس 
دنیایی که ما در آن زندگی نمی‌کنیم
دیوید کارناوالی در مقاله ای خواندنی بررسی کرد

شرایط اضطراری تئاتر در زمان کرونا ویروس
دنیایی که ما در آن زندگی نمی‌کنیم

"شرایط اضطراری تئاتر در زمان کرونا ویروس" عنوان مقاله ای از «دیوید کارناوالی» است که به زبان فرانسه منتشر شد و هنرمند و پژوهشگر مهابادی ، ابراهیم ابراهیمی آنرا ترجمه کرده و در اختیار ایران تئاتر قرار داده‌است.

|

با برگزاری مراسم اختتامیه در 10 استان

برگزیدگان جشنواره تئاتر خانگی «نمایشخانه» معرفی شدند
با برگزاری مراسم اختتامیه در 10 استان

برگزیدگان جشنواره تئاتر خانگی «نمایشخانه» معرفی شدند

مراسم اختتامیه اولین جشنواره ملی تئاتر خانگی «نمایشخانه» امروز، یکشنبه هشتم تیرماه همزمان در تهران، بوشهر و ۹ استان کشور از طریق ویدئوکنفرانس برگزار و برگزیدگان آن معرفی شدند.

|

بازخوانی ظرفیت های تله تئاتر در روزهای کرونا با مسعود کرامتی:

بی شک در بحث معیشت، تئاتر مجازی از هیچ بهتر است
بازخوانی ظرفیت های تله تئاتر در روزهای کرونا با مسعود کرامتی:

بی شک در بحث معیشت، تئاتر مجازی از هیچ بهتر است

ایران تئاتر: مسعود کرامتی معتقد است دولت باید در بحث معیشتی از هنرمندان حمایت کند. به عقیده او حتی ورود به فضای مجازی نیز بدون حمایت مسئولان امکان پذیر نیست.

|

نظرات کاربران